Szlagierem I kolejki na zapleczu Speedway Ekstraligi był niewątpliwie pojedynek Stali Rzeszów z KM-em Ostrów. Po zaciętym pojedynku zwyciężyli gospodarze 48:42. Poniżej prezentujemy wypowiedzi głównych aktorów tego widowiska. 

Jan Grabowski (KM Intar) - Nie dojechał N. Klindt, a moim zdaniem, gdyby był i zdobyłby przykładowo 4 pkt. to wynik brzmiałby inaczej. Szkoda również zgubionych „oczek”, które zabrały nam defekty. Nie ma jednak co gdybać. Mecz skończył się wygraną rzeszowian i nic tego już nie zmieni. W czterech meczu się nie wygra. W dalszym ciągu chcemy wywalczyć półfinał, a co będzie dalej? Zobaczymy.

Robert Miśkowiak (KM Intar) - Dzisiejsze spotkanie było bardzo trudne. Podeszliśmy do tego meczu bardzo zmotywowani i daliśmy z siebie wszystko by wygrać, jednak wiadomo że łatwiej się jedzie, jeżeli rozpoczyna się sezon u siebie. Do połowy meczu mieliśmy lekką przewage jednak zabrakło nam dzisiaj Nicolaia Klindta, co miało duzy wpływ na wynik końcowy. W jednym z wyścigów złapałem gume i nie bardzo mogłem jechac dalej.

Dawid Lampart (Stal Rzeszów) - Na szczeście wygraliśmy dzisiejszy mecz jednak moja postawa nie była najlepsza. Niewiele mi dzisiaj wychodziło, do tego doszły nerwy które wdarły się po biegu w którym przyjechałem ostatni. Miałem także spore problemy ze sprzęgłem, ale myślę, że z meczu na mecz powinno być lepiej i wyeliminujemy wszystkie błędy , a nasze wyniki w miarę upływu czasu, będą jeszcze lepsze niż dzisiejszy z drużyną z Ostrowa Wlkp.

Dariusz Śledź (Stal Rzeszów) - Był to bardzo trudny mecz z wymagającym przeciwnikiem. Cieszymy się, że udało nam się, może nie sprawić niespodziankę, ale uradować naszych kibiców. Zawodnicy wykrzesali z siebie wszystko i każdy z nich zasłużył na pochwałę. Bezsprzecznie najlepszym naszym zawodnikiem był Maciek Kuciapa i myślę, że taką formę utrzyma przez długi, długi czas. Początek meczu nie był zbytnio dla nas udany, ale należy pamiętać, że ostrowianie odjechali kilka sparingów, a my nie mieliśmy zbyt dużo jazdy. Pewnie dlatego w pierwszej części meczu jechaliśmy trochę nerwowo i nie tak jakbyśmy tego oczekiwali. Widać jednak było wielką determinację i wielką wolę zwycięstwa. Czy to my prowadziliśmy, czy też rywale, cały czas czułem napięcie. Jak byłem zawodnikiem, to denerwowałem się przed swoim pierwszym wyścigiem. Teraz nerwy dają o sobie znać przez cały mecz i już nie wiem, co jest łatwiejsze: być zawodnikiem czy trenerem?