Druga średnia biegowa w I lidze, Mistrzostwo Elitserien wraz z zespołem Lejonen Gislaved, rewelacja sezonu na Wyspach Brytyjskich. Nie bez kozery pierwszym gościem eSpeedway.pl w ramach cyklu "Zadaj pytanie" jest Piotr Świderski. Spośród kilkudziesięciu nadesłanych e-maili, wybraliśmy kilkanaście, naszym zdaniem, najciekawszych, na które zawodnik RKM-u Rybnik odpowiedział.

Wiele zapytań było bardzo podobnych, dlatego decyzją redakcji, postanowiliśmy je zadać ogólnie, w imieniu kibiców. Kolejne są wraz z podpisami poszczególnych nadawców.


Piotrze, zapytam wprost. Kolejny sezon: Ekstraliga czy I liga?
Jeszcze nie dokończyłem bieżącego sezonu. Na tym się skupiam. Mam przed sobą dwie ważne imprezy – Złoty Kask i turniej w Anglii. Jak powszechnie wiadomo, póki ma się podpisane kontrakty nie można prowadzić z nikim rozmów.

Wielu kibiców z Wrocławia za Tobą zatęskniło... Widzą Ciebie w składzie Atlasu w przyszłym roku. Podobnie zresztą fani klubu z Ostrowa, których niespodziewanie wiele apeli o zasilenie barw KM-u nadeszło na adres redakcji...
Tak jak powiedziałem – na razie jestem jeszcze zawodnikiem RKM-u. Później przyjdzie czas na rozmowy. Czy w przyszłym roku to będzie Wrocław, Ostrów, Rybnik, a może jeszcze inna drużyna? Nie wiem. Nie potrafię odpowiedzieć. Zobaczymy.

Jaka atmosfera panowała w Rybniku?
Czułem się tam dobrze. Polubiłem tamtejszy klimat. Sprzyjały temu uzyskiwane przeze mnie wyniki. Z wszystkimi się dogadywałem – z kolegami z drużyny, z trenerem Korbelem. Staraliśmy się wszyscy sobie pomagać, by wspólnie osiągnąć dobry wynik.

Jak sobie wobec tego radzisz z faktem, że klub z Rybnika ma wobec Ciebie zaległości finansowe?
Nie jest to nic prostego. Jakoś trzeba sobie radzić, nie ma wyjścia. Zostałem swego czasu zmuszony się zapożyczyć, by wykorzystać fakt dobrej formy, posiadać dobrej klasy sprzęt, który przekładałby się na satysfakcjonujące mnie, działaczy i kibiców wyniki. Teraz nie mam za bardzo z czego tego spłacić, na dzień dzisiejszy nie wiem, czy uregulowane zostaną płatności wobec mnie. O Rybniku ostatnio dużo się mówi. Sam obserwuję, ale wiem tyle, co czytam w prasie.

Jakim sprzętem dysponowałe w mijającym sezonie i kto się nim opiekuje?
Dziś już nie ma sensu mówić o sprzęcie, bo jest on już mocno zużyty. W pewnym momencie miałem dylemat, ponieważ w ostatnim meczu nie bardzo miałem na czym jechać. W Rawiczu, podczas meczu ligowego, zatarł mi się mój najlepszy silnik. Nie będę zdradzał, kto zajmował się moim sprzętem, sam też do niego często zaglądałem. Jednakże nie współpracowałem, wzorem innych zawodników, z nikim o uznanej światowej marce.

Jesteś posiadaczem kevlaru nowego rodzaju, przed sezonem mówiłeś, że jest ponoć inaczej uszyty, z innych materiałów. Czy mógłbyś powiedzieć coś więcej o tym? Skąd ten pomysł?
Wydaje mi się, że trzeba iść z duchem czasu. W żużlu często spotykamy się z nowinkami technicznymi, czy to w kwestii sprzętowej, czy w kwestii ubioru. Mój wykonała firma z Leszna, która jednak nie specjalizuje się na dłuższą metę w tworzeniu kevlarów żużlowych. Nie jest grubo uszyty, co sprawia, że zawodnikowi jest łatwiej, bo staje się bardziej elastyczny na torze. Niestety kosztem bezpieczeństwa.

Zbyszko GiGOL: Jestem kibicem RKM-u od długiego czasu. Zastanawia mnie jedna rzecz, co sprawia, że zawodnicy przychodzący do naszego klubu, Pan panie Piotrze, Lindbäck, Kuciapa, czy wcześniej Harris wychodzą jakby z uśpienia i pokazują to co w speedwayu najlepsze?
Nie chciałbym się wypowiadać na temat innych zawodników, ale mogę powiedzieć jak to wyglądało z mojego punktu widzenia. Osiągałem dobre wyniki, atmosfera w zespole była bardzo dobra. Dla mnie liczyła się jazda, przede wszystkim gwarancja regularnego ścigania. Wszyscy wiedzieli, kto jakie ma zadania. Trener wiedział na co mnie stać, ufał mi, a ja jemu. To są niby szczegóły, ale to wszystko składa się na końcowy sukces.

rybak_1994: Gdyby zdarzyło się tak, że termin meczu RKM-u kolidowałby z meczem w Anglii, wybrałbyś konfrontacje w...?
Wybrałbym RKM. Jestem Polakiem, miałbym pewne zobowiązania wobec rodzimego klubu, dlatego podjąłbym decyzję o starcie w lidze polskiej.

Limir Romanow: Piotr, kiedy po raz pierwszy byłeś w Daugavpils na Mistrzostwach Europy Juniorów, powiedziałeś w wywiadzie, że Daugavpils jest dla Ciebie fajnym miastem, jest tam przyjemny stadion i mili kibice. Po kilku latach znów start na Łotwie , co się zmieniło? Jaka jest Twoja ocena stadionu i kibiców?
W sumie niewiele się zmieniło. Stadion i kibice są ci sami. Tak samo żywiołowo reagują jak wtedy. Gorąco dopingują swoich zawodników. Miałem okazję startować na Łotwie w meczu ligowym. Nie spotkałem się ze złym zachowaniem kibiców wobec mojej osoby i drużyny. Mile wspominam Daugavpils. Wtedy też były inne czasy. Byłem na początku swojej kariery. O ile pamiętam, wygrałem wtedy Półfinał Mistrzostw Europy Juniorów do lat 19. Być może byłem podekscytowany wówczas tym, że to był jeden z moich pierwszych zagranicznych wyjazdów żużlowych. Było naprawdę sympatycznie.

Rafał Szpala: Piotrek jak rozpoczynałeś swoją bardzo dobrą karierę?
Rozpocząłem swoją karierę na mini-torze w Pawłowicach. Była to niezła szkoła jazdy, żużla. Mówię – „była” – ponieważ niestety już nie działa. Szkoda, ponieważ pan Śmigielski wykonywał naprawdę dobrą robotę. Następnie przyszedł czas na Kolejarz Rawicz i tak to się to dalej potoczyło. Speedwayem zarazili mnie rodzice, którzy od mego dzieciństwa zabierali mnie na żużel. Oni sami tym żyli, uwielbiali to, fascynowali się każdym biegiem. Jeździłem z nimi na mecze, sam, jak to się mówi, połknąłem "bakcyla" i tak już zostało.

rammsteinfan: Czy zdarzyło Ci się kiedyś pomyśleć "Na co mi ten cały żużel?"
Jak każdy człowiek miałem również trudne chwile, chwile zwątpienia i rodzących się pytań, czy to w ogóle ma sens. Żużel to nie jest łatwy kawałek chleba, ale jak widać, wciąż się ścigam, cieszy mnie to, kocham to robić i oby tak dalej.

mateusz766: Czy przed ważnym meczem lub jak stoisz pod taśmą odczuwasz jakiś stres lub presje?
Stres jest zawsze. Nerwy, presja, adrenalina to cechy żużla. Trzeba sobie z tym radzić. W mijającym sezonie jeździłem w różnych rolach. W Polsce bardzo liczono na moje zdobycze punktowe i zdawałem sobie z tego sprawę. W Anglii często startowałem z numerem pierwszym, a to sprawiało, że jeździłem w teoretycznie trudniejszych wyścigach. "Jedynka" ma ciągnąć wynik.