Większość kibiców żużla w Polsce, właściwie 90, a może nawet i 95% kibiców speedway'a znad Wisły skupia się na ogół na śledzeniu wyników wyłącznie polskich rozgrywek ligowych, cyklów Speedway Grand Prix i Speedway European Championship oraz Speedway World Cup, które w tym roku zostanie zastąpione Speedway of Nations. Każdy kto śledzi wieści ekstraligowe - głowi się nad sensem niektórych punktów płynących z regulaminu.

Głośno było niedawno o obowiązku trenowania w plastronach lub klubowych kevlarach, jeśli chodzi o ekstraligowe kluby. Od wielu lat nie brakuje u Nas innych kontrowersyjnych idei, które mają pomóc Naszej dyscyplinie.

Wielka Brytania, która jest można śmiało powiedzieć - ojczyzną speedway'a - również często dokonuje dość kontrowersyjnych zmian. Ostatnią najgłośniejszą była o zawodniku z CMA równą lub większą niż 8 - od tego sezonu będzie startować tylko jeden takowy żużlowiec. Jednak nie o tym mowa. Dziś zamierzam się skupić nad tym, o czym usłyszałem w ostatnich dniach.

Rozgrywki drużyn brytyjskich różnią się wieloma aspektami, nie tylko tabelą biegową. Przykładowo, gdy zawodnik spóźni się pod taśmę w ciągu regulaminowych 2 minut - nie może przystąpić do biegu, lecz może zmienić go rezerwowy. Taśma nie oznacza odesłania do parkingu, lecz szansę ponownego podejścia do startu, jednak będąc ustawionym 15 metrów przed taśmą. Mógłbym wymienić jeszcze kilka rzeczy...

Jednak na torach brytyjskich wprowadzono dwie nowe regulaminowe zmiany. Od tego roku zawodnicy nie mogą zejść z motocykla w celu poprawy stanu swojego toru startowego. W poniedziałkowym meczu o Tarczę Dobroczynności aż trzykrotnie arbiter kazał winnym ustawić się o 15 metrów dalej od reszty startujących. Czy aby na pewno w tym tkwi sens? Wydaje mi się, że nie... Dlaczego? Ano dlatego, że czasem zawodnik będąc usadowionym na motocyklu - nie jest w stanie dajmy na to jedną nogą precyzyjnie poprawić miejsca, w którym motocykl ma stanąć. Zawodnikowi przy zejściu często jest łatwiej dokonać poprawy wykrytego przez Niego mankamentu. Ponadto w tej sytuacji zawodnik ma większe pole manewru i większe panowanie nad maszyną (zawodnik mógłby oprzeć motocykl lewym podnóżkiem o tor) w przypadku zejścia ze swojej maszyny.

Drugą rewolucyjną zmianą ma być zasada, że jeśli w danym biegu przy stanie 5:1 dla jednej z drużyn - zawodnik drużyny przegrywającej w biegu upadnie - bieg zostanie powtórzony bez udziału winnego, a jego kompan ma startować 15 metrów za stawką. Ten zapis wydaje się być lepszą zmianą, gdyż ma to zapobiec ewntualnym możliwościom celowego, niesportowego działania. Jednak nie zawsze upadający zawodnik czyni to celowo. Jeśli przewracający się zawodnik - miał w tym zamierzony cel - nie widzę przeciwskazań dla tego pomysłu. Czy to jednak będzie mieć często sytuację? Czas pokaże...

Reasumując - wiadomą rzeczą jest, że trzeba czasem dokonać jakichś zmian. Czy jednak zawsze będziemy dążyć ku lepszemu? Niekoniecznie, choć nigdy nie mówi się nigdy... Czas pokaże czy brytyjscy działacze działali słusznie...