Piotr Protasiewicz chce jeździć w Grand Prix, ale od ostatniej środy, na własne życzenie, znalazł się w potrzasku. Wszystko za sprawą słów, które wypowiedział na konferencji prasowej. Dokładnie chodzi o stwierdzenie: „jeśli będę musiał wybierać między jazdą w Grand Prix i klubem, to postawię na Falubaz”.

Tyle, że Protasiewicz moim zdaniem wcale nie jest przygotowany na sytuację, w której będzie zmuszony do wyboru jednej z opcji. Dlaczego? Najlepiej będzie, jeśli rozpocznę od wyjaśnienia, skąd wzięło się stwierdzenie pana Piotra. Otóż idąc na konferencję miał już odpowiedź Polskiego Związku Motorowego na wysłaną przez siebie prośbę. Chciał dostać zgodę na odesłanie potwierdzenia startów w GP 2012, nie 26 października, ale w dniu 31 października. I taką zgodę dostał. Ten czas był mu potrzebny. Liczy on, że do tego momentu wejdzie w życie plan BSI z jednorazowymi dzikimi kartami na każdy turniej (notabene projekt ten zrodził się w polskich głowach). Ten fortel ma pozwolić na obejście naszych przepisów limitujących zatrudnienie zawodników z cyklu. Protasiewicz zapewniając o swojej wierności Falubazowi, wiedział że Anglicy zarządzający turniejem intensywnie pracują nad zmianą, która nie będzie zmuszała żużlowców do dokonywania dramatycznych wyborów. Co więcej, idąc na konferencję został przekonany, że problem zostanie załatwiony po jego myśli.

Jeśli jednak prezesi klubów dotąd sprzeciwiających się dyktatowi BSI będą twardzi, a stanowią większość i zapowiadają skuteczną odpowiedź na pomysł Anglików, to Protasiewicz będzie miał duży problem. Gdy przepisu nie uda się obejść, realizacja marzenia będzie oznaczała zerwanie publicznie danego słowa. I wtedy okaże się, że deklaracja miłości do Falubazu, to były tylko puste słowa.

Więcej na Bez Hamulców tutaj.