Jednym z faworytów Speedway Grand Prix w Gorzowie Wielkopolskim, był idol miejscowych kibiców Bartosz Zmarzlik. Na zdecydowanie innym niż na co dzień torze szło mu jednak ciężko i awans do półfinału wywalczył w 5. serii. Ostatecznie znalazł się w finale, w którym linię mety, po defekcie, minął na końcu stawki.

Do klasyfikacji zawodnik ten dopisał łącznie 10 punktów, ale po zawodach cieszył się głównie z tego, że mógł się zaprezentować kibicom w ostatnim biegu dnia. – W finale mi nie wyszło, jak było widać. Cieszę się chociaż z jednego – z tego, że do niego awansowałem. Tam zanotowałem defekt, wypadł mi bezpiecznik, ale nic już nie poradzę – mówił po zawodach, rozgrywanych na stadionie im. Edwarda Jancarza, Bartosz Zmarzlik.

Wszyscy uważni obserwatorzy od razu zwrócili uwagę, że nawierzchnia w Gorzowie zachowywał się zdecydowanie inaczej, niż zwykle i sobotnie zawody cyklu Speedway Grand Prix były jednymi z najnudniejszych w ostatnich latach na tym obiekcie. Świadkami pierwszego polewania toru kibice byli dopiero po 12. Wyścigu, a wcześniej wyraźnie najlepsze było czwarte pole startowe. Na drugim biegunie znajdowało się z kolei trzecie. – Wszystko było na odwrót. Ciężko się połapać, tym bardziej jak się jest „u siebie” i jedzie się jakimiś przyzwyczajeniami z dni, w których w tym miejscu jeździ się na co dzień.  Aczkolwiek w półfinale czułem się już najlepiej. Był to dla mnie najlepszy bieg. Czułem w nim szybkość i dobrze mi się jechało. Przyjechałem drugi, ale za dość blisko w kontakcie za Jasonem. Trudno, jutro jest kolejny dzień (uśmiech).

Z pewnością dodatkowym motorem napędowym mógł być świetny doping polskiej publiczności. Na gorzowskim obiekcie większość zgromadzonych dopingowała właśnie Zmarzlika. Ostatecznie nie smucił się on aż tak bardzo, a na konto ponownie zapisał dwucyfrową zdobycz. – Publiczność dodawała mi skrzydeł, za co im serdecznie, bardzo dziękuję. O to w tym wszystkim chodzi, żeby wspierać się i jechać o jak najlepszy wynik. Co teraz mogę zmienić? Już teraz nic nie zmienię. Jest „dyszka” i jedziemy dalej – zaznaczył.

Wynik wychowanka gorzowskiej Stali mógłby być jeszcze lepszy, gdyby nie złośliwość rzeczy martwych w finale. W najważniejszym momencie na przeszkodzie stanął bowiem, jeden z najmniejszych elementów. Po takim obrocie wydarzeń można byłoby się złościć, Zmarzlik nie zamierzał jednak „rozdzierać szat” nad tym, co miało miejsce. – Wypadła mi linka bezpiecznika. Nie mam pojęcia, jak to się stało. Miało to miejsce pierwszy raz. Motocykl odpalił, gdy włożyłem ją z powrotem. Ale co mam teraz robić, rzucać wszystkim? To jest sport, stało się i trudno. Nie mogę tego już zmienić – skomentował całą sytuację.

Kibice z pewnością również nie mogli mieć pretensji do swojego faworyta, który zawsze daje im wiele radości, a oni odwdzięczają mu się świetnym dopingiem. – Dziękuję bardzo. To nie jest to, czego sam od siebie oczekuję, ale nic już nie zrobię. Jedziemy następną rundę w Teterow – dodał krótko.

Nawierzchnia gorzowskiego owalu, zachowując się „niecodziennie”, nie ułatwiała zadania zawodnikom, którzy bronią barw miejscowej Stali. Tym jednak zbytnio nie chciał się tłumaczyć czwarty zawodnik 8. rundy tegorocznego cyklu SGP. Zestawienie finałowe tym razem wyglądało podobnie, jak w ubiegłym roku, miejsce Chrisa Holdera zajął jedynie Patryk Dudek, a najskuteczniejszy zawodnik PGE Ekstraligi, znalazł się ponownie tuż za podium. – Na pewno było trudniej niż zwykle. To jednak jest żużel i to nie jest żadna wymówka. Do każdych warunków trzeba się dopasowywać. Ten finał wyglądał podobnie, jak w zeszłym roku. Tym razem miałem jednak defekt i mówi się trudno – zakończył, brązowy medalista Indywidualnych Mistrzostw Świata z ubiegłego roku, Bartosz Zmarzlik.