Tomasz Gollob po nieudanym starcie w Grand Prix Polski kilka dni pracował nad sprzętem, a od poniedziałku w Hiszpanii jeździ na crossie i szuka pozytywnej energii. Czy to wystarczy do dobrego występu w sobotę w GP Danii w Kopenhadze? Gollob od kilku lat jest właścicielem rancho na przedmieściach Barcelony.

To znakomite miejsce do przygotowań, bo tylko kilka minut jazdy dzieli go od bardzo długich, urozmaiconych i wymagających torów crossowych. Jest również z kim się ścigać, bo w tamtej okolicy chętnie trenują zawodnicy startujący w wyścigach motocyklowych. Niedaleko Golloba swoją posiadłość ma Jorge Lorenzo, hiszpański mistrza świata w Moto GP z 2010 i 2012 roku.

Zanim 42-latek poleciał do Hiszpanii, przez kilka dni intensywnie pracował nad poprawą sprzętu. Obecnie jego park maszyn, choć zaczynał sezon z 40 nowymi silnikami, nie wygląda dobrze. Inwestycje nie zawsze przekładają się na jakość, bo nawet najlepsi tunerzy miewają problem z przygotowaniem dobrego silnika. Na początku roku Gollob trafił trzy w miarę niezłe jednostki napędowe, dzięki którym udanie pojechał w rundach Grand Prix w Auckland, Bydgoszczy i Göteborgu. Tamte silniki już się jednak zużyły. Remont im nie pomoże. Tuner nie jest też w stanie zbudować nowych, podobnych do tamtych. Trzeba zatem szukać nowych rozwiązań.

Na razie żużlowiec napotyka w tych poszukiwaniach na wyjątkowego pecha. Przed GP Polski w Gorzowie zamówił osiem silników. Jeden z nich sprawował się kapitalnie. Gollob korzystał z niego w końcowej fazie turnieju Eurosport Speedway Best Pairs i mijał rywali jak chciał. Niestety, sześć z tych ośmiu jednostek już się zatarło i można je oddać na złom. W lidze więcej defektów od Golloba przytrafiło się tylko Grigorijowi Łagucie i Aleksandrowi Łoktajewowi.

Nic dziwnego, że zaraz po występie w Gorzowie Polak był zdegustowany. Stał nad swoim motocyklem, załamywał ręce i nie mógł zrozumieć, jak to jest, że puszcza sprzęgło, ale do pierwszego łuku dojeżdża za plecami rywali. Dziwił się, że na trasie odkręca gaz, ale nawet na centymetr nie potrafi się zbliżyć do jadącego przed nim przeciwnika. - W tym roku już chyba nie mam szans na medal - skwitował tamten występ, ale już następnego dnia myślał co zrobić, żeby szybko wrócić do gry.