24 lipca, na torze w Opolu Daniel Kaczmarek zajął drugie miejsce w finale Brązowego Kasku. 8 dni wcześniej został natomiast Młodzieżowym Indywidualnym Mistrzem Polski. W rozmowie z naszym portalem opowiada o ciężkiej pracy, którą wykonał, aby to osiągnąć oraz o nadziejach na drugą część sezonu.

Przede wszystkim gratulacje. Zająłeś drugie miejsce w finale Brązowego Kasku. Trochę zabrakło do końcowego triumfu, zdobyłeś 13 punktów. Pokazałeś się jednak z dobrej strony i tego drugiego miejsca Ci już nikt nie zabierze.
– Fajnie, że udało się wywalczyć drugie miejsce. Wiadomo – szkoda, że nie pierwsze, ale miałem trochę zły układ pól. Nie sprzyjały mi one w tym finale, jednak fajnie, że pomimo tych przeciwności, udało mi się zająć drugą pozycję. Był to praktycznie taki mały Turniej Zaplecza Kadry Juniorów, bo można powiedzieć, że mieliśmy te same nazwiska. Najważniejsze, że cało i zdrowo przejechałem te zawody, bo mogłem jechać w poniedziałek na kolejne i zdobywać następne doświadczenia. Szkoda, że już nie będę więcej jechał w tym Brązowym Kasku, ale są następne zawody. To już jest historia, tego nikt nie zmieni. Trzeba się przyłożyć do następnych, żeby było jeszcze lepiej.

Ostatnie tygodnie są jednak bardzo udane dla Daniela Kaczmarka. Triumf w Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostwach Polski, teraz drugie miejsce w finale Brązowego Kasku. Przed sezonem "obiektywni obserwatorzy" chyba się tego nie spodziewali, Ty sam pewnie na to liczyłeś. Teraz jesteś w czołówce polskich juniorów.
– Taki był cel przed tym sezonem. Chciałbym jeszcze lepiej punktować w lidze. Na pewno będę pracował, żeby tak było, bo to nie jest tak łatwe, jak się wydaje. Trzeba włożyć masę pracy, żeby wygrywać i przenieść te zwycięstwa nad juniorami na seniorów. Mam nadzieję, że doceni to trener kadry Rafał Dobrucki i zauważy mnie gdzieś i powoła na Drużynowe Mistrzostwa Europy Juniorów. Udałoby mi się wtedy spełnić kolejne marzenie – reprezentował Orła przez moje nazwisko. Na pewno będę pracował jak najciężej, żeby trener mnie zauważył, powołał. Będę reprezentował Polskę w Indywidualnych Mistrzostwach Europy Juniorów, ale chciałbym też właśnie w „drużynówce”. To zawsze smakuje inaczej niż występy indywidualne. Będziemy się również starać, żeby wejść do „czwórki” w Play-offach w lidze, a tam już się może wszystko wydarzyć.

W ubiegłym sezonie, pod koniec sierpnia, po ostatnim meczu Spedway Wandy Instal Kraków, pytałem Cię o cele na rok 2016. Powiedziałeś wówczas, że chcesz startować i pokazać się w Unii Leszno. Dzisiaj jesteś jednym z lepszych juniorów tej drużyny. Niejednokrotnie podkreślaliście, że jest Was trzech chętnych do miejsca w składzie (z Bartoszem Smektałą i Dominikiem Kuberą - przyp. red.), swoją dyspozycją udowadniałeś jednak to, że stopniowo piąłeś się w górę. Tym samym to miejsce w ekstraligowej drużynie może Ci się należeć.
– Początek sezonu był taki trochę nieudany. Straciłem to miejsce w składzie, miałem upadki. W sumie dobrze, że trener mnie na początku odsunął, bo potrzebowałem wtedy odpoczynku. Teraz, gdy wróciłem do pełni zdrowia, staram się pracować, jeździć na wszystkich torach, obojętnie jakie są. Chcę po prostu dostać się do tego składu. Takie zawody juniorskie są dobrym przetarciem, ale najbardziej zwraca się uwagę na ligę i jest ona najważniejsza. Tam też staram się pokazać z dobrej strony. Na pewno nie jest tutaj tak łatwo, jak w pierwszej lidze. Ekstraliga to jest wielka „przepaść”. Trzeba po prostu jeszcze ciężej pracować, a widać tego efekty w zawodach juniorskich, gdy się spotykamy z młodzieżowcami z całego kraju. W tym roku właśnie z Dominikiem i Bartkiem dominujemy. Trenerzy dobrze nas prowadzą, Ja uważam, że dzięki zapleczom kadry Rafała Dobruckiego bardzo dużo się zyskuje i fajnie, że takie rzeczy są robione. Trzeba po prostu dalej cały czas pracować i robić swoje.

Leszczyńska Unia niejednokrotnie udowadniała, że strona juniorska jest jej mocną pozycją. W tym roku też - "walczycie" w trójkę, w składzie są tylko dwa miejsca, jednak czasami ta rywalizacja dodaje temu "smaczku". Chyba każdy klub chciałby mieć taki "przesyt" na pozycjach juniorskich w swojej drużynie.
– My na pewno wolelibyśmy, żeby było nas dwóch, a nie trzech. Jest jednak tak, a nie inaczej, trzeba walczyć. Nie obrażamy się na siebie, nie wozimy się po płotach, normalnie rozmawiamy. W wolne dni, jak jesteśmy na stadionie, jedziemy razem na obiad, czy gramy w piłkę. Zawsze, gdy jesteśmy na stadionie i nam się nudzi, to jakieś zajęcie się znajdzie. Pomimo tej rywalizacji, wszyscy trzymamy się w trzech, a wiadomo, ze gdy wyjeżdżamy na tor, to każdy z nas chce wygrać, jednak nikt krzywdy swojemu koledze nie zrobi. Jedziemy „ostro”, ale zawsze to miejsce zostawimy, a dzięki temu kibicom może się podobać to, że ta rywalizacja właśnie taka jest.

Wspomniałeś sam o finale Drużynowych Mistrzostw Europy Juniorów, który odbędzie się w Stralsund już niebawem, bo pod koniec sierpnia. Polacy dostali się tam bez awansu, miejsca w składzie są cztery. Ostatnie wyniki desygnują Cię jako jednego z juniorów na ten finał. Chciałbyś z pewnością znaleźć się z kadrze, walczyć w Niemczech o złote medale dla Polaków i udowodnić trenerowi Dobruckiemu, że być może w kolejnych sezonach, a może nawet jeszcze w tym, miejsce w zespole do lat 21 może przypaść również Tobie.
– Może w tym roku już uda się tam wskoczyć. Z tego, co wiem są cztery miejsca oraz jedno dla rezerwowego. Trener powiedział, że jeszcze sam nie wie, jaki będzie ten skład na Drużynowe Mistrzostwa Świata Juniorów. Czy pojedziemy już tym młodszym, czy postawi jeszcze na Bartka, który ma dużo imprez i Krystiana Pieszczka, jest też Paweł Przedpełski. Jednak fajnie byłoby się już dostać do tych Drużynowych Mistrzostw Europy Juniorów. Zmienili te przepisy, że jedzie się tam do lat 21, ale nasi działacze dalej wystawiają zawodników do 19 lat. Czasami znajdzie się jeden lub dwóch powyżej. Ja chciałbym tam pojechać, pomóc kadrze. Znamy się z wszystkimi chłopakami, zatem myślę, że byśmy się dogadali. Fajnie byłoby w Niemczech zwyciężyć, ponieważ jechałem w dwóch test-meczach Polski w Czechach. Dwa razy wygraliśmy, z dosyć dużą przewagą. Ja będę się starał utrzymać tę formę do sierpnia, żeby trener mnie powołał. Czy się tam znajdę, czy nie –  to już jednak zależy od niego.

Dziękuję za rozmowę.
– Również dziękuję.