Grzegorz Zengota został jednym z bohaterów tegorocznych finałów PGE Ekstraligi, zwłaszcza pojedynku rewanżowego pomiędzy Fogo Unią Leszno a Betard Spartą Wrocław. Wprawdzie Zengi nie zanotował na swoim koncie imponującego dorobku punktowego, jednak odniósł istotne podwójne zwycięstwo biegowe z Emilem Sajfutdinowem, które w znacznym stopniu przesądziło o wywalczeniu przez Byki tytułu Drużynowego Mistrza Polski. 

Przed startem w 14. wyścigu niedzielnego wieczoru Polak zdawał sobie sprawę, że jest to bardzo istotny wyścig. Przed żużlowcem postawiono nie lada zadanie, albowiem wcześniej w trakcie meczu Piotr Baron zdecydował się zastosować w jego miejsce rezerwę taktyczną. 29-latek utrzymywał jednak koncentrację przez cały mecz, by być gotowym na występ w biegach nominowanych. - Wiedziałem, że jest to bardzo istotny wyścig, patrząc na przebieg spotkania. Zwłaszcza, że do końca zostały raptem 2 wyścigi, a w dwumeczu wciąż był remis. Wiedziałem, że nie mogę zawieść. Wyczytałem gdzieś na Internecie, że jestem najbardziej doświadczonym zawodnikiem tych wszystkich finałów, które do tej pory na przestrzeni kilku ostatnich lat były, więc kto jak nie ja miał tę presję wytrzymać. Podszedłem do tego biegu w pełni skupiony i w zasadzie nie zwracałem uwagi na to, co działo się wokół mnie - stwierdził Grzegorz Zengota.

Co pozwoliło Zengiemu i Rosjaninowi na pokonanie Spartan w stosunku 5:1 w tym pierwszym wyścigu nominowanym? - Kluczem był dobry start sam w sobie. Maks (przyp. red. Drabik) przyciął do krawężnika i niewiele brakowało, a bym nie zdążył. Koleina, w którą trafiłem, pomogła mi jednak na tyle, że wyskoczyłem i złapałem taką prędkość, iż już wiedziałem, że Maksym nie zdąży mnie założyć na wejściu w drugi łuk. To spowodowało, że łapiąc te różne koleiny i przyczepne miejsca, po prostu jechałem i nie popełniałem żadnych błędów. Te 5:1, które przywieźliśmy, już po części wiedzieliśmy, że może zapewnić nam końcowy triumf. Po biegu wraz z Emilem bardzo ucieszyliśmy się z tego zwycięstwa, jakbyśmy już wywalczyli to złoto. Mieliśmy z tylu głowy, że przed nami jeszcze jeden wyścig i 5:1 do tyłu poskutkuje stratą pierwszego miejsca. Ten 15-sty wyścig był równie istotny i chłopaki dali radę, dowieźli punkty, które zapewniły nam wygraną.

Po 15. biegu na stadionie zapanowała wielka feta. Podobne reakcje można było obserwować w parku maszyn. A jak tuż po zakończonym wyścigu zachował się Zengi? - Cieszyliśmy się niezmiernie, bo to był wyścig, który przypieczętował złoty medal, o który walczyliśmy przez cały sezon. Skakaliśmy, krzyczeliśmy, była mega euforia. W zasadzie tuż po zakończonym wyścigu wybiegliśmy na tor. W sumie nie mogliśmy, ale te emocje, które nam towarzyszyły, były tak trudne do opanowania, że mieliśmy to w zasadzie w tyłku.

Należy wspomnieć, że sezon 2017 na początku nie układał się po myśli wychowanka Falubazu Zielonej Góry. Polak nie mógł bowiem załapać się do meczowej siódemki Fogo Unii. Tak naprawdę dopiero w obliczu kontuzji odniesionej przez Nickiego Pedersena Polak zakwalifikował się do leszczyńskiego składu. Ze spotkania na spotkanie udowadniał jednak swoją przydatność dla drużyny, by w ostatnim meczu zostać jednym z bohaterów swojego zespołu. - Po tym dosyć trudnym początku ten sezon jest uwieńczony dla mnie złotym medalem, więc cieszę się niezmiernie. W sytuacji, w której byłem na początku sezonu - nie życzę tego nikomu. To nie jest naprawdę łatwe zadanie wyjść z takiego dołka, w którym byłem. Mi się to udało, więc bardzo mnie to raduje. W przyszłości będę zachowywał czujność, żeby takie sytuacje więcej mi się nie przytrafiły. W życiu bym nie powiedział, że ten sezon tak się dla mnie zakończy. Ten medal, jak żaden inny, przyszedł mi w pocie czoła - zakończył Grzegorz Zengota.