Mirosław Kowalik, były żużlowiec i trener toruńskiego klubu, mówi, że Unibax nie ma szans na play-off, bo drużyna rozłazi się w szwach i nie ma w niej ducha.  - Ta drużyna, w tej formie, nie jest w stanie punktować na wyjazdach, a to jest klucz do awansu play-off. Może we Wrocławiu wygramy, ale i to nie jest pewne - powiedział Kowalik w rozmowie z Przeglądem Sportowym.

Czyli problemem jest brak menedżera w parku maszyn?
- To jest duży kłopot. Bez względu na to, co sądzimy na temat Sławka Kryjoma, to on w parkingu dawał radę. Jednak teraz jest menedżerem, którego nie ma przy drużynie w ważnych chwilach, bo ma zakaz.

Może w takim razie zimą klub powinien był kogoś takiego poszukać?
- Klub nie szukał trenerów, klub ich zwalniał. Przez dwa lata kierowaliśmy tym zespołem wspólnie z Jankiem Ząbikiem i dawaliśmy radę. Jednak przyszedł ktoś, kto ma zerowe pojęcie o sporcie i mnie zwolnił. Mój dziadek mawiał, że do wszystkiego trzeba mieć rękę. Człowiek, który mnie wyrzucił, ręki do sportu nie ma. Proszę jednak nie ciągnąć mnie za język, bo nie powiem o kogo chodzi.

Zasugerował pan, że gdyby pan był teraz w klubie, to nie byłoby kłopotów z wygrywaniem.
- Nie mówię, że jestem lekarstwem. Zresztą w sporcie nie ma łatwych recept. Śmiem jednak twierdzić, że prawie trzy lata byłem z tym zespołem, ze wszystkimi w miarę się dogadywałem, więc mogłem to wszystko jakoś połatać. Zresztą proszę spytać tych chłopaków, z którymi pracowałem, czy to dobrze, że Kowalika wyrzucili? Żaden z nich nigdy czegoś takiego nie powiedział i nie powie, bo nikt tak nie uważa.

Po porażce z Falubazem, działacze Unibaksu stwierdzili, że zespół przeszedł obok meczu.
- Zawodnicy nie walczyli, zgoda, ale to nie tak, że przeszli obok meczu. Przyczyny porażki są ukryte głębiej. W przypadku Unibaxu za dużo do powiedzenia mają w klubie osoby, które nie znają się na żużlu, nigdy wcześniej nie miały z nim do czynienia, ale próbują biznesowy model działania przełożyć wprost na klub. A nie da się tak zrobić ze wszystkim. Poza tym w Toruniu nie ma atmosfery. To znaczy jest, ale dość napięta. Jeden drugiego się boi, niektórzy wydają się zaszczuci i wygląda to tak, że każdy sobie rzepkę skrobie. Łoktajew z Falubazu powiedział po wygranej, że u nich drużyna potrafi sobie pomagać i wszyscy ciągną się za ręce. W Unibaxie wszyscy ciągną się za nogi i przewracają.

Skoro o pieniądzach mowa, to proszę mi wyjaśnić, jak to jest możliwe, że w tak poukładanym finansowo klubie są takie kłopoty sportowe?
- Wiem, że zawodnicy dostają wypłaty na drugi dzień po meczu. Problem w tym, że o profesjonalizmie niektórych żużlowców można by długo dyskutować. Jest trochę tak, jak napisał w swoim oświadczeniu Karkosik. Niektórzy żużlowcy traktują ten klub wyłącznie jak bankomat. I teraz możemy wrócić do tych pytań o koncepcję budowy zespołu. Ja bym postawił na taką patriotyczną, lokalną nutę. Trzeba nam więcej takich, którzy kochają ten klub całym sercem. Od jednego z działaczy ciągle tylko słyszałem, że on sobie juniorów kupi, a ja wolałbym ich wyszkolić. Tym bardziej że zdolnych chłopaków nie brakuje. Marcin Kościelski, Dawid Krzyżanowski, Marcin Turowski, Paweł Wolender czy Igor Kopeć – to młodzi zawodnicy, w których warto zainwestować. Muszę przyznać, że strasznie się o nich boję. Razem z nimi przeszedłem ciężką drogę, ale nie wiem, czy teraz mają zapewnioną odpowiednią opiekę. Źle by było, gdyby ich zostawiono samym sobie. Klub musi mieć korzenie, bo kibice chcą oglądać wychowanków, a nie zaciężną armię.

Wie pan, kto zostanie w tym sezonie mistrzem Polski?
- Wszystko na to wskazuje, że o złoto będą się biły Unia Tarnów i Stal Gorzów. Do tego może dołączyć Włókniarz. Wystarczy, że Łaguta i Jensen wrócą do optymalnej formy.