Cykl mógłby w tym roku nosić nazwę taką, jak słynny western Sergio Leone „Dobry, zły i brzydki”. Za dużo jest agresji na torze, jak i poza nim – mówi Erik Gundersen w rozmowie z Przeglądem Sportowym. Zdaniem trzykrotnego Indywidualnego Mistrza Świata, żużel idzie w złym kierunku.

LESZEK BŁAŻYŃSKI (Przegląd Sportowy): W sobotę w Kopenhadze odbędzie się 6. runda cyklu. Podoba się panu tegoroczna rywalizacja?
ERIK GUNDERSEN: Niestety, żużel idzie w złym kierunku. Po turnieju w Malilli najwięcej mówiło się o przepychankach pomiędzy Nickim Pedersenem a Matejem Zagarem (Duńczyk wjechał w motor żużlowca z Bałkanów. Słoweniec upadł, po chwili wstał i uderzył rywala w kask. Pedersen w rewanżu go kopnął. Później doszło do wulgarnej wymiany zdań w parkingu maszyn – przyp. red.). Mój rodak przesadził. Powinien jechać uważniej. Zagar miał szczęście, że nie doznał poważnej kontuzji. Ze smutkiem oglądałem, to co się działo później. Dla wielu młodych ludzi uczestnicy GP są idolami i osoby, na których wzorują się dzieciaki, nie powinny zachowywać się tak agresywnie.

Przoduje w tym jednak pański rodak Pedersen.
ERIK GUNDERSEN: Zbyt często dochodzi do przekroczenia pewnych barier na torze i to wcale nie dotyczy tylko Nickiego. Najłatwiej zawsze zrzucić całą winę na niego, bo jest znany z ostrej walki i tego, że nie daje sobie dmuchać w kaszę. Nie usprawiedliwiam go, bo on też czasami przesadza. Podobnie wygląda to w meczach ligowych w Polsce, Szwecji, czy Danii. Zawodnicy próbują wykorzystać swoją szansę, ale zapominają o tym, że trzeba szanować przeciwnika. Stąd mamy w ostatnich latach tak wiele poważnych kontuzji. W poprzednim sezonie co kilka tygodni jakiś uczestnik GP wypadał z rywalizacji z powodu złamań.

Jak to wyglądało w latach 70. i 80.?
ERIK GUNDERSEN: Za czasów mojej kariery również ryzykowaliśmy, ale robiliśmy to z głową. Wiedziałem, że jeśli przesadzę, to czeka mnie szpital i nie będę mógł przez pewien czas robić tego co kocham. Czasami GP wygląda jak starcie gladiatorów. Jeden z drugim odpadają i zostają na końcu tylko nieliczni. Wiem, że przedstawiciele telewizji cieszą się, gdy wzrasta oglądalność. Niektórzy kibice lubią dramatyczne spięcia, ale speedway nie potrzebuje takich dodatków. Zresztą Grand Prix mogłoby w tym roku nosić nazwę taką, jak słynny western Sergio Leone Dobry, zły i brzydki.

Kto jest tym dobrym, a kto złym i brzydkim?
ERIK GUNDERSEN: Jeśli weźmiemy pod uwagę styl jazdy i zachowanie na torze, to dobry jest bez wątpienia Greg Hancock. To jedyny dżentelmen wśród uczestników GP. Przedstawiciel starej szkoły pokazuje, że nie trzeba wcale być chamskim i brutalnym, aby zostać we współczesnych czasach mistrzem świata. Kto jest zły, a kto brzydki? Tu sytuacja zmienia się z turnieju na turniej.

Hancock jest przez wielu w tym m.in. Gundersena uważany za żużlowego dżentelmena