29. marca w Lesznie rozegrany zostanie 58. Memoriał im. Alfreda Smoczyka. Portal eSpeedway.pl objął patronatem medialnym leszczyńską imprezę i od kilku dni specjalnie dla naszych Czytelników prezentujemy ciekawostki związane z tym wydarzeniem sportowym. Dziś natomiast rozpoczynamy cykl, w którym prezentować będziemy sylwetki uczestników tegorocznego Memoriału. Zaczynamy od zawodnika Złomreksu Włókniarza Częstochowa, Sebastiana Ułamka. Sebastian Ułamek przyszedł na świat 20. listopada 1975 roku. Sportem żużlowym pasjonował się już od dziecka. Nic w tym dziwnego. Wszak jego wujkiem jest jeden z najlepszych zawodników w historii częstochowskiego klubu, Józef Kafel. Początkowo pasji Sebastiana nie podzielali jego rodzice. W końcu jednak ulegli i w 1991 roku wraz ze swoim starszym o rok bratem, Piotrem trafił do szkółki Włókniarza. Po roku treningów pozytywnie przeszedł przez egzamin na licencję „Ż” i stał się pełnoprawnym jeźdźcem.

W lidze zadebiutował dopiero w 1993 roku. Stało się tak, gdyż w pierwszym sezonie startów, podczas rundy MDPM na torze w Zielonej Górze zaliczył upadek, w efekcie którego doznał kontuzji i czekał go dłużysz rozbrat z torem. Po powrocie na żużlowe owale Ułamek notował stałą progresję wyników i szybko zadomowił się w składzie ligowym Włókniarza.

W 1994 roku Sebastian odniósł pierwszy większy sukces. Wraz ze swoimi kolegami klubowymi wygrał rozgrywki o DPP. W roku następnym było jeszcze lepiej, gdyż był bardzo mocnym punktem swojej drużyny i powoli wyrastał na lidera zespołu. Ponadto wraz z Rafałem Osumkiem na torze w Pile wywalczył srebrny medal MMPKK. Drugie miejsce zajął również w finale Srebrnego Kasku. Niezwykle udany był dla Ułamka ostatni sezon spędzony w gronie młodzieżowców (1996). W mistrzostwach juniorskich wywalczył aż dwa medale: brąz w MMPKK i złoto w MDMP. Po raz pierwszy w karierze uzyskał awans do finału IM¦J. Na torze w Olching, gdzie złoto zdobył Piotr Protasiewicz, Sebastian spisał się całkiem przyzwoicie, plasując się na wysokiej szóstej pozycji. Największym jednak sukcesem w 1996 roku było złoto zdobyte wraz z drużyną Włókniarza w rozgrywkach ligowych w Polsce. Warto nadmienić, iż w tym sezonie był trzecim zawodnikiem „biało-zielonych” pod względem skuteczności na torze (średnia powyżej 2,0 pkt. na bieg).

W 1997 roku zajął trzecie miejsce w finale Złotego Kasku na torze we Wrocławiu. Sukces indywidualny nie poszedł jednak w parze z drużynowym, bowiem rok po zdobyciu tytułu mistrzowskiego jego drużyna została zdegradowana do drugiej ligi. W sezonie 1998 Ułamek startował w elitarnym cyklu Grand Prix. Jego występy w silnej stawce żużlowców nie były jednak najlepsze, o czym świadczyć może fakt, iż w klasyfikacji końcowej uplasował się na odległej dwudziestej pierwszej pozycji. Wyśmienicie radził sobie natomiast na drugoligowych torach, gdzie niezwykle rzadko notował mniejsze, niż dwucyfrowe zdobycze. Na nic zdała się jednak jego wspaniała postawa. Częstochowianie ostatecznie zajęli trzecie miejsce w drugiej lidze i myśli o awansie trzeba było odłożyć przynajmniej o rok.

Ułamek nie miał zamiaru czekać i przed sezonem 1999 trafił do gdańskiego Wybrzeża. Nad morzem startował dwa lata i wraz z Tony Rickardssonem był czołową postacią swojego zespołu. W 1999 roku wraz z drużyną Wybrzeża zdobył brązowy krążek DMP oraz wywalczył tytuł DPP. Ostatnie z sukcesów osiągniętych podczas startów w Gdańsku to: srebrny medal MPPK i drugie miejsce w finale Złotego Kasku (2000).

W 2001 roku, po spadku Wybrzeża z Ekstraligi, Ułamek trafił do Wrocławia. Pod wodzą dobrze znanego mu trenera Marka Cieślaka spędził zaledwie sezon. W barwach Atlasa zdobył trzy „krążki” mistrzostw Polski: srebro w lidze, złoto w parach i brąz indywidualnie. Ponadto trzecie miejsce wywalczył w finale Złotego Kasku, zwyciężył w Memoriale im. Alfreda Smoczyka na torze w Lesznie i wraz z reprezentacją Polski wywalczył srebrny medal DP¦. Kolejny sezon spędził w ekipie z Leszna. W lidze powtórzył wyczyn sprzed roku (srebrny medal). Ponadto po raz drugi i zarazem ostatni w karierze był stałym uczestnikiem Grand Prix. Startując w jednym team’ie z Tony Rickardssonem, zajął ostatecznie piętnaste miejsce w całym cyklu.

W 2003 roku po czterech latach przerwy wrócił do swojego macierzystego klubu z Częstochowy i od razu wraz z kolegami z drużyny sięgnął po złoto w DMP. Warto w tym miejscu wspomnieć, iż Ułamek to jeden z dwóch zawodników, którzy dwukrotnie w barwach „Lwów” sięgali po tytuł mistrzowski w rywalizacji drużynowej. Oprócz niego takim osiągnięciem poszczycić może się wyłącznie Artur Pietrzyk. Od tego czasu jest wierny Włókniarzowi, z którym w następnych trzech latach zdobył aż trzy medale w lidze: dwa brązowe (2004 i 2005) oraz srebrny (2006). Ponadto w 2004 roku wraz z ekipą „biało-zielonych” wywalczył Klubowy Puchar Europy. W 2006 roku na torze w Tarnowie zdobył natomiast brązowy medal IMP. Ostatnim większym sukcesem w jego karierze był złoty medal zdobyty w finale MPPK w 2006 roku na torze w Bydgoszczy. Tytuł wywalczony wespół ze Sławomirem Drabikiem był jedynym złotem w tej rywalizacji w historii częstochowskiego Włókniarza.