Greg Hancock we wrześniu ubiegłego roku triumfował podczas turnieju Speedway Grand Prix w Krško. Tym razem na Słowenii nie powtórzył tego sukcesu i inaugurację sezonu 2016 zakończył na występie w półfinale. Nie próbował on jednak szukać usprawiedliwień, na małe braki podczas sobotniego wieczoru.

Zawody zaczęły się dla Hancocka zdobyciem jednego oczka w pierwszym biegu. Po następnych wyścigach dorzucił do dorobku dwie „trójki”, aby znowu w ostatnich występach serii zasadniczej nieco spuścić z tonu. Przebieg samych zawodów nie wskazywał w sobotę wyraźnego ich faworyta. – Zawody szły całkiem dobrze. Było dosyć interesująco, ponieważ niektórzy wygrywali swoje wyścigi, a następnie przyjeżdżali na ostatnim miejscu. Punkty zdobywali praktycznie wszyscy zawodnicy. Obserwowanie tej wyrównanej sytuacji, w walce o półfinały, było bardzo interesujące. To tylko pokazało kombinację wszystkich zawodników oraz warunków torowych podczas sobotnich zawodów. Wielu z nas, gdy znalazło się z przodu, po prostu odjeżdżało. Nie było zbyt wiele wyprzedzania, co z pewnością mogło być nieco rozczarowujące. Tor przygotowano w sposób, który nie dawał zbyt wielu możliwości do walki na dystansie. Był on jednak równy dla wszystkich i wciąż byliśmy świadkami ciekawego turnieju. Jeśli chodzi o mnie, jestem zadowolony ze swojego występu, jednak nie w 100%, ponieważ zawsze chcę wygrywać. Trzeba jednak na to spojrzeć realistycznie – jestem w dobrej dyspozycji, nie zmagam się z problemami, nie mam kłopotów, ani żadnych rzeczy, które musiałbym rozwiązać. Czuję po prostu, że muszę iść dalej do przodu, a sezon jest bardzo długi – mówił Hancock po inauguracji tegorocznego cyklu Speedway Grand Prix.

Triumf w poprzednim występie w Krško Amerykanin odniósł w pierwszej połowie września ubiegłego roku. Warunki pogodowe w tym czasie były z pewnością nieco inne. Ważne według niego było również przygotowanie toru, które nie do końca dawało szansę równego startu w zależności od pola. – Według mnie nawierzchnia była odrobinę inna. Tym razem było nieco chłodniej. Gdy oni moczyli kilkukrotnie tor podczas tych zawodów, to naprawdę go zmieniało. Wypychało to przyczepną nawierzchnię dużo bardziej na zewnątrz. Każdy chciał uciec z bardzo śliskich fragmentów. Nie mogę jednak narzekać i szukać wymówek. Tego wieczoru było po prostu trudniej, niż w zeszłym roku. W ubiegłym sezonie warunki na starcie były nieco bardziej wyrównane, można było wyjść dobrze spod taśmy w zasadzie z każdego pola. Tym razem niektóre z nich stanowiły jednak przewagę, w stosunku do pozostałych – zauważył.

Herbie otarł się o finał, choć swoje największe szanse na awans do niego stracił na starcie półfinałowego wyścigu. Po przespanym nieco wyjściu spod taśmy udało mu się jeszcze awansować na trzecie miejsce, lecz to było wszystko, na co tym razem było go stać. – Czułem, że wyszedłem całkiem dobrze, jednak pozostali mieli niezłe starty. Nie mogę cały czas szukać wymówek i powtarzać, że stało się „to”, czy „tamto”. Jeśli mam być szczery, oni mieli dobre wyjście spod taśmy, wiedziałem dojeżdżając do łuku, że będę musiał ruszyć w pościg i liczyć, że wydarzy się coś, co pozwoli mi zaatakować. To się jednak nie powiodło. Mógłbym próbować się tłumaczyć, jednak fakt jest taki, że powinienem być szybszy w pierwszym wirażu – ocenił samokrytycznie występ w półfinale.

Aktualny wicemistrz świata nie ma jednak powodów do narzekań. Po stosunkowo dobrym występie do lidera, którym jest Peter Kildemand traci tylko 5 punktów. Wszystko to dzięki bardzo zaciętej rywalizacji w serii zasadniczej, po której aż jedenastu zawodników zdobyło od 8 do 10 oczek. – To coś zwariowanego, nie zdarza się zbyt często. To był właśnie jeden z takich  wyjątkowych wieczorów. Ta sytuacja może wylądować w książkach i statystykach o historii żużla – dodał z uśmiechem Greg Hancock.