Czesław Czernicki nie jest już trenerem Caelum Stali Gorzów. Na zwolnienie zasłużył. Za przegrany półfinał ze Stelmetem Falubazem Zielona Góra i fatalny wynik juniorów – 6 miejsce  – w finale Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostw Polski w Bydgoszczy.

W pojedynku, którego stawką był finał Speedway Ekstraligi, Czernicki popełnił przynajmniej cztery poważne błędy. Przede wszystkim muszę panu Czesławowi wytknąć grzech pychy. Stal wygrała u siebie 8 punktami, a szkoleniowiec jechał na rewanż jak po swoje.

Po drugie, jak można było nie zadbać o przygotowanie żużlowców do jazdy na mocno nasączonym wodą torze. Trener Czesław ma swoich szpiegów, więc pewnie doskonale wiedział, co dzieje się w Zielonej Górze. Słyszał, że wlewają beczki wody w tor. Mógł przygotować identyczną nawierzchnię w Gorzowie, i zrobić trening, który pozwoliłby zawodnikom odpowiednio dopasować motocykle. Takie zajęcia, o ile mi wiadomo, nie odbyły się.

Po trzecie nie spodobało mi się postępowanie z Hansem Andersenem. Pojechał raz na zero, potem został odstawiony, i kiedy już zdążył zapomnieć, że startuje w tym meczu, ponownie musiał wyjechać na tor. Start Hansa w pierwszym biegu nie był wcale taki zły. Należało raczej dać mu drugą szansę i zobaczyć co z tego wyniknie.

Czwarty błąd, to decyzja o wystawieniu rezerwy taktycznej w piątym biegu, po równaniu toru. W takiej sytuacji korzystne są zwykle pola wewnętrzne. Tymczasem Czernicki puścił przeciętnego ostatnio Nickiego Pedersena z pola czwartego. Efekt? Dwa punkty Nickiego i 3:3 (zamiast oczekiwanego 5:1) w biegu. Ale to było do przewidzenia. Z niekorzystnego pola, w takiej sytuacji, zwycięża jedynie zawodnik będący w znakomitej formie. Trener jednak ewidentnie się pogubił. Kiedy wygrana zaczęła uciekać mu z rąk, to górę wzięły emocje. Zabrakło chłodnej kalkulacji.

Więcej na Bez Hamulców tutaj.