No i zaczęło się ! Dokładnie wczoraj w drugą niedzielę czwartego miesiąca roku pańskiego 2006, motory żużlowe na polskich stadionach zawarczały na poważnie. Niestety jak to zawsze bywa w pierwszych kolejkach nie wszystkie zawody doszły do skutku, od kilku dni płakało bowiem niebo nad Rybnikiem oraz włókienniczym miastem £odź.Najwcześniej w ekstra, super polskiej lidze, czy aby na pewno jeszcze polskiej lidze ? No nie ważne. Zainaugurowali jazdy wrocławianie z Atalsu i bydgoszczanie z Budlexu. Wygrali ci pierwsi. Choć do 8 biegu się ostro męczyli, ale potem było już z górki, bo z gości powietrze uszło. Na pochwałę zasługują Tomek „Gapa” Gapiński i dwaj nie lubiani chyba we Wrocku ? Którzy już co prawda, od wczoraj, chyba są lubiani, bo punkty, dla Atlasa zaczęli przywozić Hans Andersen i Jason Crump. Z drugiej strony barykady brakło lidera. Widać, że jeszcze trochę, jak to się mówi rusty są Pepe, Andrenalinas, Kostek oraz Sawka. Ach nie można pominąć jednego zasadniczego faktu. Krzysztof „Buczek” Buczkowski to już chyba pół Krzysia. Chłopina schudł 11 kg !! Co prawda do uroczej 39 kilogramowej Rosjanki - Oli Korbut, co to trzy krążki w 1972 na Igrzyskach Olimpijskich, tych smutnych w Monachium zdobyła, jeszcze trochę mu brakuje. No ale widać, że ma chłopina samozaparcie i potrafi z czegoś zrezygnować aby coś w tym sporcie jeszcze osiągnąć. I nich mu się uda.

W Rzeszowie, tam gdzie jedna Pani drużynę przejęła, do ekstra super ligi wprowadziła oraz zawodników przed sezonem kupiła, przyjechał Włókniarz z Częstochowy. Mecz ciekawy z piękną oprawą, tylko znowu jakiś taki międzynarodowy. Och jeszcze się chyba do tego nie przyzwyczaiłem. Ale do rzeczy. Włókniarze mimo ambicji, nie podołali beniaminkowi. Przed ostatnią gonitwą jeszcze mieli szansę, ale jej nie wykorzystali. No i dobrze. Bo im się nie należało. O zwycięstwo trzeba walczyć przez piętnaście biegów a nie trzy ostatnie. Zgodnie z oczekiwaniami liderami miejscowych byli trzej nowi muszkieterowie. Ten z Danii, polski i Norwegii co go kiedyś polskim zrobili. I wcale tego nie neguje, to była dobra decyzja. Tylko tak mi się jakoś napisało. W ekipie Jana Krzystyniaka, pierwsze skrzypce grał doświadczony, trochę niedoceniany przez niektórych fachowców Amerykanin Greg Hancock. Niestety w ostatnim szeregu tej orkiestry zauważyć można było Sławka Drabika. Czyżby pozostały już nam tylko wspomnienia ? Mam nadzieję, że się mylę bom ino tylko człek z krwi i kości i mam prawo się mylić. Pożyjemy zobaczymy.

Najciekawiej było jednak na Smoczyku. Tam dwie Unie weszły w szranki, do tej z bykiem przyleciała bowiem ta z jaskółką. Wygrała minimalnie ta z ptakiem, ale musiała się sporo napracować. Potem jednak okazało się, że nie wygrała a przegrał. Bo spieszno niektórym do domu było. Dwóch, jeden Jacek drugi Lukas, no niech będzie £ukasz. Bo znowu tak międzynarodowo. Wybaczcie. Szybko po spotkaniu rozwinęli swe jaskółcze skrzydła, motorki jak mawiał świętej pamięci, niezapomniani Rafał pod pachę i do busa. Ale nie tak szybko, reguły to reguły i nie wolno ich naginać. Sędzia do parkingu zajrzał, motorki policzył, rachunek się nie zgadzał, a nie był on zbyt ciężki z matematycznego punktu widzenia. I odebrał te punkty co Jacuś z £ukaszkiem (tu znowu wybaczcie) wykręcili. I teraz, ostatecznie byki latają wyżej.

Na pierwszoligowym froncie jakby mniej ciekawiej. Beniaminek z Gniezna spuścił manto gorzowskiej Stali. Koziołki z Lublina pogryzły wilki z Krosna, tak na chłopski rozum trochę to nielogiczne, lecz w żużlu wszystko jest możliwe, a więc zostaje, kozioł pogryzł wilka. Kozioł powiadasz kozioł. A jeśli chodzi o spotkanie w Zielonej Górze to powiem tylko, że się odbyło i wygrali ci co mieli wygrać. Swoją droga czy ci zwycięzcy są tacy mocni czy też ci przegrani tacy słabi. Się zobaczy wkrótce.

W drugiej lidze jeden remis. Notabene był to mecz polskiej drugiej ligi a odbył się za granicami naszego kraju, i rywalizowały drużyny o mało polskich nazwach. Liga międzynarodowa ! hip hip hura !! Hip hip hura !! Lotos znad polskiego morza, aż kręci się we łbie jak się zastanawiam, czy to ten pierwszy czy drugi klub z Gdańska, czy to ten Polny czy Sikorski. Nie ma teraz czasu aby się nad tym zastanawiać. Innym razem. Trzeba jednak powiedzieć, iż rozjechali oni Pilan, co to się od kilku lat maja odrodzić ale jakoś im nie wychodzi. No ci to maja pecha.
No i na koniec deser !! Mecz Kolejarz Opole kontra nowiuteńkie dzieło polskiego speedway-a PSŻ Poznań. Jak ja lubię słuchać informacji o drużynie z Opola podczas naszego żużlowego „martwego sezonu”, ale to temat na inna bajkę. Opolanie walczyli jak lwy. Pomimo deszczu gryźli żużel, wychodzili z kevlarów, no i co ? No i przyszedł bieg number 14 !! Nie wiem czy chłopcy z opolskiego Kolejarza aż tak wyszli z kevlarów podczas trzynastu poprzednich wyścigów, że je pogubili i nie mogli wyjechać do 14 biegu. Czy może cosik w telewizorni leciało ciekawego ? M jak Miłość może ? Bo to chyba jest teraz jezzy. Jedno jest pewne. Przegrali w stosunku 5 do 0. I było po herbacie.
Ach i zapomniał bym. Najlepszym ścigaczem w Kolejarzu był Adam Pietraszko, co to kiedyś się pokłócił z Kolejarzami. No ale jak widać już się pogodził. Nic dodać nic ująć. No może tylko to, że zazdroszczę Ewie, portalowej koleżance po fachu, że ma możliwość mieszkać w Opolu


To byłem ja Piotr PEPE Stępniak