Jarosław Hampel, wicelider klasyfikacji Grand Prix, zapowiada że w sobotę w Toruniu spróbuje odrobić 16 punktów straty do Taia Woffindena i wydrzeć mu złoto. - Już sam fakt, że jedziemy o mistrzostwo świata sprawia, że każdy z nas jest pod dużą presją - przyznał "Mały".

Dariusz Ostafiński (,,PS"): Rozumiemy, że w ostatnich dniach wszystkie pana myśli krążą wokół Tai'a Woffindena. Pewnie zadaje pan sobie pytanie, czy zdołam go dogonić?
Jarosław Hampel: Nie zadaję sobie żadnych pytań. W ogóle o nim nie myślę. Wiem, że w poprzedniej rundzie doznał kontuzji, wiem że odpuścił finał mistrzostw Europy i tyle. Nie zaglądam do gazet, nie patrzę do internetu, nie łowię wzrokiem informacji na temat Anglika. Nie wiem i nie chcę wiedzieć, czy już jest zdrowy i w jakiej jest formie. Dlaczego? Bo to kompletnie nie ma dla mnie żadnego znaczenia. Koncentruję się na sobie i na zadaniu, które mam wykonać w Toruniu.
 
Wymyślił pan coś ekstra?
Jarosław Hampel: Proza życia. W ostatnich dniach robiłem porządek z silnikami. W środę dostałem kurierem nową jednostkę napędową od mojego tunera Jana Anderssona. Muszę powiedzieć, że to jest bardzo szybki silnik i kto wie, czy z niego nie skorzystam. Wybór jednak mam duży, bo kilka innych silników jest po liftingu, czy też nawet poważniejszych remontach. W każdym razie czuję się tak, jakby sezon miał trwać jeszcze kilka miesięcy. Nawet nie dociera do mnie, że w niedzielę, po finale mistrzostw Polski, osiągnę metę i będę mógł pojechać na wakacje. Jestem w takim gazie, jakby sezon dopiero się zaczynał.

Nie czuje pan stresu?
Jarosław Hampel: Mentalnie jestem przygotowany optymalnie. Działam według sprawdzonych schematów. Jest trening, praca, dom i nie mam nawet chwili czasu, żeby myśleć o zbliżających się zawodach i jakoś się pompować. Muszę powiedzieć, że najlepszym lekarstwem na stres są moi najbliżsi. Z żoną Patrycją bardzo mało rozmawiamy o żużlu, a córeczka Nadia to już w ogóle o tym nie wspomina. Zresztą ta mała figlara co chwilę wymyśla mi jakieś zajęcie. A to wyciąga mnie na basen, bo chce popływać, a to zabiera mnie na spacer do lasu, bo ona chce trochę pobawić się z naszymi pieskami. Do tego dochodzą różne domowe obowiązki. Trzeba Nadię zawieźć do szkoły tańca, bo ona uczy się hip-hopu. Słowem jest co robić i to mnie kapitalnie wycisza.

To chyba dobrze, bo przed panem dwa szczyty do zdobycia.
Jarosław Hampel: Na razie myślę tylko o Grand Prix, bo o finale mistrzostw Polski, to tylko wiem, że jest, ale jeszcze się mentalnie nie nastawiam.

Jarosław Hampel ma 16 punktów straty do Taia Woffindena
przed ostatnim tegorocznym turniejem Grand Prix

Trener Marek Cieślak mówi, że nie ma się pan co nastawiać, bo po Grand Prix może pan być wycieńczony psychicznie i niezdolny do rywalizacji.
Jarosław Hampel: Marek zna się na tych sprawach, wie co mówi. Na Grand Prix będę zmobilizowany w stu procentach i dzień później może mi tej pary braknąć. Wszystkie siły włożę w ten jeden skok i nie wiem czy starczy mi motywacji, żeby dzień później zrobić kolejny skok. Postaram się, ale na razie liczy się tylko Toruń i finał Grand Prix.
 
Motoarena nie należy do pana ulubionych obiektów, ale w toruńskim Grand Prix już dwa razy stawał pan na podium.
Jarosław Hampel: Ten tor sprawia mi kłopoty, ale ja zawsze jakoś tam sobie daję radę. To nie jest tak, że mogę tam jechać w ciemno, bo już wiem jak ustawić całą maszynerię, żeby było dobrze. Każde zawody w Toruniu, to jest dla mnie wielka improwizacja. Zawsze szukam najlepszego sprzętu i najlepszych ustawień metodą prób i błędów. Robię różne dziwne korekty, szukam i z biegu na bieg staram się zwiększać swoją prędkość. A jak już trafię to później jest ok.
 
Zaczynając rozmowę zapytaliśmy o Woffindena, a my nawet nie wiemy, czy pan jedzie z nastawieniem, żeby gonić lidera, czy bronić drugiej pozycji.
Jarosław Hampel: Jadę gonić, a ta druga opcja kompletnie mnie nie interesuje. Obrona oznacza stagnację, a ja będę chciał dokonać niemożliwego. Bo przecież musicie się ze mną zgodzić, że dogonienie Woffindena wielu uzna za cud.
 
Jednak ten sezon jest tak dziwny, że już nic nas nie zaskoczy. Już tylu zawodników z szansami na medal odpadło przez kontuzje.
Jarosław Hampel: Pech, przypadek, brawura, nowe tłumiki, to jest taki miks, który spowodował wszystkie te kontuzje. Co zastanawia, to fakt, że w tym roku mamy niesamowitą kumulację, bo takiej plagi kontuzji nie pamiętam. Jednak to, że do tych wszystkich wypadków doszło to z drugiej strony nie jest nic nadzwyczajnego. Już sam fakt, że jedziemy o mistrzostwo świata sprawia, że każdy z nas jest pod dużą presją. Do tego dochodzą ogromne obciążenia, które wiążą się z uprawianiem tego ryzykownego sportu. Najprościej byłoby powiedzieć, że kontuzji jest dużo, bo taki jest żużel.

Żużel jest również taki, że zniszczy nawet najlepszego zawodnika, jeśli nie ma dobrego sprzętu. Na szczęście pan odnalazł się po kryzysie z początkowej fazy sezonu.
Jarosław Hampel: W głowie od początku była dobra forma, ale park maszyn faktycznie nie zawsze wyglądał tak jakbym sobie tego życzył. Były zawody Grand Prix, gdzie robiłem po kilka punktów. Jednak już o tym zapomniałem, bo cofanie się myślami wstecz i narzekanie nie ma sensu. Teraz mam szybkie motocykle i sam jestem ciekaw, jak to się skończy. Złoto jak powiedziałem jest niemal niemożliwe, ale w Toruniu stanę pod taśmą z myślą, żeby to złoto jeszcze spróbować wydrzeć.

A jak pan myśli, co będzie dalej z Tomaszem Gollobem. Po dwóch ciężkich kontuzjach wróci jeszcze do gry.
Jarosław Hampel: Wróci. To jest kwestia mentalności. Jeden złamie sobie paznokieć i będzie przez miesiąc leżał w łóżku użalając się nad sobą, a drugi nawet po solidnym złamaniu czy dzwonie zapomni o tym w trzy dni. Tomek to jest mentalnie silny facet. Nigdy nie miał większego kryzysu i to najlepiej świadczy o jego mocy. On jest odporny na tego typu rzeczy. Sądzę, że tym co się stało nawet się specjalnie nie przeraził.
 
Przecież ta kraksa po ataku Woffindena mogła się zakończyć wózkiem inwalidzkim. Myśli pan, że nie zapaliło mu się czerwone światło?
Jarosław Hampel: Mogła, ale ja myślę, że Tomkowi żadna lampka ostrzegawcza się nie zapaliła. Wiadomo, że każdy reaguje indywidualnie i jeden się wystraszy a drugie powie, że takie wypadki są wkalkulowane. I on już to powiedział i ja wiem, że on w te słowa naprawdę wierzy. Myślę, że nic go nie zatrzyma i pojedzie za rok i znowu będzie w wysokiej formie.
 
Zawody na stadionie Unibaksu nie będą panu przypominały zepsutego święta, czyli odwołanego finału mistrzostw Polski?
Jarosław Hampel: Już zapomniałem o skandalu i o tym, że ten finał się nie odbył. Chociaż nie ukrywam, że ciągle żałuję tego, że nie było tej sportowej rywalizacji. Radość po meczu wygranym walkowerem jest jakaś inna, nie tak głęboka jak ta po walce. Trochę ze smutkiem patrzyłem na to złoto. Inna sprawa, że nie mam wątpliwości, iż na ten tytuł sobie zasłużyliśmy. Byliśmy dobrym zespołem przez cały sezon.
 
Bierze pan jakiś talizman na ostatnie zawody Grand Prix?
Jarosław Hampel: Nie biorę, bo nie wierzę w żadne kamienie szczęścia, ani inne cuda. Myślę, że od żony Patrycji dostanę całusa przed zawodami i to będzie ten mój talizman.