W niedzielne popołudnie, na torze w Opolu bezkonkurencyjny z finale Brązowego Kasku okazał się Bartosz Smektała. Wychowanek leszczyńskiej Unii nie stracił ani jednego punktu, a po zawodach, w rozmowie z naszym portalem przyznał, że bardzo lubi i ceni sobie starty na opolskim owalu.

W ostatecznym rozrachunku popularny Smyk na podium wyprzedził Daniela Kaczmarka i Alexa Zgardzińskiego. Jak sam przyznał, opolski obiekt od samego początku jego kariery jest mu bardzo dobrze znany. – Ja w zeszłym sezonie byłem już wiele razy na tym torze w Opolu. W ogóle w roku 2014, który był moim pierwszym pełnoprawnym sezonem, na pierwsze zawody przyjechałem właśnie na ten owal. Startowałem wówczas w eliminacjach do Mistrzostw Świata. Byłem w Opolu naprawdę kilka razy i szczerze, to na szybko, nawet nie wiem ile. Cieszę się bardzo, udało się wygrać. Nie tylko chłopacy z Leszna, ale każdy jechał fajnie. W finale zawsze wszyscy dobrze jadą. Gratulacje z tego miejsca dla Daniela, Alexa i pozostałych zawodników. Podczas tego finału „torek” był fajny i myślę, że można było się pościgać – mówił o finale Brązowego Kasku, Bartosz Smektała.

Pomimo zgromadzenia kompletu punktów, młody zawodnik zaprzecza jednak temu, jakoby ten wynik wywalczył z łatwością. – Wszystkie biegi były dla mnie ciężkie. Zawodnicy, którzy startowali są bardzo dobrzy. Ścieżki oczywiście znam, byłem w Opolu bardzo dużo razy i z nimi jakichś problemów nie miałem. Cieszę się bardzo, ale ten niedzielny wynik mobilizuje mnie tylko do dalszej pracy – dodał w rozmowie z naszym portalem.

W sierpniu młodzieżową kadrę Rafała Dobruckiego czekają dwa drużynowe finały - najpierw w trzecią sobotę miesiąca odbędzie się finał światowy w szwedzkim Norrköping, a 8 dni później finał europejski w niemieckim Stralsund. Chyba trudno wyobrazić sobie zestawienia w obydwu przypadkach (w tym drugim do lat 19) bez Smektały, zwłaszcza, iż obecnie osiąga on bardzo dobre wyniki, a dodatkowo przyczynił się do awansu do finału DMŚJ, walcząc w półfinale w czeskim Pilznie. – Zobaczymy jak to będzie. Jeszcze trochę czasu do tego zostało, jeśli oczywiście dostanę powołanie na te zawody. Nie ukrywam, że jest to moje marzenie – jeździć, startować i bronić naszego „orzełka”. Skład ustala trener. Mam cichą nadzieję, że na pewno gdzieś tam się znajdę, bo jakoś przyczyniłem się w Pilznie do startu w finale Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorów – zaznaczył leszczyński junior.

Z pewnością za naszym rozmówcą przemawia również fakt, iż w tym roku bierze udział w Indywidualnych Mistrzostwach Świata Juniorów. Pierwszy turniej zakończył on z dorobkiem 7 punktów na 7. miejscu. Wprawdzie w myśl mało zrozumiałych przepisów, o półfinałach i finałach (w przypadku tylko 3 turniejów zawodnicy z dalszych miejsc na inaugurację, tracą szansę na walkę o wyższe lokaty w dwóch dalszych odsłonach) odrobienie strat do Krystiana Pieszczka (20) i Roberta Lamberta (19) będzie graniczyło z cudem, o tyle trzecie miejsce jest jeszcze w zasięgu naszego rozmówcy. Po pierwszym turnieju zajmuje je Jack Holder z 13 oczkami. – Na pewno te pierwsze zawody w Anglii były dla mnie takim przetarciem i nowym doświadczeniem. Musiałem zobaczyć, o co chodzi w tych angielskich torach, bo byłem tam pierwszy raz. Myślę, że dostałem tam fajną szkołę. Gdyby udało się wywalczyć krążek w tych Mistrzostwach Świata, byłaby to rewelacja, ale póki co, takim moim celem jest pierwsza ósemka. Jak to się uda, to będzie to dla mnie duży sukces – stwierdził skromnie Smyk.

Jeśli chodzi natomiast o zmagania drużynowe, to Polacy zdominowali od początku DMŚJ. Na 11 edycji triumfowali w ośmiu (po razie zdobywając srebro i brąz). Pierwszych 5 finałów wygrali, jednak jeszcze nigdy nie zdarzyło się, aby któraś z drużyn narodowych triumfowała w tych rozgrywkach trzy razy z rzędu poza swoim krajem. Przed taką szansą staną właśnie reprezentanci Polski, którzy na swoim koncie mają triumfy w roku 2014 w Slangerup oraz w 2015 w Mildurze. W sierpniu dołączyć do tego może "zdobycie" Norrköping. – Zobaczymy. Luźna guma, nie ma tutaj jakiejś „napinki”. Wszyscy chcą w każdych zawodach jechać jak najlepiej, pokazywać się z dobrej strony. Pewnie każdy z zawodników, który będzie startował w tym finale w Norrköping też będzie chciał pokazać duże „jajca” i pojechać jak najlepiej dla drużyny – zakończył rozmowę, Bartosz Smektała.