Przed nami nowy sezon, a wraz z nim, świeżutka porcja żużlowych rozgrywek. Przygotowania wkraczają w decydującą fazę i niebawem karuzela zacznie się kręcić. Na tym etapie zawsze pojawia się mnóstwo pytań, ale na razie pozostają one bez odpowiedzi. Wszystko obraca się wokół zagadnienia kto wstrzeli się z formą, a komu przytrafi się regres? Przed zawodnikami leży czysta karta, ale kibice już teraz chcieliby wiedzieć jak ona zostanie zapisana. Każdy głowi się nad tym,  czy nasi będą w końcu górą?

Owo „nasi” zależy tak naprawdę od perspektywy i okoliczności. Na co dzień to przede wszystkim umiłowana do granic możliwości drużyna ligowa, ale przecież od czasu do czasu wypada poszerzyć perspektywę i wyjść poza lokalny punkt widzenia. Miłośnicy żużla z kraju nad Wisłą raz na jakiś czas wystawiają nos poza ligowe wojenki i jednoczą się we wspólnocie, jako kibice narodowi. Rodaków trzeba wspierać, tym bardziej, że w zawodach międzynarodowych jest na kogo patrzeć.

Polska od dawna uchodzi za przewodnika na żużlowych szlakach, ale nie na każdym polu udaje  się sięgać po najcenniejsze trofea. Biało-czerwoni regularnie meldują się jednak w międzynarodowej stawce i zawsze zostawiają nadzieję, że ten sezon będzie należał do nich. Tam gdzie się nie wiedzie, trzeba przełamać nienajlepszą passę, a tam gdzie wszystko układa się po myśli, warto trzymać  się na szczycie jak najdłużej.

Spróbujemy zastanowić się, co z perspektywy polskiego zawodnika i kibica może wydarzyć  się w sezonie 2019. Kto wysunie się na pierwszy plan i okaże się najszybszy, a komu przydarzy  się falstart? Kto przyciągnie uwagę publiczności, a komu uda się zniechęcić środowisko? Za kilka miesięcy wszystko rozstrzygnie się na torze, ale przedtem nie zaszkodzi powróżyć sobie z fusów.

Oczy kibiców będą zwrócone przede wszystkim w kierunku Mistrzostw Świata. Na starcie tegorocznego cyklu Grand Prix pojawi się czterech reprezentantów Polski: Bartosz Zmarzlik, Maciej Janowski, Patryk Dudek i Janusz Kołodziej. Pierwsza trójka to już uznane marki w światowej elicie, natomiast na pozycji czwartego jeźdźca od kilku lat następuje wyraźna rotacja. Oczekiwania będą duże, ale nie ma co nakładać zbędnej presji. Każdemu z wymienionych zawodników przyświecają inne motywacje.

Najbardziej utytułowany z tego grona jest Bartosz Zmarzlik, który po wcześniejszym zdobyciu brązowego i srebrnego medalu, będzie celował w złoto. Dudek przed rokiem miał szansę na drugi  z rzędu medal Mistrzostw Świata, ale na przeszkodzie stanęła mu kontuzja. Teraz będzie starał się powrócić do ścigania na najwyższym poziomie i udowodnić, że warto było przyznać mu stałą dziką kartę. Janowski od lat kręci się w światowej czołówce, a dwa ostatnie sezony kończył tuż  za medalową trójką. Z pewnością chciałby wykonać kolejny krok naprzód, tym bardziej, że medale miał na wyciągnięcie ręki. Kołodziej wraca do elity po ośmiu latach przerwy. Wielu osobom wydawało się, że nie interesuje go już walka na arenie międzynarodowej, ale w zeszłorocznym Grand Prix Challenge rozwiał wszelkie wątpliwości. Nie poddał się, pomimo tego, że w 2011 roku rywalizacja  nie ułożyła się po jego myśli. Teraz wie już znacznie więcej i może to wykorzystać.

- Możemy oczekiwać, że któryś z nich zdobędzie w końcu tytuł Mistrza Świata. Skoro pojawiło  się kolejne wicemistrzostwo i ktoś stale melduje się na podium, to apetyt na pewno rośnie w miarę jedzenia. Najmniejsze szanse na spektakularny wynik dawałbym w tej chwili Januszowi Kołodziejowi, ale mogę się mylić i w zasadzie chciałbym się mylić. Natomiast jeżeli mówimy o Zmarzliku, Janowskim i Dudku, to oni są już na tyle doświadczonymi i otrzaskanymi w stawce zawodnikami,  że nie zdziwiłbym się, gdyby któryś z nich sięgnął wreszcie po złoto. Przez lata na pewno nauczyli  się radzić sobie z presją, a poza tym nie brakuje im ambicji. Wydaje mi się, że najwięcej determinacji jest po stronie Bartka Zmarzlika, ale gdyby on miał w sobie nieco więcej zimnej krwi, to na pewno byłoby mu łatwiej. Na torze czasami wychodzi z siebie i strasznie szarpie się o każdy punkt,  ale momentami chyba za mało kalkuluje. Co prawda, w sporcie nie powinno być kalkulacji, tylko walka na całego, ale mistrzostwo świata zdobywa się też głową i dobrym kalkulatorem – mówi Michał Korościel, dziennikarz Eurosportu, Eleven Sports i Radia Zet.