Andreas Jonsson od lat ma jeden z większych budżetów w Grand Prix. Minimum to milion złotych. Skąd ta kasa? Szwed ma głowę do interesów i ojca, byłego działacza partyjnego, z dobrymi koneksjami. Hakan Jonsson po wycofaniu się ze świata polityki miał całą masę biznesowych kontaktów.

Właśnie na nich bazował jego syn, konstruując pierwsze budżety sponsorskie. Największy, sięgający 2 milionów złotych, Andreas miał w 2008 roku. Wtedy podpisał umowę z należącym do jednego ze szwedzkich milionerów przedsiębiorstwem Autoropa (dealer luksusowych marek samochodowych). Zawodnika stać było wtedy na to, by kupić przed sezonem 20 silników od Neville'a Tatuma, a po nieudanych testach odłożyć je na półkę i nabyć nowe jednostki. Jonsson był jednak ambitny i na dłuższą metę nie chciał być uzależniony od taty. Pieniądze zarobione na torze szybko zaczął inwestować. – Lepiej dobrze lokować środki, niż je przebalować – wyjaśniał znajomym trzy lata temu, tuż po podpisaniu pierwszego milionowego kontraktu z Polonią Bydgoszcz.

Obecnie jest właścicielem firmy Focus Fashion, która zajmuje się m.in. dystrybucją modnych torebek Bjorn Borg (ceny: od 60 do ponad 300 zł, salony firmowe w Krakowie i Bydgoszczy). Zresztą w tym drugim mieście Jonsson znany jest nie tylko jako żużlowiec, ale i deweloper. Wspólnie z Dawidem Koziołem, menedżerem i partnerem w interesach, odkupili jakiś czas temu ziemię należącą do kolei. Na tym terenie stał blok, w którym spółka Jonsson – Kozioł zrobiła remont generalny. Nieoficjalnie wiemy, że wciąż są tam wolne lokale, ale firma absolutnie nie straciła na interesie.

Lubi ten sport

Drugi zawodnik w klasyfikacji tegorocznego cyklu Grand Prix mieszka w Sztokholmie i Bydgoszczy. W Polsce przebywa głównie w trakcie sezonu, bo tu ma warsztat. Po zakończeniu rozgrywek wraca w rodzinne strony, do swojej partnerki Fridy i synka Vincenta. Kilka lat temu w środowisku plotkowano, że AJ romansował z siostrą fińskiego żużlowca Joonasa Kylmakorpiego. Jednak Szwed już dawno o tym zapomniał i na każdym kroku podkreśla, że liczy się tylko Frida. Najszczęśliwszym dniem w życiu tej pary był 14 sierpnia 2008 roku. Wtedy, o godzinie 19.25 przyszedł na świat Vincent. Chłopak po urodzeniu mierzył 51 cm i ważył 3,47 kg.

Ludzie, którzy dobrze znają Jonssona, mówią, że to spokojny i bardzo ułożony człowiek. Zawsze uśmiechnięty, miły i grzeczny. Swego czasu miał nawet ambitny plan, by się nauczyć naszego języka. Dziś już go nieźle zna. Jednak porzucił pomysł z przyjęciem polskiego obywatelstwa, choć trzy lata temu ogłosił taki zamiar. Na swojej stronie internetowej Jonsson pisze, że jego pasją jest enduro. Wydaje się jednak, że przede wszystkim Szwed uwielbia dobre i szybkie samochody. Do ubiegłego roku poruszał się czarnym ferrari F430 (cena: blisko 800 tysięcy złotych). Ten wóz jednak sprzedał, a obecnie jeździ audi Q7, wartym 100 tysięcy. Z garażu Andreasa zniknął też Motohome. Zawodnik zamienił dom na kółkach zwany przez niego świniarnią, na transportową wersję mercedesa. Czasami korzysta też z ogromnej ciężarówki. Można ją zobaczyć przy okazji zawodów Grand Prix, o ile akurat żużlowiec organizuje imprezy dla kibiców i sponsorów.

Milioner z Zielonej Góry

W Szwecji kibice widzą w Jonssonie następcę mistrza Tony'ego Rickardssona. Jednak zawodnik Stelmetu-Falubazu Zielona Góra, choć jeździ w Grand Prix od 2001 roku, cały czas czeka na medal. Może uda mu się go zdobyć w tym roku, bo widać, że odżył. Zapomniał, że w Bydgoszczy oskarżano go o sprzedanie meczu, który przypieczętował spadek Polonii z ligi. No i zatrudnił w teamie Carla Bloomfeldta, sympatycznego brodacza z Kanady. Mówią, że na sprzęcie, to on się nie zna, ale pracę teamu potrafi zorganizować wyśmienicie. I to robi, a Jonsson nie ma wątpliwości, że zatrudnienie znanego tunera na wyłączność było najlepszą decyzją w jego karierze.

Warto wiedzieć, że Jonsson jest konstruktorem ramy do motocykla. Dostępne na rynku mu nie pasowały, więc zrobił swoją. Dopasował ją do swojego, niemałego jak na żużlowca, wzrostu.

W ostatnim zimowym okienku transferowym Szwed stał się bohaterem małego skandalu. Już był po słowie z działaczami Taurona Azotów Tarnów. Ci jednak nie przelali kontraktu na papier, nie poprosili Jonssona o potwierdzenie porozumienia na piśmie, i Andreas... uciekł do Zielonej Góry. Tam dostał 800 tysięcy złotych za podpis, 20 tysięcy za każdy przyjazd na mecz i 3800 zł za każdy punkt. Wiele wskazuje na to, że w tym sezonie zarobi spokojnie 2 miliony. A jeszcze przed rokiem miał 1,5 miliona płatne w trzech ratach.