Reprezentacja Australii, z 37 punktami na koncie, zajęła 2. miejsce w rybnickim finale Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorów. Jednym z jej liderów był 21-letni Jack Holder, który  na koncie zgromadził 12 punktów. Z zawodnikiem porozmawialiśmy też o fazie Play-off w Wielkiej Brytanii oraz o jego planach na przyszłość w Polsce.

Kadra Australii w tym sezonie prezentowała się naprawdę dobrze. Z Maxem Fricke, Brady’m Kurtzem oraz Jackiem Holderem mogła pokusić się o niespodziankę i o pokonanie Polaków. Osłabieniem był jednak z pewnością to, iż ten pierwszy, reprezentujący już 2. sezon barwy rybnickiego ROW-u na turniej o Drużynowe Mistrzostwo Świata Juniorów, wrócił bezpośrednio po ciężkim urazie szyi. W pełni formy byłby w stanie rywalizować na jeszcze wyższym poziomie (zdobył 7 punktów). – Spodziewaliśmy się ciężkiej przeprawy. Wygląda na to, że Polacy na swoim domowym terenie są zawsze trudnym przeciwnikiem. Zawsze ciężko ich tu pokonać. „Fricky” starał się, jak mógł, jednak dopiero co wrócił po złamaniu kręgów szyjnych. To było coś trudnego. Mógł bardzo mocno się starać, jednak czasami, gdy wkłada się zbyt wiele wysiłku, to można osiągnąć niewiele. Jechaliśmy świetnie – „Picko”, Brady, ja i „Ficky”. Nie byliśmy jednak wystarczająco dobrzy, aby wygrać – mówił po rybnickiem finale DMŚJ, Jack Holder.

W pewnym momencie drugiej serii, po dosyć niespodziewanej wygranej Josha Pickeringa, to właśnie Australia przez chwilę znajdowała się na prowadzeniu. Trwało to jednak niedługo, ponieważ Polacy byli tego dnia zdecydowanie mocniejsi. – Oni mogli trenować na tym obiekcie w ciągu tygodnia. Wówczas rywalom zawsze jest ciężko. Australia jest daleko stąd, dlatego nie możemy mieć takich zawodów na własnym, domowym torze (finał DMŚJ odbył się już jednak w Mildurze, 31 października 2015 roku – przyp. red.). Spisaliśmy się dobrze. Mieliśmy prawdopodobnie naszą jedyną szansę, aby wygrać w tych zawodach, ponieważ nasz zespół był mocny. Teraz ja, Brady i Max już opuszczamy grono juniorów. Za rok ponownie chcielibyśmy powalczyć o co najmniej srebrny medal – dodał.

Za rok Mark Lemon może mieć problemy ze zgromadzeniem kadry o silnym potencjale, ponieważ wspomniana trójka liderów będzie już występować w gronie seniorów. Wzmocnić to może potencjał zespołu na Drużynowy Puchar Świata, niemniej jednak zdecydowanie osłabi zestawienie młodzieżowe. – Tak, jak mówiłem – to była nasza najlepsza okazja do zdobycia złota. Było ciężko. To był wprawdzie tom domowy Maxa, jednak jechał po kontuzji. Cieszyliśmy się z tego, że on zdecydował się pojechać w tym finale. To jednak nam nie wystarczyło – podkreślił młodszy brat Indywidualnego Mistrza Świata z roku 2012.

Dzień przed finałem DMŚJ w Rybniku zespół Poole Pirates stoczył ważny, zwycięski bój z Somerset Rebels. Wygrana ta dała Piratom miejsce w tegorocznej fazie Play-off rozgrywek SGB Premiership, zawodnicy mogli jednak odczuwać zmęczenie, a przypomnijmy, że w barwach tej ekipy startują Brady Kurtz oraz nasz rozmówca. On sam jednak twierdzi, że nie miało to jednak najmniejszego znaczenia. – Nie sądzę tak naprawdę, żeby nasz mecz dzień wcześniej w Anglii miał jakiś czy wpływ na nasz występ. Zawsze jest dobrze być na motocyklu. Czasami, gdy powraca się po kilku dniach przerwy, jest się trochę „zardzewiałym”. Dobrze jest zostać świeżym na torze. W tym finale była to jednak inna historia. Mieliśmy w sobotę trening, na przykład Josh nigdy nie widział wcześniej tego toru, a „Fricky” od swojego upadku, nie jechał ani razu. Odjechaliśmy go, liczyliśmy na inny scenariusz, tak jednak nie było.

W półfinale Play-off na Wyspach Brytyjskich Poole Pirates zmierzą się ze zwycięzcami rundy zasadniczej, czyli Swindon Robins. Rywale w pewnym momencie mieli na koncie 17 zwycięstw z rzędu, w ostatnich tygodniach prezentowali się więc zatem wybornie. Niemniej jednak kolejne mecze „zerują” wcześniejsze osiągnięcia i wszyscy zaczynają z tego samego pułapu, a do finału rozgrywek awansuje drużyna lepsza w dwumeczu. – Dostaliśmy się do Play-off, a to był nasz główny cel. Teraz wszystko się może zdarzyć. Zostały nam kolejne dwa spotkania. Kto wie? Swindon skończyło na szczycie tabeli, jednak możemy ich pokonać i wówczas odpadną. Jesteśmy tam, będzie ciężko. Teraz wystartujemy jednak z tej samej pozycji i mam nadzieję, że ich zwyciężymy – przyznał optymistycznie.

Nasz rozmówca, przed sezonem 2017, podpisał kontrakt z zespołem Get Well Toruń. Gdy pojawił się już w tej drużynie, zaprezentował się z bardzo dobrej strony. Wszystkich zastanawia zatem, czy chciałby on nadal pozostać ze swoim bratem Chrisem w tym klubie, czy może jednak poszukać czegoś nowego. Sam zainteresowany jasno i klarownie, ucina te spekulacje. – Oczywiście chciałbym zostać w Toruniu. To świetny klub z bardzo dobrymi torem i stadionem, jeździ tam mój brat. Byłbym głupi, gdybym chciał odejść w inne miejsce. Mam nadzieję, że obaj zostaniemy tam na kolejny rok. Chciałbym w przyszłym roku mieć częstszą okazję do startów. Rozmawiałem już z naszymi menedżerami, są zadowoleni, z tego jak występowałem. Czas pokaże, co się wydarzy – skomentował całą sprawę, na koniec rozmowy z naszym portalem, Jack Holder.