To będzie prawdopodobnie pierwsze pożegnanie z Grand Prix mistrza świata tuż po tym, gdy już na jego szyi zawiśnie złoty medal. Grega Hancocka w przyszłym sezonie w Grand Prix raczej nie będzie. Powodów jest co najmniej kilka. Najważniejszym nie są wcale pieniądze, a regulaminowe zawiłości.

Odkąd w polskiej ekstralidze przesądzone jest, że każdy klub będzie mógł mieć zaledwie jednego uczestnika cyklu Grand Prix wiadomo, że najbardziej na tym straci Stelmet Falubaz Zielona Góra - teraz mający trzech zawodników GP 2012.

Zielongórzanie wpadli w spiralę kontraktów i koncepcji budowy zespołu. Chcieli tworzyć go na lata, ale nie przewidzieli ograniczeń i sukcesów własnych zawodników. Efekt widoczny w składzie: nie da się w przyszłym roku mieć jednocześnie Grega Hancocka, Andreasa Jonssona i Piotra Protasiewicza. Dwóch z nich albo trzeba w przyszłym roku pożegnać, albo szukać innych rozwiązań taktycznych.

Problem jest tym większy, że decyzje kadrowe nie dotyczą jedynie samych kontraktów, a pewnej wizji zespołu. W niej pewne miejsce miał mieć Andreas Jonsson, z którym klub związał się długoletnim kontraktem. Również na lata – być może już nawet do zakończenia kariery - chciał mieć w drużynie Piotra Protasiewicza, który także nie chciał raczej opuszczać Falubazu Zielona Góra. Na okrasę podpisano przed sezonem umowę z Gregiem Hancockiem.

W kontekście przyszłego sezonu Stelmet Falubaz musi rozwiązać problem, którego się nie spodziewał jak utrzymać nadal silną drużynę, a jednocześnie dostosować się do potrzeb regulaminu? Pożegnanie z Jonssonem w grę nie wchodzi i ze względu na obowiązujący kontrakt, i ze względu na perspektywy. Szwed w tym sezonie zasygnalizował już wyraźnie, że jest w stanie już w następnym sezonie walczyć z powodzeniem o mistrzostwo świata. Protasiewicz prawdopodobnie będzie musiał szukać innego klubu - chyba, że zrezygnuje z udziału w Grand Prix. Co w takiej sytuacji z Hancockiem? Amerykanin, w razie dalszej współpracy ze Szwedem, także musiałby odejść, choć wcale nie chce tego robić. Dlatego coraz bardziej prawdopodobny jest inny scenariusz. W nim Hancock po ostatnim turnieju w tym sezonie już jako mistrz świata ogłasza, że żegna się z rywalizacją w Grand Prix. Argumentów za takim rozwiązaniem jest przynajmniej kilka. Hancock to już weteran, który o medale mistrzostw świata walczyć nie musi. Robi to dla własnej satysfakcji. Czy będzie miał jeszcze motywację do szalonego weekendowego trybu życia w nowym roku, kiedy do cyklu imprez GP prawdopodobnie dojdą imprezy w Nowej Zelandii i Rosji? Hancock już w ostatnich miesiącach podkreślał, że tempo imprez bywa dla niego uciążliwe. Jaki miałby powód, by w kolejnym sezonie przez dwanaście weekendów dodawać sobie do terminarza dodatkową imprezę?

Na pewno Hancock nie zdecyduje się na jazdę w Grand Prix dla pieniędzy. Wypoczęty Amerykanin jest w stanie w polskiej lidze wypracować wystarczająco wiele punktów, by zrekompensować brak skromnych nagród za wyniki w GP. Czy możliwe, by w przypadku rezygnacji z GP Amerykanin stracił sponsorów? To właściwie jest wykluczone. Firmy, które reklamują się na jego sprzęcie związane są z nim od lat. Nie ma dla nich znaczenia, czy Hancock będzie w mistrzostwach świata, czy też nie. To bardziej związek partnerski niż typowo biznesowy. Odejście z GP tuż po zdobyciu złota jest realne z jeszcze jednego powodu - byłoby to pożegnanie z klasą. A właśnie klasa jest jedną z najważniejszych cech Herbiego. Wszystko co robi, robi z klasą.