Krzysztof Buczkowski jest jednym z bardziej pechowych zawodników w tym sezonie. Aktualnie zmaga się już z drugą kontuzją, przez co stracił szansę na wywalczenie wymarzonego tytułu najlepszego wśród juniorów. O pechu rozmawialiśmy z Buczkiem kilka dni temu. Zapraszamy do krótkiej lektury!Popularny i lubiany Buczek przez całe spotkanie z wrocławskim Atlasem wspierał swoich klubowych kolegów z parku maszyn. Po meczu wreszcie mógł usiąść w garażu i odpocząć. Tym razem kule zabrał mu jak zwykle uśmiechnięty Marcin Jędrzejewski i biegał z nimi po całym parkingu. Krzysztof śmiał się z żartów kolegi, ale jednoczenie było widać, że ból w nodze nadal doskwiera. Co chwilę poprawiał usztywniacz na kostkę. Właśnie wtedy postanowiliśmy zapytać o to, jak się miewa.

eSpeedway: Jak się czujesz? Jak noga?

Krzysztof Buczkowski: No… noga na szczęście jest (śmiech). Cały czas się kuruję; jeżdżę na badania i rehabilitację, by jak najszybciej wrócić na tor i zacząć jeździć.

A kiedy można oczekiwać Twojego powrotu?

Do końca miesiąca na pewno nie wsiądę na motocykl, a później… jeszcze nie wiadomo, zobaczymy. To wszystko zależy od badań – od tego co powiedzą lekarze i co wykażą zdjęcia.

Leczenie Twojej ostatniej kontuzji, której nabawiłeś się w Rzeszowie, nie trwało długo. Niespodziewanie, ku radości fanów Polonii, szybko wróciłeś do jazdy. Tym razem zamierzasz dokładniej wyleczyć uraz nogi?

Noga na szczęście nie jest złamana, a tylko pęknięta w kostce, ale tak – zamierzam wyleczyć się na 100% i dopiero wtedy wrócić na tor. Wrócić i zacząć od wysokiego poziomu. Najlepiej takiego, który osiągnąłem na początku sezonu. Najważniejsze, by jechać dobrze, równo i – przede wszystkim bez kontuzji. Rzeczywiście, raz już szybko po kontuzji wyrwałem się do jazdy i znowu mam przymusową przerwę!

Polonia Bydgoszcz znowu poniosła klęskę, tym razem na własnym torze uległa Atlasowi Wrocław. Ty w tym spotkaniu brałeś udział jako kibic. Jak oceniasz ten mecz?

Najchętniej, to bym wsiadł na motor i pomógł kolegom! Ale nigdy nie wiadomo, czy z moją kontuzją pomógłbym, czy raczej im zaszkodził… W meczu z Atlasem świetnie pokazał się Emil. Wraz z Andreasem pojechali na swoim wysokim poziomie. Zwłasza Emil udowodnił, że jest w rewelacyjnej dyspozycji.

Wróćmy jeszcze na chwilę do Dauvgapils. Ogromny pech, kolejna kontuzja… i zmarnowana ostatnia juniorska szansa…

Trudno… Szansa przepadła, ale jechać trzeba dalej. To, że nie awansowałem, nie zależało ode mnie, no… może tylko w połowie. Upadłem i po tych pierwszych startach czułem się naprawdę źle. Gdy zobaczyliśmy, jak mocno spuchła noga, nie na żarty się przestraszyliśmy. Dlatego wycofałem się po trzecim biegu, bo kontynuowanie jazdy nie miało już żadnego sensu…

Dziękujemy za rozmowę i życzymy szybkiego powrotu do zdrowia i na tor!

Dziękuję.


Rozmawiali: Karolina Zysk i £ukasz Grabowski/eSpeedway Bydgoszcz