Kolejnym uczestnikiem 59. Memoriału Alfreda Smoczyka jest obecnie najlepszy angielski zawodnik Scott Nicholls. "Hot Scott" w tym sezonie będzie reprezentował barwy WTS-u Wrocław, a w zawodach wystartuje z numerem 15.

Scott Nicholls przyszedł na świat 16 maja 1978 roku w angielskim Ipswich. Karierę rozpoczynał w barwach Peterborough Panters w roku 1994, gdy zespół ten startował w Division Two. W pierwszym sezonie startów "Hot Scott" uzyska średnią meczową 3,35. W kolejnym sezonie zmienił barwy klubowe, przenosząc się z Peterborough do rodzinnego Ipswich Witches. W pierwszym sezonie w barwach "Wiedźm" uzyskał średnią 6,01, a rok później 7,46.

W 1998 roku po raz pierwszy pojawił się w rozgrywkach ligi szwedzkiej. Podpisał kontrakt z zespołem Smederny Eskilstuny, gdzie startował przez dziewięć sezonów. W pierwszym z nich zespół zakończył rozgrywki na ósmej pozycji, a Anglik wykręcił dobrą średnią 1,696.

Rok później zadebiutował w lidze polskiej, podpisując kontrakt z zespołem Startu Gniezno, ścigającego się w pierwszej lidze. Start spadł do drugiej ligi, ale Nicholls prezentował się całkiem nieźle, kończąc sezon ze średnią 1,667 punktu na bieg. Rok później ponownie startował w pierwszej lidze, gdyż popisał kontrakt na starty w leszczyńskiej Unii. Na dłużej zadomowił się we Wrocławiu, gdzie spełnił trzy sezony. Później przez cztery sezony reprezentował kluby z południa Polski. Przez pierwsze dwa bronił barw Unii Tarnów, a kolejne spędził w Marmie Rzeszów. W nadchodzącym sezonie wraca do Wrocławia, gdzie wspólnie z Jasonem Crumpem i Davey Wattem, będą walczył o najwyższe laury polskiej ekstraligi.

W ubiegłym sezonie trafił do Rosji, gdzie reprezentował barwy Turbiny Bałakowo, ale jego średnia nie była zbyt okazała, gdyż wyniosła zaledwie 1,8.

Przygodę z IM Anglii rozpoczął w sezonie 1997. Wystartował wówczas w finale, który zakończył na jedenastej pozycji z dorobkiem sześciu punktów. Dwa lata później był bliski podium, gdyż został sklasyfikowany na czwartej pozycji. Pierwszy raz na podium, i to od razu na najwyższym stopniu, znalazł się w roku 2002. Rok później powtórzy ten sukces, ponownie deklasując rywali. Gorzej wypadł w 2004 roku, gdy po raz drugi w karierze zakończył rywalizację tuż za podium. W następnych dwóch sezonach, ponownie okazywał się bezkonkurencyjny, zwyciężając po raz trzeci i czwarty. W 2007 roku był trzeci, by piąty raz zwyciężyć w ubiegłym sezonie. Reasumując ma na koncie sześć medali IM Anglii, w tym aż pięć złotych.

Równie dobrymi osiągnięciami może pochwalić się w rywalizacji młodzieżowej, gdyż dwukrotnie był najlepszym juniorem w Anglii (1998-99). W 1996 kończył rywalizację na drugiej pozycji, a rok później na trzeciej.

Indywidualne sukcesy na arenach światowych rozpoczął od rywalizacji w IMŚJ. Pierwszy start zaliczył w 1996 roku. Finał rozgrywany był w Olching, a Nicholls był bliski zdobycia medalu. Po czterech startach miał na swoim koncie dziesięć punktów. Niestety w ostatnim biegu nie zdobył punktu i zakończył rywalizację na czwartej pozycji. Rok później w Mseno osiągnął najlepszy wynik, zdobywając brązowy medal. Lepszymi zawodnikami tego dnia okazali się tylko Jesper B. Jensen oraz Rafał Dobrucki. Kolejne dwa finały kończył na szóstej i ósmej pozycji.

Po raz pierwszy walkę o Grand Prix rozpoczął w oku 1998. Wystartował wówczas w Finale Zamorskim, który został rozegrany na torze w angielskim Poole, gdzie zdobył trzy punkty i został sklasyfikowany na czternastej pozycji. Rok później w Finale Zamorskim był drugi i awansował do Finału Interkontynentalnego. Finał ten rozegrano ponownie na torze w Poole. Tym razem Nicholls wypadł lepiej, ale nie awansował do kolejnego etapu, kończąc zawody na szóstej pozycji. W tym samym sezonie zadebiutował w zawodach Grand Prix. W Grand Prix Wielkiej Brytanii startował z tzw. dziką kartą i zdobył trzy punkty. Kolejny start zaliczył dwa lata później, gdy zdobył cztery punkty. W tym samym sezonie wystartował w Grand Prix Challeng w Krsko, gdzie zajął trzecią pozycję i uzyskał awans do cyklu Grand Prix, jako pełnoprawny uczestnik.

Pierwszy sezon w GP zakończył na trzynastej pozycji z dorobkiem 72 punktów. Najlepszy rezultat uzyskał rok później, gdy zakończył sezon na siódmej pozycji. Pięciokrotnie stawał na podium w pojedyńczych zawodach, ale ani razu nie wygrał. Czterokrotnie był drugi: w Sydney (2002), Geteborgu (2003), Lonigo (2006) i Krsko (2007).

"Hot Scott" ma na swoim koncie również starty w Drużynowym Pucharze Świata. Największymi sukcesami Anglików, w których składzie znajdował się Nicholls, było drugiej miejsce w 2004 roku oraz trzecie w 2006.