W żużlowej debacie Przeglądu Sportowego przed inauguracją PGE Ekstraligi rozmawiano o lidze dwóch prędkości, czekających nas emocjach, i o problemach, których w speedway'u nie brakuje. W debacie wzięli udział: Krzysztof Cegielski, Wojciech Stępniewski, Ryszard Kowalski, Ireneusz Zmora, Robert Wardzała i Andrzej Witkowski.

DARIUSZ OSTAFIŃSKI (dziennikarz PS): W sezonie 2015 będziemy mieli ligę dwóch prędkości. Może jednak nie powinniśmy się martwić tym, że cztery kluby odstają finansowo od wielkiej czwórki. Może to dowód, że zaczyna być normalnie, że kluby przestają żyć ponad stan.
KRZYSZTOF CEGIELSKI (były żużlowiec, ekspert nc+): Cieszmy się z tego, że nie wszyscy chcą robić wynik za wszelką cenę. Zresztą dwie prędkości są tylko w finansowych słupkach, bo jestem przekonany, że na torze wielkich różnic nie zobaczymy.

D.O.: Czy to prawda, że udało się zimą znacząco obniżyć płace zawodników?
WOJCIECH STĘPNIEWSKI (prezes Ekstraligi Żużlowej): Tak, bo rośnie świadomość zasobności portfela. Coraz więcej klubów chce sukcesów, ale myśli, jak to zrobić bez długów na koniec sezonu. Liga przechodzi catharsis. Zmienia się myślenie. Dobry klub to nie tylko taki, który zdobywa medale.

D.O: A o ile jeszcze muszą spaść kontrakty zawodnicze, aby było już całkiem dobrze?
RYSZARD KOWALSKI (wiceprezes Ekstraligi Żużlowej): Ja bym spytał, o ile więcej przychodów muszą osiągać kluby. Dążymy do modelu, w którym są one przedsiębiorstwami, wydającymi, lecz i zarabiającymi i także z tego, a nie tylko z medali, są rozliczane. Standardy wyznaczają Gorzów, Zielona Góra, Leszno czy Toruń. Do nich trzeba równać, a wtedy nie będzie pytań ile trzeba ściąć.
IRENEUSZ ZMORA (prezes Stali Gorzów): Kiedyś prezes był biznesmenem spełniającym zachcianki, teraz jest menedżerem, który musi zbilansować wydatki z przychodami. Ale na te dwie prędkości nie ma mojej zgody, bo żużel to nie piłka, gdzie nawet przy 0:5 jest ciekawie.
ROBERT WARDZAŁA (były żużlowiec, ekspert nc+): Myślę jednak, że nie będzie aż tak wielkiej przepaści. Sport to kontuzje i inne losowe zdarzenia. Może się okazać, że ta mniejsza prędkość nie będzie taka wolna. Poza tym to dobrze, że kluby myślą przede wszystkim o tym, by nie narobić długów. Będzie mniej skandali, gniewu i procesów sądowych.
ANDRZEJ WITKOWSKI (prezes Polskiego Związku Motorowego): Mam świadomość, że w ciągu roku nie naprawimy wszystkiego. Kiedy wprowadziliśmy proces licencyjny, zwracaliśmy szczególną uwagę na infrastrukturę i dziś jesteśmy na prędkości kosmicznej w stosunku do Anglii czy Szwecji. Może jednak popełniliśmy błąd, że początkowo kładliśmy mniejszy nacisk na finansowy nadzór. Jednak to co dziś oglądamy, te dwie różne finansowo półki, to efekt czyśćca. Sytuacja klubów jest bardzo trudna, znamy ją i już nie ma co bujać, bo król jest nagi. Na uzdrowienie dajemy sobie dwa, trzy lata. Także przy pomocy takich protez, jak licencje nadzorowane. Nie wolno ich potępiać, bo kilka klubów na tym skorzystało. Innym powiedzieliśmy stop i zmusiliśmy do wyjścia z ekstraligowego towarzystwa.

D.O.: To, że liga podzieliła się finansowo, nie znaczy, że nie będzie interesująca. Czy Gorzów obroni tytuł z grupą nasyconych zawodników? Stali nie wymienia się w gronie kandydatów do złota.
I.Z.: I bardzo dobrze. A nasyceni nasi zawodnicy nie są. Jeśli ktoś uzna, że ma wszystko, to może mecze oglądać z trybun. Tytułu nie bronimy. Cel jest taki, aby wejść do czwórki, a jak w niej będziemy, to pomyślimy co dalej.
R.W.: System play-off przetrąci cały papierowy układ sił. Poza tym o końcowej kolejności mogą zdecydować problemy finansowe, o których nie zawsze słychać.

D.O: Słychać. Niedawno pisałem, że liga jeszcze się nie rozpoczęła, a kluby już nie płacą kwot za podpis na kontrakcie. To pokazuje, że choć wiele zmienia się w sposobie myślenia prezesów na lepsze, to ciągle jest wiele do zrobienia.
A.W.: Ten problem bierze się z tego, że dwóch dojrzałych ludzi podpisuje umowę z terminem płatności w pierwszym kwartale, kiedy wiadomo, że tych pieniędzy w klubach nie ma. I to wiedzą obie strony. Nie znaczy to, że problemu nie ma. Brakuje zdrowego rozsądku. Jest natomiast chciejstwo, ograniczone zaufanie i myślenie życzeniowe. To niebezpieczne.
R.W.: Powinno się to jednak zmienić. W myśl prawa, prezes odpowiada swoim majątkiem za długi.

D.O.: Stal zatrzymała mistrzowski zespół. Pewnie sporym kosztem. Czy prezes Zmora śpi spokojnie? Nie boi się, że straci dom za długi?
I.Z.: Dom jest pod hipoteką banku, a o Stal boję się każdego dnia, ale nie w tym przypadku, bo podpisaliśmy rozsądne umowy. Może jednak Ekstraliga Żużlowa powinna się zastanowić nad tym, by zestawiać listę kontraktów podpisanych przez klub z ubiegłorocznym budżetem. To byłby mechanizm kontrolny. Duży wzrost stanowiłby sygnał alarmowy. Tak czy inaczej, żaden klub nie może być niczego pewien. Wystarczy, że przewrócą się klocki związane z przychodem z biletów.
A.W.: Warto więc chyba pomyśleć o funduszu gwarancyjnym lub pomocowym dla klubów w potrzebie. Każdy włożyłby coś świadomie do tego garnuszka i gdy jakiś klub straciłby finansową płynność, a nie miałby zdolności kredytowej, mógłby się tymi pieniędzmi podratować – pożyczyć, a po pewnym czasie oddać.

D.O.: Mieliśmy rozmawiać o układzie sił, a zeszło na pieniądze i pomysły na poprawę sytuacji w żużlu. O czymś zapomnieliśmy?
I.Z.: Przydałyby się jeszcze wszędzie zadaszone stadiony. Uniezależnilibyśmy się od pogody.

D.O: Sezon 2015 przejdzie do historii choćby z tego względu, że nc+ pokaże wszystkie mecze pierwszej kolejki na żywo. Co zrobić, by to stało się normą?
W.S.: Byłoby dobrze, ale jesteśmy w pewnym systemie kalendarza. Dziś zawodnik jedzie w Polsce, jutro w Anglii, pojutrze w Szwecji, a potem jeszcze w jakichś zawodach. Ze względu na to nie możemy robić takich sesji telewizyjnych w każdy weekend.

D.O.: Może Ekstraliga Żużlowa powinna wymóc na zawodnikach, aby podpisując kontrakt w Polsce, ograniczyli się do dwóch lig?
K.C.: Nie mam nic przeciwko temu, by żużlowcy dawali z siebie więcej tam, gdzie najwięcej im płacą. Jeśli prezes oczekuje od niego, aby jeździł w Polsce i tylko jednej dodatkowej lidze, to niech tak się stanie. Dla większości nie byłoby to kłopotem. Problem dotyczyłby jedynie tych, którzy mało startują u nas i dorabiają sobie w kilku ligach.