Choć Jarosław Hampel nie szczędzi w tym roku środków na zakup nowych silników, efektu w Grand Prix nie widać. Hampel jeszcze przed rozpoczęciem sezonu deklarował, że jego budżet na sprzętowe wydatki wyniesie milion złotych. Już na dzień dobry wyłożył blisko 200 tys. zł na zakup kilku nowych jednostek napędowych.

Ostatnio dokupił kolejne silniki. Jednak wyniku jak nie było, tak nie ma, a Jarek osuwa się w generalnej klasyfikacji Grand Prix. Po ostatnim turnieju spadł na 11. miejsce, a jego strata do lidera wynosi 15 punktów. - Właśnie jestem w Szwecji i czeka mnie poważna rozmowa z moim tunerem Janem Anderssonem – mówi Przeglądowi Sportowemu Hampel.

– Największym problemem jest, to że nie potrafię zabrać się ze startu, jeśli pola są twarde. W takiej sytuacji moment wyjścia spod taśmy mam gorszy od rywali i niewiele mogę zrobić. Kolejna sprawa jest taka, że generalnie po zimowej sprzętowej rewolucji (Andersson do swoich silników dołożył więcej tytanu niż w ubiegłym roku, a poza tym zastosował też inne nowe rozwiązania – przyp. red.) gubię się z regulacją. Wszystko robię na chybił, trafił. Szukam po omacku i bardzo często jest tak, że nie potrafię znaleźć satysfakcjonujących mnie rozwiązań. Generalnie dobrze czuję sprzęt, wiem czego mi potrzeba, ale ciągle nie wiem, w którą stronę mam iść. A z kasą na inwestycje, to jest tak, że można wydać nie wiadomo ile, a i tak można jeździć z tyłu. Po prostu nawet nie wiadomo jak wielka suma wydanych pieniędzy nie daje gwarancji wyniku – przyznaje wicemistrz świata.

Jeśli pola startowe są twarde, to Hampel tylko przez kilka pierwszych metrów po wyjściu spod taśmy dotrzymuje kroku rywalom, ale tuż przed wejściem w łuk już ogląda ich plecy. Na wirażu jadąc z tyłu niewiele może zrobić, bo wszystkie szybkie ścieżki są już zajęte. - Z powodu twardych pól Pragę musiałem spisać na straty, ale mam nadzieję, że w sobotę w Malilli wszystko będzie wyglądało inaczej. Generalnie nie ma sensu utyskiwać, bo choć moja strata do czołówki delikatnie się powiększyła, to ciągle ta moja sytuacja jest w miarę niezła i moje cele na ten rok się nie zmieniły. Trzeba zakasać rękawy i walczyć, a nie marudzić – komentuje Hampel.

Jarosław Hampel ma nadzieję, że w Malilli w końcu wszystko odpowiednio zagra

Jeśli chodzi o silniki Anderssona, to już od pewnego czasu jest tak, że wszyscy jego zawodnicy mają kłopot z szybkim ruszeniem ze startu, kiedy pola są ubite. Sytuacja się zmienia, kiedy jest lekka przyczepność. Jarek nie ma żadnych problemów ze startem na domowym torze w Zielonej Górze, ale tam wszystko przygotowane jest tak jak lubi. Gorzej jest, kiedy trafia na niekorzystną nawierzchnię. Wydaje się, że najlepszym rozwiązaniem dla Hampela byłoby podjęcie współpracy z jeszcze jednym tunerem. Musiałby jednak postawić na kogoś, kto buduje silniki o charakterystyce odmiennej niż te Anderssona.