Po raz ostatni Polskę w zawodach finałowych Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów reprezentował jeden zawodnik w 1986 roku, był nim zielonogórzanin Zbigniew Błażejczak. Historia uwielbia zataczać kręgi, stąd, gdy sytuacja ta ma miejsce ponownie, kolejnym, który sam będzie musiał stawić czoło piętnastu najlepszym juniorom Świata będzie krajan Błażejczaka Grzegorz Zenogta.

Trzy lata przed upadekim systemu komunistycznego w Polsce jakikolwiek awans Polaka do ścisłego finału imprezy był sukcesem, a wywalczenie choćby brązowego medalu byłoby czymś niesłychanym. Błażejczak, jak kilku jego poprzedników w finałach młodzieżówki, medalu nie zdobył, ale pokazał się w zawodach z niezłej strony i z siedmioma oczkami zajął dziesiątą lokatę. Pierwszy krążek dla Polaków zdobył Piotr Świst rok później w... Zielonej Górze.

Siedem punktów i ostatnie miejsce pierwszej dziesiąti imprezy na pewno nie będzie sukcesem dla Zengoty. Po raz pierwszy od wielu lat Polacy nie stanowią jednej z najliczniejszych, jak nie najliczniejszej grupy finalistów i żaden z naszych reprezentantów nie jest murowanym kandydatem do złota. Sympatyczny Zengi w sobotnich zawodach będzie musiał stawić czoła przede wzystkim dwom kapitalnie dysponowanym w tym sezonie, nota bene, dwom najlepszym juniorom Świata- Emilowi Sajfutdinovowi i Chrisowi Holderowi.

W całej historii zmagań o tytuł najlepszego juniora globu, Polacy zajmują drugą lokatę z szesnastoma medalami na koncie. O trzy krążki więcej posiadają Anglicy. Na miejscu trzecim plasują się ex-aequo reprezentacje Danii i Szwecji po trzynaście medali, a tuż za nimi Australia z jedenastoma krążkami.

Tabela wszechczasów IMŚJ:
1. Wielka Brytania 19 (5-7-7)
2. Polska 16 (7-5-4)
3. Dania 13 (6-2-5)
4. Szwecja 13 (4-6-3)
5. Australia 11 (3-4-4)
6. Czechosłowacja/Czechy 7 (2-4-1)
7. ZSRR/Rosja 4 (2-2-0)
8. Stany Zjednoczone 4 (2-0-2)
9. Norwegia 2 (0-1-1)
10. Słowenia 2 (0-0-2)
11. Finlandia 1 (0-0-1)
12. Niemcy 1 (0-0-1)

Pod względem złotych medali Polakom nie dorównuje żadna inna nacja. Warto wspomnieć, że Polacy są jedyną reprezentacją, której reprezentanci przez cztery kolejne lata zajmowali najwyższe miejsca na podium. Od 2000 roku nasi żużlowcy przywożą z każdego finału przynajmniej jeden medal i jest to kolejny rekord, gdyż żadna inna reprezentacja nie potrafiła przez tak długi okres przywozić medali z tejże imprezy. W ostatnich latach biało-czerwoni są prawdziwymi suwerenami zmagań juniorskich, w przeciągu dwunastu lat na trzydzieści sześć możliwy reprezentanci z orłem na piersi zdobyli aż piętnaście medali, czyli niemalże połowę.

Dotychczasowi zwycięzcy finałów IMŚJ:
1977 (Vojens) - Alf Busk (Dania)
1978 (Lonigo) - Finn Rune Jensen (Dania)
1979 (Leningrad) - Ron Preston (USA)
1980 (Pocking) - Tommy Knudsen (Dania)
1981 (Slany) - Shaw Moran (USA)
1982 (Pocking) - Antonin Kasper (Czechosłowacja)
1983 (Lonigo) - Steve Baker (Australia)
1984 (King's Lynn) - Marvyn Cox (Anglia)
1985 (Abensberg) - Per Jonsson (Szwecja)
1986 (Równe) - Igor Marko (ZSRR)
1987 (Zielona Góra) - Gary Havelock (Anglia)
1988 (Slany) - Peter Nahlin (Szwecja)
1989 (Lonigo) - Gert Handberg (Dania)
1990 (Lwów) - Chris Louis (Anglia)
1991 (Coventry) - Brian Andersen (Dania)
1992 (Pfaffenhofen) - Leigh Adams (Australia)
1993 (Pardubice) - Joe Screen (Anglia)
1994 (Elgane) - Mikael Karlsson (Szwecja)
1995 (Tampere) - Jason Crump (Australia)
1996 (Olching) - Piotr Protasiewicz (Polska)
1997 (Mseno) - Jesper Bruun Jensen (Dania)
1998 (Piła) - Robert Dados (Polska)
1999 (Vojens) - Lee Richardson (Anglia)
2000 (Gorzów Wielkopolski) - Andreas Jonsson (Szwecja)
2001 (Peterborough) - Dawid Kujawa (Polska)
2002 (Slany) - Lukas Dryml (Czechy)
2003 (Kumla) - Jarosław Hampel (Polska)
2004 (Wrocław) - Robert Miśkowiak (Polska)
2005 (Wiener Neustadt) - Krzysztof Kasprzak (Polska)
2006 (Terenzano) - Karol Ząbik (Polska)
2007 (Ostrów Wielkopolski) - Emil Sajfutdinov (Rosja)
2008 (Pardubice) - ?

Finał ten może być przełomowy również pod innym względem, niestety nie tyczący się już reprezentantów naszego kraju. Emil Sajfutdinov ma niepowtarzalną okazję zostania pierwszym żużlowcem w historii, który zdobędzie dwa złote medale Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. Jeszcze nigdy żadnemu innemu zawodnikowi ta sztuka się nie udała.

Występy Polaków w finałach IMŚJ:
1977 (Vojens) -  8. Mariusz Okoniewski (4 pkt)
                        10. Andrzej Huszcza (4 pkt)

1978 (Lonigo) -  9. Henryk Olszak (6 pkt)
                        10. Ryszard Romaniak (6 pkt)
                        14. Mieczysław Kmieciak (4 pkt)
                        16. Roman Jankowski (2 pkt)

1979 (Leningrad) - 8. Marek Kępa (8 pkt)

1980 (Pocking) - 6. Marek Kępa (9 pkt)
                         15. Mirosław Berliński (3 pkt)

1981 (Slany) -   6. Piotr Podrzycki (9 pkt)
                        8. Mirosław Berliński (8 pkt)

1983 (Lonigo) - 10. Zenon Kasprzak (6 pkt)

1984 (King's Lynn) - 15. Wojciech Załuski (2 pkt)

1986 (Równe) -  10. Zbigniew Błażejczak (7 pkt)

1987 (Zielona Góra) - 2. Piotr Świst (11+3 pkt)
                                13. Cezary Owiżyc (5 pkt)
                                16. Sławomir Drabik (2 pkt)

1988 (Slany) - 8. Piotr Świst (9 pkt)
                     10. Waldemar Cieślewicz (8 pkt)
                     12. Zbigniew Błażejczak (4 pkt)
                     14. Sławomir Dudek (3 pkt)
                     15. Jarosław Olszewski (1 pkt)

1989 (Lonigo) - 15. Piotr Świst (3 pkt)
                       16. Jarosław Olszewski (2 pkt)
                       17. Sławomir Dudek (1 pkt)

1990 (Lwów) - 4. Jarosław Olszewski (10+2 pkt)
                     9. Jarosław Szymkowiak (6 pkt)
                     12. Dariusz Śledź (5 pkt)

1991 (Coventry) - 12. Piotr Paluch (5 pkt)
                          13. Robert Kużdżał (4 pkt)
                          14. Marek Hućko (3 pkt)
                          16. Jacek Rempała (2 pkt - rezerwowy)
                          18. Adam Łabędzki (0 pkt)

1992 (Pfaffenhofen) - 5. Tomasz Gollob (10 pkt)
                                11. Tomasz Bajerski (6 pkt)
                                15. Robert Sawina (1 pkt)

1993 (Pardubice) -  4. Piotr Baron (10+2 pkt)
                            6. Piotr Protasiewicz (8 pkt)
                            7. Tomasz Bajerski (8 pkt)
                            10. Grzegorz Rempała (7 pkt)
                            13. Adam Łabędzki (5 pkt)

1994 (Elgane) - 5. Tomasz Bajerski (11 pkt)
                       8. Grzegorz Rempała (7 pkt)
                       9. Piotr Baron (6 pkt)
                       16. Mirosław Cierniak (2 pkt - rezerwowy).

1995 (Tampere) - 7. Piotr Protasiewicz (10 pkt)
                          11. Rafał Dobrucki (6 pkt)
                          16. Waldemar Walczak (0 pkt)

1996 (Olching) - 1. Piotr Protasiewicz (15 pkt)
                        5. Sebastian Ułamek (10 pkt)
                        6. Rafał Dobrucki(10 pkt)
                        14. Wiesław Jaguś (4 pkt)
                        15. Grzegorz Walasek (3 pkt)

1997 (Mseno) -  2. Rafał Dobrucki (11+3 pkt)
                        6. Rafał Kowalski (9 pkt)
                        10. Grzegorz Walasek (7 pkt)
                        12. Tomasz Cieślewicz (5 pkt)
                        13. Paweł Staszek (5 pkt)
                        15. Paweł Łęcki (2 pkt)
                        18. Bartłomiej Bardecki (0 pkt - rezerwowy)

1998 (Piła) -  1. Robert Dados (14+3 pkt)
                    2. Krzysztof Jabłoński (14+2 pkt)
                    8. Damian Baliński (7 pkt)
                    9. Rafał Okoniewski (7 pkt)
                    11. Robert Kościecha (5 pkt)

1999 (Vojens) -  7. Rafał Okoniewski (10+1+2+w pkt)
                        9. Mariusz Franków (8 pkt)
                        10. Tomasz Cieślewicz (8 pkt)
                        13. Tomasz Chrzanowski (5 pkt)
                        14. Paweł Duszyński (2 pkt)

2000 (Gorzów Wielkopolski) -  2. Krzysztof Cegielski (11+3 pkt)
                                           3. Jarosław Hampel (11+2 pkt)
                                           5. Rafał Okoniewski (10 pkt)
                                           9. Paweł Duszyński (7 pkt)
                                           18. Mariusz Węgrzyk (2 pkt - rezerwowy).

2001 (Peterborough) -  1. Dawid Kujawa (12 pkt)
                                  3. Rafał Okoniewski (10+3 pkt)
                                  9. Łukasz Romanek (7 pkt)
                                  11. Jarosław Hampel (7 pkt)
                                  12. Roman Chromik (6 pkt)
                                  14. Krzysztof Kasprzak (4 pkt)
                                  15. Tomasz Chrzanowski (4 pkt)

2002 (Slany) - 2. Krzysztof Kasprzak (14+2)
                     6. Rafał Kurmański (10 pkt)
                     7. Łukasz Jankowski (9 pkt)

2003 (Kumla) -  1. Jarosław Hampel (14 pkt)
                       3. Rafał Szombierski (11+3 pkt)
                       7. Rafał Kurmański (8 pkt)
                       12. Robert Miśkowiak (6 pkt)
                       17. Łukasz Romanek (0 pkt - rezerwowy)

2004 (Wrocław) - 1. Robert Miśkowiak (12+2+3 pkt)
                         5. Piotr Świderski (9+1 pkt)
                         7. Adrian Miedziński (13+d pkt)
                         9. Krzysztof Kasprzak (8 pkt)

2005 (Wiener Neustadt) - 1. Krzysztof Kasprzak (8 pkt)
                                     4. Paweł Hlib (7+2 pkt)
                                     5. Marcin Rempała (6 pkt)
                                     9. Krystian Klecha (3 pkt)
                                     14-16. Adrian Miedziński (2 pkt)

2006 (Terenzano) -  1. Karol Ząbik (13 pkt +1 msc w finale)
                              5. Paweł Miesiąc (8 pkt)
                              6. Adrian Miedziński (8 pkt)
                              7. Paweł Hlib (8 pkt)

2007 (Ostrów Wielkopolski) - 3. Paweł Hlib (12 pkt)
                                          5. Karol Ząbik (10 pkt)
                                          R1. Adrian Gomólski (jako rezerwowy - nie startował)