W czerwcu uchwałą Polskiego Związku Motorowego wprowadzono licencje menedżerskie. Ludzie, którzy działają w środowisku jako agenci, nie chcą ich wykupować. Mówią, że za 1800 złotych, tyle kosztuje licencja, GKSŻ nie gwarantuje im żadnej ochrony i nie zabezpiecza ich praw.

Dowodzą, że po co im licencja, skoro kontrakt w imieniu zawodnika nadal mogą podpisywać rodzice, ciotki, narzeczone i osoby bez żadnych uprawnień. – Zgodziliśmy się na to, by umowę w imieniu żużlowca mogła podpisać najbliższa rodzina – przyznaje Łukasz Szmit, prawnik GKSŻ. – Chodzi jednak wyłącznie o rodziców, rodzeństwo lub żonę (tak samo jest w piłce nożnej – przyp. red.). Na inne rozwiązania, nawet takie jak doradzanie czy podpowiadanie w rozmowach osób bez licencji, nie ma zgody.

Jednak osoby pośredniczące w rozmowach kontraktowych nie zamierzają przejmować się tym, co mówi GKSŻ. Weźmy za przykład Toruń, gdzie kontrakt w imieniu Kacpra Gomólskiego negocjował Krystian Plech, natomiast umowę Martina Vaculika dogrywano z panią Kingą Hepel. Zarówno Plech jak i Hepel nie mają licencji. – Jeśli się dowiemy, że takie rzeczy naprawdę miały miejsce, to zrobimy im dyscyplinarkę. Klubom, zawodnikom i osobom mieniącymi się menedżerami. Po to wprowadziliśmy pewne zapisy, żeby je respektować – grozi Szmit.

Jeśli GKSŻ będzie chciała być konsekwentna, za chwilę może utonąć w natłoku spraw. W środowisku takich przykładów jak toruński jest wiele. W przypadku większości zawodników wstępne negocjacje toczą się z ich mechanikami, względnie zaufanymi ludźmi. Rafał Haj zbiera oferty dla Grega Hancocka, Tomasz Suskiewicz pomaga w rozmowach Emilowi Sajfutdinowowi. Żaden z nich nie ma licencji. W Toruniu twierdzą jednak, że ani Haj, ani Suskiewicz, ani Plech czy Hepel nie muszą jej mieć. Karanie klubów i zawodników za to, że te osoby mogą brać udział w rozmowach też uważają za bezsensowne.

– Ja podpisuję kontrakt z zawodnikiem i tylko jego podpis jest na umowie – mówi nam Przemysław Termiński, właściciel KS Toruń. – Przecież ja nie będę sprawdzał osób towarzyszących żużlowcom. Dla mnie to w zasadzie bez znaczenia, z kim przychodzi na negocjacje Vaculik. Mógłby się pojawić nawet ze swoim psem. A jeśli jest z kimś, kto szepcze mu na ucho, żeby wziął siedem złotych więcej lub mniej, to też mnie nie obchodzi. Dla mnie stroną jest wyłącznie żużlowiec. Gdyby było tak, że na kontrakcie musiałby być podpis menedżera, wtedy sprawdzałbym, czy osoby towarzyszące zawodnikom mają licencje – kwituje Termiński.

Warto dodać, że ci, którzy pomagają żużlowcom w rozmowach kontraktowych już szukają obejścia uchwały z licencjami. Twierdzą, że od teraz będą pracowali jako tłumacze. Przynajmniej w przypadku zawodników zagranicznych nikt się do nich nie będzie mógł przyczepić.