Jason Doyle wyjawił, jak pewna wycieczka z Tonym Rickardssonem i Leigh Adamsem zainspirowała go do walki o najwyższe cele. Jego walka o zdobycie złota zakończyła się z powodzeniem w sobotę w Melbourne. Doyle został szóstym w historii indywidualnym mistrzem świata rodem z Australii, a pierwszym w tym gronie, który dostąpił zaszczytu dekoracji na ojczystej ziemi.

Determinacja Doyle'a już teraz zapisała się w annałach dyscypliny. Po zwycięstwie wyjawił, że nic tak go nie motywowało, jak bycie niedocenianym. Kiedy powoli piął się w górę, to do wielkich sukcesów wciąż typowano Chrisa Holdera, mistrza świata z 2012 roku oraz Darcy'ego Warda. Doyle nie zamierzał jednak ustępować pola Turbo Twins i jego ścieżkę uwieńczył sobotni wieczór w Melbourne.

- Był pewien ważny moment w mojej karierze, gdy płynąłem w Mildurze motorówką. Rickardsson i Adams rozmawiali na temat Darcy'ego i Chrisa, zastanawiali się kto z nich będzie kolejną wielką postacią. Pomyślałem: "czekajcie, ja też chcę wziąć w tym udział". Chciałem ciężko pracować i znaleźć się w tej samej kategorii, co oni i od tego czasu poświęciłem się bardzo ciężkiej pracy i zrobiłem wszystko, co można, jeśli chodzi o zaplecze. Starałem się dotrzeć do tego miejsca, w którym jesteśmy teraz, choć niewielu ludzi myślało, że jestem w stanie zdobyć mistrzostwo świata. Musiałem ciężko trenować i robić właściwe rzeczy. Koniec końców to się opłaciło - przyznał Jason Doyle.

Australijczyk przyznaje, że życie z nim nie należało do najlżejszych spraw w trakcie ostatnich paru tygodni. Musiał jeszcze zaczekać na moment, w którym zapewni sobie złoto. - Moja żona Emily zasługuje na ten puchar tak samo jak ja, bo była między młotem a kowadłem. Przez ostatnie dwa tygodnie byłem jak człowiek-kalkulator i starałem się ustalić co będzie, jeśli zdobędę pięć punktów lub sześć.

Przed powrotem do Europy, gdzie przejdzie operację złamanych kości śródstopia, Doyle wystąpi jeszcze w dwóch zawodach w Australii. - Kiedy wrócę za trzy tygodnie do Polski, to będę musiał przejść przeszczep kości. Niewiele osób wie, że cały czas jeździłem ze złamaniem. Teraz muszę tylko wytrzymać w dwóch ostatnich turniejach - zakończył Doyle.