W dzisiejszym dniu odwiedziliśmy naszego portalowego zawodnika Grzegorza Dzika, który obecnie leczy kontuzję, której nabawił się w Rosji. Zapraszamy do zapoznania się z wywiadem, bo zawiera wiele ciekawych informacji na temat, KPE 2005, oraz klubu Unii Tarnów.M.K: „Grzesiek powiedz nam coś o swoim wypadku, którego doznałeś podczas KPE 2005?”
G.DZ: „Muszę stwierdzić, że samego wypadku nie pamiętam do końca, ponieważ gdy upadłem na ziemię z dużą prędkością straciłem przytomność, ocknąłem się w szpitalu rosyjskim. Jeśli chodzi o to, kto spowodował ten wypadek to zrobił to, Karpow – który wjechał na mój tor i zaczął mnie obcierać kołem, miałem wtedy dziwne przeczucie, aby zjechać na trawę, lub spuścić manetkę gazu, lecz na to wszystko było już za późno….”
M.K: „Jakie warunki panowały w Rosyjskim szpitalu oraz powiedz jak wyglądała twoja podróż do domu?”
G.DZ: „ Ogólnie ten, kto się znajdźcie w rosyjskim szpitalu, mimo iż jest zdrowy to robi się chory. Wszystko jest na bardzo niskim poziome, łóżka i ściany są brudne od krwi. Niestety lekarz specjalista nie mógł mnie przebadać zaraz po wypadku czekałem do następnego dnia do godz. 8.00. Do Polski wracałem busem L.Adamsa który użyczył mi go, podróż była strasznie męcząca, na granicy odebrał mnie tato z mechanikiem Janusza Kołodzieja. Udaliśmy się do najbliższego szpitala, gdzie zostałem przebadany i lekarze stwierdzili że mogę wrócić do Tarnowa”
M.K: „Podróż busem musi być męcząca, dlaczego nie wybraliście innego środka transportu np. samolotu?”
G.DZ: „ Nie chce się w tej sprawie rozwodzić, ale w pewnym momencie uznano że nie ma na to pieniędzy żebym mógł wrócić do Polski w samolocie. Zapewne jeśli byłby to inny zawodnik to nie było by problemu.”
M.K: „Przez kilka dni przebywałeś w szpitalu w Tarnowie, miałeś dużo gości?”
G.DZ: „ Aż się zdziwiłem tą sytuacją przekonałem się o tym że w trudnych chwilach mam aż tylu przyjaciół którzy znaleźli czas żeby mnie odwiedzić i pocieszyć. Prawie zawsze był przy mnie ktoś z rodziny, kolegów czy drużyny Unii Tarnów. ¦mieszna sytuacja wynikła jak Bogusław Kasiński wpadł z drużyną po finale MDMP rozgrywanym w Rzeszowie z medalem dla mnie, byli dość w dobrych humorach i zaczęli się kłócić z pielęgniarkami. Jedyne co mnie trochę zabolało to fakt że nie odwiedził mnie Pan Bukowski i Pan Kużdzał.
M.K: „Kiedy znów zobaczymy cię na torze w Tarnowie?”
G.DZ: „ W tym sezonie już raczej nie, chociaż już za tydzień będę mógł chodzić w specjalnym kołnierzu, za 2 miesiące będę miał leczenie, a za 3 miesiące jeśli pogoda pozwoli chcę wsiąść na motor i przejechać kilka kółek. W każdym razie teraz nie mogę obciążać kręgosłupa.”
M.K: „ Jak obecnie stoisz sprzętowo?”
G.DZ: „ Mam dwa motory, jeden jest po wypadku który miałem podczas startów w Wandzie, dostałem go od Roberta Wardzały. Niestety klub obiecał mi pomóc w jego naprawie ale jeszcze się tego nie doczekałem. Zaś drugi motor jest nieco słabszy od tego zepsutego jeździ mi się na nim tak słabiej widać różnice w punktach zdobywanych obecnie a tych które zdobywałem w Krakowie.”
M.K: „ Co sądzisz o sytuacji w drużynie Unii Tarnów?”
G.DZ: „ Cóż ja tu mogę powiedzieć, te wszystkie problemy są już od lat tylko narastają coraz bardziej, to co się wydarzyło po finale DMP 2005, pokazało że drużyna jest podzielona. Zresztą wolę się za dużo na ten temat nie wypowiadać…”
M.K: „Co zamierzasz na następny sezon? Jak widzisz swoją karierę?”
G.DZ: „Tak naprawdę całym sercem chciałbym zostać w klubie w którym się wychowałem, wiem że może być to trudne, przecież klub zamierza kupić Pawła Hliba więc raczej juniorem drugim juniorem zostanie: Kamil albo Ja. Jeśli zaś nie będzie mi to dane, to jest kilka klubów które się mną interesują.”
M.K: „Sezon w twoim wykonaniu był dość dobry, szkoda troszkę tych wypadków.”
G.DZ: „ Sezon miałem dość dobry, no właśnie te wypadki ale to jest tak że miałem dużo pecha ponieważ 50% było w tym mojej winy a 50% to np. wina innego zawodnika.”
M.K: „ Już kilka miesięcy istnieje twoja strona internetowa, co o niej sądzisz?”
G.DZ: „ Jestem zadowolony że posiadam własną stronę internetową na której kibice mogą przeczytać o moim żużlowym życiu, czy nawet zostawić wpis w księdze gości, chciałbym podziękować za wszystkie dotychczasowe wpisy, cieszę się że mam takie grono sympatyków. Jeśli jest już ten temat poruszany to chciałbym podziękować portalowi: eSpeedway.pl oraz Michałowi który prowadzi moją stronę oraz dba o mój wizerunek w mediach.
M.K: „ Co chciałbyś teraz powiedzieć rodzinie, kibicom, sponsorom?”
G.DZ: „ Więc tak: rodzinie to raczej wiadomo że słowami się tego nie da wyrazić. Kibicom – chciałbym podziękować że byli ze mną gdy odnosiłem sukcesy i są ze mną w ciężkich chwilach jakie obecnie przeżywam. Sponsorzy- to dzięki wam mogłem osiągać dobre wyniki, chciałbym żebyście byli ze mnie dumni jak będę was reprezentował. Jeszcze raz dziękuje wszystkim!”