Kto stawiał, że Unia Leszno nie zdobędzie złotego medalu Drużynowych Mistrzostw Polski przed meczami finałowymi CenterNet Mobile Speedway Ekstraligi? Dlaczego o to pytam? Bo dokładnie o to samo zapytać można, a propo dzisiejszego pojedynku pierwszego finału British Elite League, w którym spotkają się Coventry Bees i Poole Pirates. 

Coventry Bees i Poole Pirates to zespoły z dwóch różnych światów. Piraci miażdżyli każdą napotkaną przeszkodę, omijali każdy wybój na dziurawej drodze do mistrzostwa Anglii, a teraz skoncentrowani, jak nigdy w tym roku pojadą po swoje, po szósty tytuł w historii klubu. Coventry Bees? Coventry to jedna z najstarszych drużyn żużlowych świata, która w pierwszym oficjalnym sezonie ligi brytyjskiej w 1932 roku zajęła siódmą lokatę. Mistrzowską koronę zdobyła wtedy legendarna drużyna Wembley Lions, dziś już niestety nie istniejąca. Pszczoły są największą sensacją ligowego żużla na świecie. Drużyna typowana do spadku, która w trakcie sezonu ocierała się o dno najwyższej klasy rozgrywkowej w Anglii, wzmocniona Krzysztofem Kasprzakiem i Przemysławem Pawlickim, wjechała do finału i wbrew pozorom, nie stoi w nim na straconej pozycji.

Gdyby porównać te dwa zespoły pod względem ilości tytułów i medali w angielskiej pierwszej lidze to nie wypadają one zbytnio okazale, zwłaszcza Poole, które w swoim dorobku ma zaledwie osiem krążków, w tym pięć złotych. Pierwszy medal i to od razu złoty Pirates zdobyli w 1969 roku, 38 lat po utworzeniu brytyjskiej ligi żużlowej. Następnie miała miejsce bardzo długa przerwa, gdyż kolejny z medali, brązowy, zawisł na szyi zawodników z Wimborne Road dopiero w 1992 roku. Pozostałe tytuły mistrzowskie Poole zdobywało w latach: 1994, 2003, 2004 i 2008. Coventry jest drużyną bardziej utytułowaną. W swoich gablotach mieści dwadzieścia medali, w tym sześć złotych, wywalczonych w latach: 1968, rok wcześniej niż ich dzisiejsi konkurencji, 1978, 1979, 1987, 1988 i 2005. Pierwszy medal Bees zdobyli również nie najwcześniej, bo dopiero w 1959 roku, brązowy. Obu ekipom daleko do takich potęg, jak Wembley Lions, osiem tytułów, Wimbledon Dons, siedem. Czy angielskiego klubu wczechczasów, najbardziej utytułowanego klubu żużlowego świata Belle Vue Manchester Aces, które do tej pory zgromadziło 31 medali, w tym jedenaście złotych.

To nie historia decyduje jednak o tym, kto zasiądzie na tronie najlepszej ekipy sezonu 2010 w Elite League. Masa argumentów przemawia za Poole. Rozpęd, forma zawodników, niepodważalny atut własnego toru, wola walki, chęć zwycięstwa i pewność siebie. Co idzie w parze z zawodnikami Coventry? To, że nie muszą. Dla nich wielkim sukcesem jest 21-wszy medal w historii klubu i awans do finału, którego absolutnie nikt im przed sezonem nie dawał. Oni jadą już tylko dla przyjemności i czystej satysfakcji, która może paradoksalnie ponieść ich jeszcze dalej. Czy Kasprzak, Harris i Pawlicki będą w stanie przeszkodzić Holderowi, Wattowi i Pedersenowi w osiągnięciu tego, co im się po prostu należy, czyli złota w rodzimym kraju? Nie wiadomo. Wiadomo jednak, że ten finał, pojedynek Dawida z Goliatem, może przybrać nieoczekiwany obrót.

Coventry Bees:
1. Krzysztof Kasprzak
2. Richard Sweetman
3. Benjamin Barker
4. Edward Kennett
5. Christopher Harris
6. Lewis Bridger
7. Przemysław Pawlicki

Poole Pirates:
1. Christopher Holder
2. Darcy Ward
3. Artur Mroczka
4. Bjarne Pedersen
5. Dave Watt
6. Leon Madsen
7. Jason Doyle