Emil Sajfutdinow w sezonie 2014 nie wziął udziału w walce o tytuł najlepszego jeźdźca globu. Tym samym skupił się na zdobyciu złota w Indywidualnych Mistrzostwach Europy, co udało mu się wyśmienicie. Rosjanin nie wyklucza powrotu do cyklu Speedway Grand Prix i wystartowaniu eliminacjach.

- Mam w planach wystartować w eliminacjach, ale na tą chwilę nie podjąłem ostatecznej decyzji – przyznaje Sajfutdinow. Dodajmy, Emil Sajfutdinow w przyszłorocznym sezonie będzie startował w lidze polskiej, szwedzkiej gdzie będzie reprezentował barwy Elit Vetlandy oraz będzie bronił tytułu Indywidualnego Mistrza Europy. 

Prezes Fogo Unii Leszno Piotr Rusiecki podczas konferencji zdradził, że skład zbudowany został już 15 października. Z kolei Sajfutdinow nigdy nie ukrywał, że tor na Smoku należy do jednych z jego ulubionych i czuje się na nim jak ryba w wodzie. Często rozmowy na linii zawodnik - klub trwają bardzo długo. Jak było w tym przypadku? - Były prowadzone rozmowy, ale widziałem że działaczom Unii bardzo zależy na tym bym reprezentował ich klub. To mi się bardzo spodobało. Dlatego decyzja taka, a nie inna – dodaje Rosjanin.  

Rosjanin wraz z Duńczykiem Nickim Pedersenem stawiani są w roli liderów i zawodników, którzy mają poprowadzić Byki po tytuł Drużynowych Mistrzostw Polski. W swoim dorobku medalowym Rosjanin jeszcze nie posiada złotego medalu  - W swoim dorobku mam dwa złote medale Indywidualnego Mistrza Świata Juniorów i tytuł Mistrza Europy. Lecz nigdy nie wywalczyłem do tej pory w polskiej lidze Drużynowego Mistrza Polski. Tak więc moim jednym z celów jest wywalczenie złota z drużyną Unii i dołączyć go do mojej kolekcji. Ze swojej strony dołożę wszelkich starań by drużyna zwyciężyła  – przekonuje Sajfutdinow.

Przypomnijmy, że gdy w roku 2013 zmarł Damir Sajfutdinow, ojciec Emila. Młody Rosjanin zwyciężył rundę Speedway Grand Prix Szwecji w Goeteborgu. Takie chwile w życiu są trudne dla każdego. Jakie uczucia towarzyszyły wówczas nowemu zawodnikowi leszczyńskich Byków? – Każdy człowiek ma inną mentalność. Wiem po sobie, że jestem bardzo odporny psychicznie. Obiecałem coś mojemu tacie i chciałem to wypełnić. Dobrze wiedziałem, że gdy się załamię, szybko spadnę na dno, a powrót na szczyt może być bardzo trudny. Próbowałem szybko zapomnieć i wszystko co robiłem, było robione dla taty i oczywiście dla mamy, która teraz sama została – zakończył.