Mimo wielu kontuzji oraz bardzo poważnego wypadku drogowego - Christian Hefenbrock nie poddał się i za każdym razem wracał coraz to silniejszy na tor. W rozmowie z portalem eSpeedway.pl, Niemiec podsumowuje swój tegoroczny sezon, wspomina starty w klubie z Daugavpils, Grudziądza i Częstochowy czy opowiada o wspomnianych urazach.

Jak oceniasz sezon 2014? Z jednej strony plusem jest start w SEC, z drugiej minusem brak medalu w IM Niemiec. A jak ty podsumujesz ten rok w twoim wykonaniu?
- Myślę, że mogę być zadowolony z sezonu 2014. Otrzymałem m.in. dziką kartę na finał Speedway European Championship na zawody w Guestrow i udało mi się wygrać jeden wyścig przed własną publicznością i to było dla mnie zaszczytem. Wygrałem również kilka turniejów indywidualnych w tym m.in. zawody rangi międzynarodowej w Niemczech – Pfingstpokal, również w Guestrow. Po 26 latach było to pierwsze niemieckie zwycięstwo. Byłem bardzo nieszczęśliwy z powodu Indywidualnych Mistrzostw Niemiec. Robiłem się w swoim ostatnim wyścigu i zostałem przetransportowany do szpitala z podejrzeniem złamanego obojczyka. Zostałem jednak zwolniony po kilku dniach, a punkty zabezpieczyły mi brązowy krążek krajowego czempionatu. W niemieckich mistrzostwach par prowadziłem przez trzy okrążenia i złoto uciekło nam na ostatnim okrążeniu, kiedy mój silnik... eksplodował. Więc w sumie miałem trochę pecha, ale również miałem szczęśliwe i dobre sytuacje.

W polskiej lidze pojawiłeś się w 2005 roku, kiedy to zauważył Cię Lokomotiv Daugavpils. W trzech meczach spisałeś się bardzo dobrze, więc to musiało napawać optymizmem?
- Tak, pamiętam ten czas doskonale. Byłem bardzo młody i starty tak daleko od domu, prawie przy granicy z Rosją były dla mnie wyzwaniem, a zarazem dobrą szkołą jazdy. W Daugavpils są naprawdę bardzo dobrzy ludzie w klubie, bardzo uczciwi sportowcy – na przykład p. Rybnikow, Nikołaj Kokins, Andrzej Koroliew czy również Wołodymir Woronkow. Korzystając z okazji chciałbym im przekazać najserdeczniejsze pozdrowienia.

Po roku w Daugavpils przeniosłeś się do Ekstraligi – do Częstochowy. Jak znalazłeś się w najwyższej klasie rozgrywkowej? Nie myślałeś o jeszcze roku w drugiej lidze, bądź małym „awansie” czyli pierwszej lidze?
- Gdy pojawiła się okazja do jazdy na najwyższym poziomie na świecie, nie mogłem tego odrzucić. Chwyciłem swoją szansę obiema rękami, co było słuszną decyzją.

Za Christianem Hefenbrockiem udany sezon. Czy uda mu się znaleźć klub w Polsce?

Udany był dla Ciebie sezon kolejny – w Grudziądzu. Później przyszły coraz gorsze lata w polskiej lidze. Nie zrażało Cię to do naszych rozgrywek?
- Miałem dość udane sezony za sobą w barwach klubów z Częstochowy oraz Grudziądza, co również mnie bardzo cieszyło. Po nich jednak nastąpiły słabsze okresy, w tym m.in. ciężkie wypadki w Anglii, które nieco zniszczyły moje starty w Polsce. Tęsknię za tymi czasami i chciałbym wrócić do tego co było w przeszłości. Nie jestem za stary, jeszcze... (śmiech dop. red.).

Jak wiele dały ci starty w Ekstralidze u boku m.in. Grega Hancocka czy Ryana Sullivana?
- Jazda u boku Grega czy Ryana, czy sama możliwość ich poznania to dla mnie ważny moment w życiu. Także i śp. Lee Richardson „dał mi” coś szczególnego w moim życiu, za co nie można ot tak zapłacić pieniędzmi. Żużel to moja pasja i nagle miałem okazję podziwiać idoli, których obserwowałem od małego w różnych gazetach, magazynach. Muszę powiedzieć, że Ryan, Lee, Greg czy Mark Loram to naprawdę światowej klasy zawodnicy i było miło jeździć u boku Mistrzów Świata. Mam bardzo dużo szacunku i sympatii dla nich. Do tego wspaniały Pan Marian Maślanka, ówczesny Prezes klubu. No patrząc na mnie, to było coś wspaniałego.

Klub z którym niegdyś walczyłeś o medale – Włókniarz przeżywa spory kryzys. Problemy finansowe sprawiły, że klub został zdegradowany do drugiej ligi. Byłbyś gotów wrócić do Częstochowy? Jak wspominasz czas spędzony w tym klubie?
- Pan Maślanka pokazał mi, jak być prawdziwym dżentelmenem i sportowcem. Wszystko zostało tak doskonale zorganizowane, czułem się bardzo wygodnie i mam naprawdę fantastyczne wspomnienia związane z tym klubem. Co najmniej raz w roku, przy okazji świąt Bożego Narodzenia rozmawiamy z panem Marianem. Bardzo zabawne były obozy szkoleniowe w zimie i choć przez większość dni każdy próbował dojść do siebie z powodu bólów mięśni, to wciąż wywołuje to u mnie uśmiech na twarzy. Pamiętam, że dzieliłem wtedy pokój z Lee. Przyznam szczerze, że jego śmierć wstrząsnęła mną niesamowicie... Jestem świadomy problemów finansowych klubu z Częstochowy i szkoda, że klub został zdegradowany do drugiej ligi. Mimo wszystko chciałbym wrócić do Włókniarza. Może się uda?

"Tęsknię za tymi czasami i chciałbym wrócić do tego co było w przeszłości" - przyznaje Niemiec

Jakie cele stawiasz sobie przed kolejnym sezonem?
- Moim planem na kolejny sezon jest jazda na tyle dobra, by ponownie dostać dziką kartę na Speedway European Championship. Chciałbym dać z siebie wszystko w każdych zawodach, w których wystartuję. Byłoby miło też ponownie startować w Polsce. Jestem także po wstępnych rozmowach z niektórymi klubami z Bundesligi, więc zobaczymy.

Czy sukcesy Martina Smolińskiego w Grand Prix pomogły w jakimś stopniu niemieckiemu speedway'owi?
- Martin jest postacią zabawną, ale i bardzo kontrowersyjną. Znamy się oboje bardzo dobrze z przeróżnych zawodów i rywalizacji. Zawsze jest jednak uczciwy i ma szacunek do innych. Jego jazda w tym roku w Grand Prix na pewno sporo dała niemieckiemu speedway'owi. Słowa uznania dla niego.

Wiele mówi się, iż cykl IM Niemiec zostanie rozbudowany z jednego finału do kilku rund – na zasadach zbliżonych do Grand Prix. Ponadto liga niemiecka „otworzyła się” na kluby zagraniczne. Jak oceniasz te zmiany?
- Tak, myślę, że to dobra idea. W Niemczech można byłoby zrobić nieco więcej imprez. Byłoby miło, gdyby była profesjonalna organizacja jak np. w przypadku OneSport. Coś, co da nam wysoką jakość danego wydarzenia.

W lipcu 2013 roku miałeś bardzo poważny wypadek. Jadąc na trening rowerem zostałeś staranowany przez ciężarówkę. W Polsce wiele mówiło się na ten temat, bowiem kontuzje również Cię nie odpuszczały. Czy nie miałeś ochoty odpuścić jazdy na żużlu?
- Przygnębiała mnie ta sytuacja, bowiem dochodziłem do siebie po poprzedniej kontuzji, a tu ten wypadek i duży ból.. Ale tak jak powiedziałem wcześniej, speedway to moja pasja i jestem wojownikiem, więc wziąłem to na siebie jako kolejne wyzwanie, aby wrócić na tor ponownie. To było bardzo trudne po przebyciu tylu urazów w tak krótkim czasie.

Dziękuję za rozmowę. Czy chciałbyś coś dodać na koniec od siebie?
- Dziękuję bardzo i pozdrawiam wszystkich kibiców żużlowych w Polsce! (tutaj warto dodać, że Christian te słowa wypowiedział po polsku).

Hefe mimo wielu kontuzji i pecha nie zamierza odpuszczać jazdy na żużlu

Od autora: Podziękowania za pomoc dla Bartosza Bieleckiego.