Sezon 2016 jest dla Bartosza Zmarzlika pierwszym rokiem startów jako pełnoprawny uczestnik cyklu Grand Prix. W swoim pierwszym tegorocznym starcie w turnieju o Indywidualne Mistrzostwo Świata Polak zajął 9. miejsce, inkasując na swoim koncie 8 punktów. Do awansu do półfinału zabrakło naprawdę niewiele.

Młodzieżowiec przyznaje, że mimo presji towarzyszącej zawodom tej rangi, stara się zachowywać zimną głową, tłumacząc sobie, że poza szumem medialnym wokół cyklu, turnieje te niczym się nie różnią od chociażby spotkań ligowych. - Wszystko jest bardziej nagłośnione, ładniejsze, więcej ludzi, bardziej kolorowo. Jednak i tak jedziemy 4 okrążenia w lewo, normalna stawka. Zawodnicy są najlepsi, to nie ulega wątpliwości, rywalizacja jest trudniejsza, ale to zawsze było moim marzeniem, żeby ścigać się z takim zawodnikami na co dzień. Wczoraj miałem Taia, dzisiaj miałem Taia. To jest to, co kocham robić, ścigać się z najlepszymi na co dzień – stwierdził Bartosz Zmarzlik.

Zmarzlik nie odczuwa presji związanej ze startem w cyklu Grand Prix

W trzecim swoim starcie na Słowenii junior był bardzo blisko wywalczenia drugiej trójki w zawodach, które rozpoczął właśnie od zwycięstwa. Niestety, na przeszkodzie stanęła mu koleina, w konsekwencji czego nie był w stanie opanować motocykla. Wyrwa w torze była na tyle duża, że z pierwszego miejsca, zawodnik spadł automatycznie na trzecie. Dopiero po walce z Piotrem Pawlickim, zdołał powrócić na drugą lokatę. - Popełniłem błędy, których nie powinienem był popełnić. Pojechałem sobie spokojnie, tak jak na treningu. A tu nagle nie wiadomo skąd, motor w pion i Oczy miałem jak nie wiem co. Nie powiem już, że myślałem, już leżę, a tu, kurde, wyjechałem. I jeszcze zdołałem wyprzedzić Piotrka Pawlickiego. Gdybym dojechał 1., spokojnie byłbym w półfinale. 

Żużlowiec przyznał, że szczęście w Krsku mu nie dopisało. Wszystko zaczęło się już w piątek, kiedy to losowane były numery startowe. - Miałem niekorzystne pola. Jak chodziło 1. i 2., miałem 3.,4. Jak się odsypało i chodziło ścieżka po dużej i nawet po przegranym starcie można było coś zrobić, to miałem pola wewnętrzne. Nie wiedziałem za bardzo, jak się odnaleźć. Powinienem sobie z tym radzić. Potem się przesuszyło. 

Mimo braku awansu do półfinału, 21-latek nie traci wiary we własne umiejętności. Zdaje sobie sprawę, że brak awansu był kwestią braku szczęścia. W kolejnych zawodach chce pokazać się z jeszcze lepszej strony. - Nie ma co narzekać, trzeba się przygotowywać do następnych zawodów. Mam nowy dzień, drugi mecz. Nie żyjemy przeszłością – zakończył Zmarzlik.