W sobotę na torze w Tabasalu została rozegrana 1. runda Otwartych Indywidualnych Mistrzostw Estonii. W rywalizacji w klasie 500 ccm najlepszy okazał się bezbłędny tego dnia Rosjanin Gleb Szewczenko, który w wielkim finale pokonał Artioma Trofimowa, Janne Nymana oraz Dennisa Zvorigina.

Aby dostać się do estońskiego Tabasalu z południa Polski trzeba pokonać samochodem ok. 1200 kilometrów. Wygodniejszą podróżą jest ta samolotem, ponieważ do stolicy tego kraju, Tallinna jest niecałe 10. Sobotni dzień był tym, w którym fani czarnego sportu w Estonii po raz pierwszy w bieżącym roku mogli na motocyklach podziwiać zawodników w różnych klasach. Trudno mówić tu o inauguracji sezonu, ponieważ impreza ta była pierwszą z jedynie trzech zaplanowanych na estońskich torach w 2016. Niemniej jednak zgromadzeni fani mogli pooglądać rywalizację w kilku klasach, a całe wydarzenie trwało ponad 7 godzin.

Początek zaplanowano na samo południe, kiedy to odbyła się prezentacja. Ponieważ w harmonogramie była rywalizacja w kilku klasach, publiczności zaprezentowało się szerokie grono młodych zawodników. I tak na starcie zawodów mieli pojawić się przedstawiciele z kilku krajów w różnych klasach - mikrospeedway'a, 85 ccm oraz w rywalizacji we flat tracku, na motocyklach o pojemnościach 50 i 65 ccm. Gwoździem programu miały być Otwarte Indywidualne Mistrzostwa Estonii w klasie 500 ccm, w której udział miało wziąć 12 zawodników z krajów położonych nad Bałtykiem, w tym dwóch reprezentantów Estonii. Dodatkowo zaplanowano 4 wyścigi z udziałem 4 ekip w sidecarach.

Po prezentacji odbył się trening, który początkowo miał trwać do godziny 13, jednak wyraźnie się on przedłużył i zakończono go po 13:30. Wówczas to pod taśmą stanęli pierwsi młodzi zawodnicy, a wszystko odbywało się w pięknym, nadbałtyckim słońcu. Dla przypomnienia, wszystkie godziny podawane są dla czasu miejscowego, który w Estonii przesunięty jest o godzinę w stosunku do czasu polskiego. Rywalizacja najmłodszych zawodników podzielona była na 4 serie po 6 biegów we wszystkich klasach, dodatkowo na końcu rozegrano również dwa finały - we flat tracku, w klasie 65 ccm oraz w speedway'u, w klasie 85 ccm. W tej ostatniej z kompletem punktów zwyciężył Fin Timi Salonen, który pojawił się również na liście startowej w klasie 500 ccm. Jedynym zauważalnym mankamentem były bardzo długie równania toru, które przeciągały znacznie całe widowisko. Dodatkowo nie do końca jasna była niekiedy końcowa klasyfikacja wyścigów, ponieważ nawet sami organizatorzy w kilku przypadkach zapisywali kolejność wyraźnie inną od tej, która byłą tą rzeczywistą na torze.

Podprowadzające w Tabasalu w blasku estońskiego słońca

Po zmaganiach "żużlowego narybku" przyszła kolej na rywalizację wśród seniorów. Wspomniany wcześniej Timi Salonen nie pojawił się ostatecznie na starcie, dlatego turniej rozpoczęło 11 zawodników. Dwóch z nich zmuszonych było jednak do wycofania się już po 1. z zaplanowanych 12 wyścigów serii zasadniczej - Łotysz Daniił Kołodinski zaliczył upadek, jadąc na drugim miejscu, a chwilę wcześniej defekt zanotował Estończyk Martin Kimmel, który widocznie nie dysponował dodatkowym sprzętem. W pozostałych 11 wyścigach rywalizowało zatem jedynie 9 jeźdźców, przez co obsady niektórych z nich były mocno kadłubowe.

W rywalizacji seniorów, która obejmowała 12 biegów, 2 półfinały i finał najlepszy okazał się bezbłędny Rosjanin Gleb Szewczenko, który w finale w pokonanym polu zostawił Łotyszy Artjoma Trofimowa (2. miejsce) i Denisa Zvorigina (4. lokata) oraz Fina Janne Nymana (3. miejsce). Całe zmagania były podzielone na 4 serie oraz decydujące 3 wyścigi, a po 3 gonitwach danej serii na torze pojawiały się sidecary. Być może dla przybyszy z południa żużlowej Europy pojawiające się na 10-15 minut na torze w przerwach polewaczki oraz samochody do równania toru były nieco męczące. Estończycy mają jednak w kalendarzu jedynie 3 imprezy, dlatego prawdopodobnym zwyczajem jest już całodniowe celebrowanie tego typu wydarzeń.

Start do jednego z półfinałów 1. rundy Otwartych Indywidualnych Mistrzostw Estonii

Całe zmagania objęły zatem aż 46 wyścigów i trwały, włącznie z prezentacją i treningiem od 12:00, przekraczając godzinę 19. Jedynym zauważalnym mankamentem tego widowiska było jednak niskie zainteresowanie publiczności. Oddalona o mniej niż 10 kilometrów od Tabasalu estońska stolica Tallinn, liczy ponad 400 tys. mieszkańców. Na stadionie położonym w lesie na jej przedmieściach zjawiło się jednak tylko ok. 200 osób. Świadczy to niestety o braku większego zainteresowania czarnym sportem w tym nadbałtyckim kraju. Dla porównania pierwsze zmagania w roku 2016 w rumuńskim Sibiu, które liczy ok. 150 tys. mieszkańców, oglądało ok. 1500 osób, zatem różnica jest zauważalna. Czy jeszcze nastąpi jakiś przebłysk w estońskim speedway'u? Czy będzie on tylko jednak spokojną odskocznią dla garstki żużlowych fanatyków w tym niewielkim nadbałtyckim kraju? O tym pewnie przekonamy się w przyszłości. W roku 2016 zaplanowano w Estonii natomiast jeszcze dwie rundy Otwartych Indywidualnych Mistrzostw tego kraju i odbędą się one 2 lipca również w Tabasalu oraz 9 września w oddalonej o ok. 150 km od Tallinna, miejscowości Kohtla-Nõmme.

1. runda Otwartych Indywidualnych Mistrzostw Estonii - Tabasalu, 7 maja 2016:
1. (#1) Gleb Szewczenko (Rosja) (3,3,3,3,3,3) 18
2. (#6) Artiom Trofimow (Łotwa) (3,3,3,2,3,2) 16
3. (#2) Janne Nyman (Finlandia) (2,3,3,1,2,1) 12
4. (#12) Denis Zvorigin (Łotwa) (3,2,2,2,2,0) 11
========================================
5. (#9) Nicce Säyriö (Finlandia) (3,2,1,2,1) 9
6. (#7) Kairo Falten (Estonia) (2,1,2,0,1) 6
7. (#10) Mattias Blom (Finlandia) (2,3,1,D4,D4) 6
8. (#5) Maksim Własow (Łotwa) (2,2,1,U3,0) 5
========================================
9. (#4) Aleksandr Shiman (Łotwa) (1,D4,1,-) 2
10-11. (#3) Daniił Kołodinski (Łotwa) (W/U2,-,-,-) 0
10-11. (#11) Martin Kimmel (Estonia) (W/D,-,-,-) 0

12. (#8) Timi Salonen (Finlandia) NS

Bieg po biegu:
1. Szewczenko, Falten, Kołodinski (W/U2), Kimmel (W/D)
2. Zvorigin, Blom, Shiman
3. Säyriö, Nyman, Falten, Shiman (D4)
4. Nyman, Własow
5. Trofimow, Własow, Shiman
6. Blom, Falten
7. Trofimow, Zvorigin, Własow, Falten
8. Trofimow, Säyriö
9. Szewczenko, Zvorigin
10. Nyman, Zvorigin, Säyriö
11. Szewczenko, Säyriö, Blom, Własow (U3)
12. Szewczenko, Trofimow, Nyman, Blom (D4)

Półfinał 1:
(C) Szczewczenko, (N) Zvorigin, (B) Falten, (Ż) Blom (D4)

Półfinał 2:
(C) Trofimow, (N) Nyman, (Ż) Säyriö, (B) Własow

Wielki Finał:
(C) Szewczenko, (N) Trofimow, (Ż) Nyman, (B) Zvorigin
 

Rywalizacja sidecarów:
1. (#201) Raivo Sudnikevitš / Nele Sudnikevitš (2,2,3,2) 9
2. (#102) Joel Sudnikevitš / Bruno Bachman (3,D1,D2,3) 6
3. (#111) Raivo Lohmus / Rene Johanson (D3,3,2,1) 6
4. (#182) Margus Luide / Mart Petrel (-,1,1,0) 2

Bieg po biegu:
1. J. Sudnikevitš / Bachman, R. Sudnikevitš / N. Sudnikevitš, Lohmus / Johanson (D3)
2. Lohmus / Johanson, R. Sudnikevitš / N. Sudnikevitš, Luide / Pertel, J. Sudnikevitš / Bachman (D1)
3. R. Sudnikevitš / N. Sudnikevitš, Lohmus / Johanson, Luide / Pertel, J. Sudnikevitš / Bachman (D2)
4. J. Sudnikevitš / Bachman, R. Sudnikevitš / N. Sudnikevitš, Lohmus / Johanson, Luide / Pertel