Wczoraj informowaliśmy o stanie zdrowia Jakuba Jamroga po niedzielnym upadku podczas I rundy Międzynarodowych Mistrzostw Argentyny. Dzisiaj prezentujemy szeroką relację z tego, co wydarzyło się w ciągu ostatnich dziesięciu dni, a więc m.in. o tym jak Argentyńczycy radzą sobie z upałami, warunkach zakwaterowania, upadku i zniknięciu Brytyjczyków.

Co spotkało Cię w Argentynie po przyjeździe na miejsce?
– Przede wszystkim temperatura robi wrażenie. W ostatnich dniach sięga do 41°C. Dla kogoś kto przyjeżdża z zimnej Polski jest to szok. Na szczęście nie miałem problemów z Urzędem Celnym, co się zdarza, bo ludzie w Buenos Aires nie bardzo wiedzą co to jest żużel. W Bahía Blanca zostałem bardzo miło przyjęty. Miejscowi są niezwykle pomocni. Codziennie dostaję sms-y czy czegoś przypadkiem nie potrzebuję. W szczególności mogę liczyć na Jona Iturre, który udostępnił mi swój warsztat i ramę motocykla.

W Polsce kibice i media dużo mówią na temat warunków na argentyńskich obiektach. Czy naprawdę jest tam tak strasznie?
– Tor jest duży i szeroki, więc nawet jeśli wyciągnie cię na łuku to wciąż zostaje dużo miejsca, aby zawrócić. Nawierzchnia jest równa, twarda ale pozwalająca na walkę. W ostatnich zawodach porobiło się trochę dziur, ale przecież to jest w żużlu normalne. Organizatorzy nie mają łatwo w tej kwestii, bo oni jedynie wynajmują obiekt, a oprócz żużla rozgrywane są na nim m.in. wyścigi tzw. „midget carów”, więc tym bardziej należą im się słowa uznania.

Pierwszy występ przebiegł dość pechowo. Po wygranej w pierwszym wyścigu, później złapałeś gumę na prowadzeniu, a w trzecim przegrany start i upadek, po którym zmuszony byłeś wycofać się z dalszej jazdy.
– Jest tu dość specyficznie. Zawody zaczynają się o 22, kończą o 2. Trzeba się do tego przyzwyczaić. W zasadzie to ja już powoli się przyzwyczaiłem. Na co dzień wczesnym popołudniem ludzie idą do domów na siestę, a życie publiczne zaczyna ponownie funkcjonować pod wieczór. W ten sposób unika się upałów. Jeśli chodzi o sam żużel to jeździ się tutaj na trochę innych zasadach, ale wciąż w lewo. W Bahía Blanca jest bardzo fajny klimat dla speedway’a. Ja po dwóch miesiącach przerwy miałem możliwość dwuminutowego treningu i od razu jechałem na pełny gaz. Kraj jest tutaj biedniejszy, przez co nie ma takiej dbałości o sprzęt. Nie jest on też najwyższej klasy. Dostałem stare sprzęgło, przez co miałem problemy ze startem. Przed kolejnymi zawodami będę musiał właśnie poprosić argentyńskich kolegów o pomoc. Tak jak powiedziałeś, w pierwszym starcie prowadziłem i złapałem „kapcia”. W drugim przegrałem start, co w zasadzie mnie uratowało. Prowadzący zawodnik miał problemy, które spowodowały karambol. Być może, gdybym lepiej wyszedł spod taśmy to byłbym na miejscu Jona i skutki tego upadku mogłyby być o wiele gorsze. Z początku chciałem jechać w powtórce, nawet siedziałem już na motocyklu, ale wtedy postanowiono zrobić równanie toru, a ja z minuty na minutę odczuwałem coraz silniejszy ból. W końcu doskwierał on na tyle mocno, że postanowiłem zrezygnować z dalszej jazdy. Na drugi dzień nadgarstek spuchł i było jeszcze gorzej. Tutaj dziękuję ludziom z federacji, że zostali w Bahía Blanca dzień dłużej, zamiast wrócić do domów, tylko po to by pojechać ze mną do szpitala i pokupować wszystkie potrzebne leki. Było to bardzo potrzebne, ponieważ ja nie mówię po hiszpańsku, a tutaj mało kto posługuje się angielskim.

Razem z Tobą byli negatywni bohaterowie argentyńskiej eskapady – Richie Worrall i Ben Barker. Brytyjczycy przed zawodami zniknęli i nie dawali znaku życia. W końcu okazało się, że wrócili do domów. Może wiesz co było przyczyną takiej decyzji?
– Jestem w szoku po tym co zrobili. Przez cztery dni, od przyjazdu dobrze się bawiliśmy. Zrobiliśmy sobie takie wakacje przed rozpoczęciem cyklu. Wspólnie chodziliśmy na różne imprezy, plaże. Ktoś w pewnym momencie naopowiadał im złych rzeczy. Nie spodobały im się również ceny sprzętu. Te są znacznie wyższe z powodu ograniczonej dostępności. Na kontynencie nie ma producentów. Trzeba je importować z Europy. Przeliczyli sobie wszystko i stwierdzili, że im się to po prostu nie opłaca. Wyszli z mieszkania typowo „po angielsku”. Nie wiedzieliśmy kiedy, nawet się z nami nie pożegnali. Ja też słyszałem różne złe rzeczy, ale jest inaczej. Federacja się bardzo stara. Poniosła duże koszty aby nas ściągnąć do Argentyny. Bułgar Milan Maniew przylot opłacił z własnej kieszeni, bo organizatorom brakło już środków dla niego. Gdyby nie nieodpowiedzialne zachowanie brytyjskich kolegów zaoszczędziłby swoje pieniądze.

Będziesz startował w kolejnych rundach? Nadgarstek Ci na to pozwoli?
– Mam nadzieję, że wszystko będzie w porządku. Jest mi tutaj dobrze. Mimo to tęsknie za Polską, rodziną i moją ukochaną. W przyszłości już na pewno nie planuję takich wypadów bez niej. Pozdrawiam gorąco wszystkich kibiców z Polski!

Motocykl Kuby przygotowany do niedzielnych zawodów