Włókniarz Częstochowa ma 3,5 miliona złotych długu, Grzegorz Walasek chce rozwiązać kontrakt, a Emil Sajfutdinow nasłał komornika. Sajfutdinow ma tytuł wykonawczy z sądu na 400 tys. zł i tyle ma w jego imieniu zająć komornik, który już w czwartek może zapukać do drzwi klubu.

W sumie jednak Włókniarz jest winny Emilowi 800 tys. zł, więc zajęcie komornicze nie zamknie tematu. A to nie jedyny problem. Częstochowianie już przed sezonem mieli 2 mln zł zadłużenia. Dziś wynosi ono 3,5 mln zł. Na tę kwotę składa się 1 mln zł dla Grigorija Łaguty, 0,5 mln zł dla Runego Holty, 0,5 mln zł dla Walaska, 300 tys. zł dla Artura Czai, 200 tys. zł dla Petera Kildemanda, wspomniane 800 tys. zł dla Sajfutdinowa i drobne sumy dla pozostałych zawodników.

Jest tak źle, że we Włókniarzu coraz głośniej mówi się o tym, że klub pójdzie śladem Startu Gniezno i ogłosi upadłość układową. Prezes Dariusz Śleszyński póki co nie komentuje tego tematu i zapewnia, że klub sobie poradzi. - Mamy zabezpieczone środki na sierpień (nieoficjalnie wiemy, że chodzi o 450 tys. zł – przyp. red. Przeglądu Sportowego), a póki co żaden zawodnik, poza Walaskiem, nie powiedział, że w tym sezonie już nie pojedzie. Generalnie będziemy się starali w jak najszerszym zakresie zrealizować wszystkie kontrakty. Trochę tylko szkoda, że umowy z żużlowcami zostały podpisane w sposób beztroski – mówi Śleszyński.

Mówiąc o beztrosce prezes pewnie ma na myśli, to że Czai zagwarantowano 4500 zł, a Michaelowi Jepsenowi Jensenowi aż 5000 zł za punkt. Zresztą większość zawodników ma kosmiczne premie i kwoty za podpis. Dziś mówi się, że jednym z większym absurdów było, to że nawet początkujący junior Maks Drabik dostał 150 tys. zł za podpis, choć z góry było wiadomo, że nie zmieści się w składzie.

Częstochowski klub zalega swoim zawodnikom w sumie ok. 3,5 miliona złotych!

Funkcjonowanie klubu utrudniają także stare długi. Po ich przepisaniu na ten sezon wychodzi, że Łaguta za każdy mecz, bez względu na wynik, kasuje 100 tys. zł. Trudno do teraz zrozumieć, dlaczego klub mając taki garb zatrudnił w zimie Grzegorza Walaska (400-450 tys. zł w ramach umowy reklamowej i 4500 zł za punkt) i Petera Kildemanda (350 tys. zł podpis, 3500 zł za punkt i 3 silniki). - Poprzedni zarząd chciał się pokazać medialnie i stworzyć drużynę z nazwisk, żeby zatuszować czarny pijar po zatrzymaniu właściciela – słyszymy dziś w klubie.

Jeden z byłych działaczy tłumaczy Przeglądowi Sportowemu, że zatrudnienie Walaska i Kildemanda było kaprysem Artura Sukiennnika. Ten z kolei powiedział nam kiedyś, że zgodził się na te transfery, bo zarząd klubu przekonywał go, że sytuacja finansowa jest stabilna. Można więc powiedzieć, że mamy do czynienia ze zwykłą spychologią, co nie zmienia faktu, że Włókniarz jest na krawędzi upadku. - Takiego sezonu nie pamiętam – mówi menedżer Jarosław Dymek. - Nie wiem, jacy zawodnicy pojadą w następnym meczu. Nie wiem też, co będzie dalej z klubem.