Reprezentacja Polski w duńskim Vojens wywalczyła w sobotę bezpośredni awans do finału tegorocznego Drużynowego Pucharu Świata. Jednym z filarów polskiej ekipy był z pewnością Bartosz Zmarzlik, który zdobył 9 punktów. W ostatnim swoim biegu był on jednak kontrowersyjnie wykluczony.

Po wyraźnie lepszym początku, końcówka była nerwowa. Zwłaszcza po wspomnianym wykluczeniu, po którym Duńczycy odrobili straty do zaledwie jednego punktu. – Próbowaliśmy do końca zachować zimną krew. Najważniejsze, że jesteśmy w wielkim finale. Taki był plan, bo baraż byłby niezwykle ciężki – mówił po wywalczeniu sobotniego awansu, Bartosz Zmarzlik.

To właśnie decyzja sędzi Susanne Hüttinger, która po zdarzeniu w pierwszym łuku wykluczyła polskiego reprezentanta, wywołała sporo kontrowersji. Zmarzlik wprawdzie trącił łokciem Nielsa-Kristiana Iversena, zrobił to jednak w momencie, w którym Duńczyk się na niego "nakładał". Powtórzenie wyścigu w pełnej obsadzie było naturalne, tak się jednak nie stało. – Na pewno szkoda tego wykluczenia. Była to dziwna sytuacja. Trudno – nie było źle. Myślę, że ten tor nie należy do najłatwiejszych. Chodzi o regulację do niego, bo każdy bieg jest inny. Myślę jednak, że pod koniec szybkość już naprawdę znalazłem. Z biegu na bieg byłem szybszy, co zresztą widać po punktacji – 1,2, przy czym ta „dwójka” była też na finiszu. Następnie były dwie „trójki”. Potem też, jak wyszedłem z łuku, myślałem, że jest fajnie i mogli powtórzyć bieg. Pierwszy raz się znalazłem jednak w sytuacji, że było takie zdarzenie w pierwszym łuku i bieg był niepowtórzony. Trudno, to już jest historia i jedziemy dalej – dodał, nawiązując do całej sytuacji.

W poprzednich latach zawody w Vojens charakteryzowały się większymi emocjami. Tym razem wyprzedzeń nie było zbyt wiele, choć wpływ na to może mieć nawierzchnia duńskiego owalu. W ostatnich sezonach są na nim rozgrywane bowiem głównie imprezy światowego formatu, a w sezonie 2016 nie odbywają się tam nawet czwórmecze z duńskiej 1. Division. – Według mnie tor w Vojens jest ogólnie ciężki do takich rzeczy, jak wyprzedzanie, a nie tylko podczas tego półfinału. Był on dziwny (śmiech). Gdy po równaniu jechało się z pierwszy pól, trzeba było mieć naprawdę mocny motocykl. Potem były takie ślady, że motor tak wirował, jak na lodzie. Gdy z kolei złapało się tam jakiś „ślad” po zewnętrznej, to naprawdę mega „trzymało”. Trzeba było wygrać dobrze start, dojechać do jakiejś tam linii i pokonywać łuki w miarę jak najmniej złamanym motocyklem – podkreślił.

Wychowanek gorzowskiej Stali próbował wprawdzie rozpędzania się po "szerokiej". W trakcie zawodów doszedł jednak do wniosku, że ścieżki przy krawężniku dawały większą przewagę. – W pierwszych biegach byłem zaskoczony, bo zaczęli nagle jechać po szerokiej. W tamtym roku na pewno tak, na początku nie było. Później ja wjeżdżałem w tą „dużą”, fajnie mnie tam ciągło, ale jak widzieliśmy, z krawężnika się lepiej wyjeżdżało. Potem wróciłem do niego i już było znacznie lepiej.

Po wywalczeniu awansu do finału Polacy chcieli jednak pojawić się również na barażu w Manchesterze. Obserwacja jednego z przeciwników, oraz nawierzchni na Narodowym Stadionie Żużlowym może się przydać. Jeśli chodzi natomiast o pozostałych rywali na turniej finałowy, to nasi zawodnicy nie mają szczególnych upodobań, zwłaszcza dlatego, iż z każdym trzeba będzie walczyć, wchodząc na wyżyny swoich umiejętności. – Myślę, że zjawimy się w piątek na turnieju barażowym. Na pewno będziemy ciut szybciej. Nie mamy preferencji odnośnie pozostałych przeciwników w finale. Ze wszystkimi będzie ciężko walczyć i musimy być niezwykle skoncentrowani, aby pojechać o jak najlepszy rezultat. Na pewno mamy jeszcze trochę czasu na jakieś przemyślenia odnośnie toru, na którym odbędzie się ten finał – podsumował Bartosz Zmarzlik.