Najbardziej rozpoznawalnym i najlepszym łotewskim zawodnikiem ostatnich lat jest z pewnością Andrzej Lebiediew. W zakończonym sezonie był on najskuteczniejszym jeźdźcem Nice PLŻ i najprawdopodobniej w kolejnym roku zobaczymy go na torach ekstraligowych. W kolejnym powalczy on o awans do SEC i SGP.

W sezonie 2016 Łotysz raz kolejny brał udział w Indywidualnych Mistrzostwach Europy, niestety nie udało mu się utrzymać w serii. Wywalczył on sobie miejsce przez eliminacje, ma również zamiar startować w tym cyklu po raz kolejny w przyszłym roku i spróbować podnieść w nim swój sportowy wynik. W zakończonej w tym roku rywalizacji zajął bowiem dopiero 9. miejsce z 26 punktami na koncie. – Zawsze byłem czegoś bliski, np. w wielu wyścigach. Walczyłem, ale to nie do końca przekładało się na wynik. Jestem w tym miejscu, na które w tym cyklu zasłużyłem. Będę w przyszłym roku walczył w eliminacjach. Są to wspaniałe turnieje i świetni ludzie to robią. Ten sezon pokazał, że kibice chętnie przychodzą na trybuny i wypełniają te stadiony. W każdej rundzie był „full”, a mnie bardzo cieszy jazda przy pełnych trybunach. Chcę się rozwijać, jeździć tam, dlatego z pewnością w następnym roku pojadę w kwalifikacjach i ponownie powalczę o awans. Mam nadzieję, że będę wśród 15 najlepszych zawodników i wezmę udział we wszystkich turniejach – mówił o planach odnośnie startów w Indywidualnych Mistrzostwach Europy, Lebiediew.

Zawodnika w kolejnym sezonie będą interesować nie tylko rozgrywki, o których mowa powyżej. Postara się on również zajść jak najwyżej w eliminacjach do Speedway Grand Prix. Nigdy bowiem nie był on jeszcze w gronie stałych uczestników tego cyklu. – Zawsze jadę w eliminacjach do Grand Prix. Tak naprawdę nie udawało mi się jeszcze nigdy awansować do Challenge’u. Mogę o tym jednak mówić, gdyby mi się to udało. Teraz jest na to za wcześnie. Zobaczymy, co wydarzy się w przyszłym roku, ale będę bardzo dużo trenował. Poszukam mocno sponsorów, żeby w następnym sezonie było jak najlepiej i abym spisywał się wszędzie na jak najwyższym poziomie – zapewnił swoich wiernych fanów.

Lebiediew w roku 2015 skończył wiek juniora. Małym niedosytem był fakt, iż nie udało mu się wywalczyć medalu w zmaganiach juniorskiego czempionatu (IMŚJ). W roku 2013 był tego bardzo bisko, musiał jednak uznać wyższość trzech Polaków, którzy znaleźli się przed nim (Patryk Dudek, Piotr Pawlicki i Kacper Gomólski). – Nic nie mogę z tym zrobić. Chłopacy byli lepsi ode mnie. Raz byłem blisko, straciłem punkcik do medalu. Teraz jedziemy dalej, mam przed sobą całą karierę, aby się rozwijać i walczyć już o seniorskie Mistrzostwo Świata – dodał ambitnie.

Zakładając, że reprezentanta Łotwy kibice będą mogli oglądać na torach ekstraligowych (nieoficjalnie mówi się o klubie z Wrocławia) można się spodziewać, że poszerzy on nieco swój park maszyn. Jak jednak przyznaje ze swoich motocykli jest dosyć zadowolony. – Teraz mam dobry sprzęt. Zawsze inwestuję sporo pieniędzy. Nie oszczędzam swoich zarobków, a zawsze wkładam je w ten sprzęt. Co roku kupuję nowy silnik i motocykl. Jak już wspomniałem, nie oszczędzam na to pieniędzy. Przyjdzie czas, gdy będę zarabiał, a na razie mam ich wystarczająco, żeby żyć. Resztę wkładam w sprzęt. To jest biznes – jak włożysz, to później odbierzesz. Na razie mam taką myśl, że nie trzeba tych pieniędzy oszczędzać i wkładać je cały czas w te motocykle. Rozumiem, że w ekstralidze wydatki są wyższe i pewnie będę miał większe środki na nie. Zawsze miałem jednak dobry sprzęt, kupowałem na początku sezonu nowe silniki i całe motocykle – podkreślił.

Zawodnik w ostatnim czasie nawiązał współpracę z Ryszardem Kowalskim. Do tej pory nie ma on podstaw aby na nią narzekać. – Pracuję z jednym mechanikiem. Chciałbym podziękować Ryszardowi Kowalskiemu za wspaniałą współpracę z nim. Było przyjemnie, pierwszy rok mi pomagał. Wykonał dla mnie naprawdę dużo pracy, fajne silniki, pod każdy „torek”. Będziemy dalej pracowali razem i szukali nowych rozwiązań.

Rok 2016 był pierwszym, w którym obaj panowie współpracowali razem. Choć taka sytuacja jest czasami obarczona pewnym ryzykiem niepewności, w tym przypadku, biorąc pod uwagę doświadczenie mechaników, nie było o tym raczej mowy. – Wiedziałem, że chłopaki fajnie robią silniki i zęby już zjedli na tym żużlu. Wiedzą, co potrzeba. Myślałem, że niezbędne będzie trochę czasu, ale w jednym silniku trafiliśmy od razu. Nad drugim trzeba było trochę popracować, ale w końcu znaleźliśmy rozwiązanie. Myślę, że poznaliśmy się trochę nawzajem i na przyszły rok będzie już trochę łatwiej dograć te silniki do ideału. Cieszy mnie to, że pracuję z tak wspaniałymi ludźmi – komplementował na koniec współpracowników, Andrzej Lebiediew.