Krzysztof Buczkowski to osobliwy przypadek. Do ścigania na wysokim poziomie dojrzał dopiero w wieku 26 lat. Czy 20 kwietnia zaszaleje w Grand Prix Europy w Bydgoszczy? Żużlowcy zwykle rozwijają się do 21. roku życia, a potem już tylko bazują na umiejętnościach nabytych w wieku juniorskim. Z Buczkowskim, który w sobotnim Grand Prix Europy startuje z dziką kartą, jest inaczej.

- Jeszcze trzy, cztery lata temu, nie byłem nawet solidnym ligowcem - zauważa Krzysztof. - Jeździłem tylko u siebie, na wyjazdach była totalna klapa. W tamtym okresie czułem się strasznie zagubiony. Biegałem od jednego do drugiego tunera i zmieniałem sprzęt. Te rotacje dawały jednak efekt na krótką chwilę - ocenia.

Pierwsze przełamanie nastąpiło u niego w latach 2010-11, kiedy jeździł w GKM-ie Grudziądz. Kolejne - w ubiegłym roku, kiedy wrócił do bydgoskiej Polonii. Ogromne możliwości pokazał w poprzedniej edycji Drużynowego Pucharu Świata. W barażu w Malilli zdobył 11 punktów.

- Puszczałem sprzęgło i jechałem. Sprzęt był tak dopasowany, że mogłem walczyć i zdobywać punkty - stwierdza. - Na to jednak pracowałem cztery lata. W tym czasie mocno inwestowałem w siebie, w swoje przygotowanie fizyczne, ale też w sprzęt. Skupiłem się na dwóch mechanikach: Rysiu Kowalskim i Janie Anderssonie. Oni przez te cztery lata bardzo dobrze mnie poznali i już wiedzą, jak przygotować dla mnie szybki silnik.

Opinia ekspertów o Buczkowskim jest taka, że to zawodnik dobry na dystansie, ale słaby na starcie. Chociaż w tym ostatnim elemencie daje się zauważyć ostatnio pewną poprawę. - Podglądam, jak to robią najlepsi sportowcy, ale i też sam, kiedy stają pod taśmą, staram się wypracować takie nawyki, które przekładają się na szybkie wyjście spod taśmy. Robię to trochę na wyczucie, lecz inaczej się nie da. W każdym razie faktycznie ten element jest do poprawy. Chociaż w ostatnim meczu ligowym w Częstochowie dobrze startowałem, ale traciłem punkty na trasie - stwierdza zawodnik.

- Nie kryję, że w przyszłości chciałbym walczyć o medale. Kto o tym nie marzy? Jednak cel na najbliższą sobotę jest prosty: nie dać plamy. Chcę po tym występie móc stanąć przed lustrem i powiedzieć sobie, że zrobiłem wszystko najlepiej, jak umiałem. Czuć, że dałem z siebie sto procent. Generalnie chcę wiedzieć, ile mi jeszcze brakuje do tego poziomu, na którym jeżdżą najlepsi. Chcę wiedzieć, czy już do tego dochodzę, czy jeszcze muszę trochę poczekać. Ja mam czas. Czterdziestolatki zdobywają teraz medale, więc ten okres żywotności się wydłuża. Jak trzeba będzie, to poczekam na swoją kolej - mówi.

Buczkowski jest w tej dobrej sytuacji, że w Bydgoszczy, gdzie 20 kwietnia odbędzie się runda GP, jeździ na co dzień. Jego patent na ten tor? - Są szybkie ścieżki pod bandą, ale nawierzchnia będzie pewnie przygotowana inaczej niż na ligę. Będzie twardziej, czyli wraca temat startu. Mam już wybranych kilka silników. Trzeba je będzie teraz dopasować pod kątem szybkich wyjść spod taśmy - mówi.