- Trener Marek Cieślak sam powinien zdecydować, jak długo jeszcze chce pracować z kadrą. Oferowanie mu nowej umowy za złoto, to stawianie sprawy do góry nogami - mówi Krzysztof Cegielski w rozmowie z Przeglądem Sportowym.

Będzie nowy kontrakt dla trenera Marka Cieślaka, jak zdobędzie z kadrą złoto. To dobre postawienie sprawy?
- To jest postawienie sprawy do góry nogami. Jakbyśmy mieli oceniać trenera Cieślaka za to, co dotąd zdobył, to musiałby podpisać dożywotni kontrakt. Zresztą osoby, które decydują o tym, kto pracuje z kadrą doskonale wiedzą, co prezentuje sobą szkoleniowiec. Jest szczery, prawdziwy i taki zostanie, bo inny już nie będzie. Władze naszego żużla mają wystarczający materiał, by podjąć tak ważną decyzję jak nowy kontrakt trenera. Nie widzę żadnego powodu, żeby czekać aż nie zdobędziemy złota. Każdy może mieć słabszy rok i ewentualny brak sukcesu w jakimś sezonie, co zresztą przytrafiło się także Cieślakowi w 2012 roku, nie powinien mieć znaczenia. Nie powinno się czekać aż mu się podwinie noga. Albo komuś Cieślak pasuje, albo nie.
 
A co powinien zrobić trener Cieślak z takim ultimatum?
- Gdyby miał się unosić honorem, to już kilka razy musiałby zrezygnować. Będąc trenerem kadry, trzeba być przygotowanym na krytykę i takie właśnie sytuacje. Nie wszyscy byli zwolennikami Cieślaka w roli trenera reprezentacji. Czy zdobywał medale, czy nie, to liczba jego przeciwników była równie wielka co zwolenników. To, że gdzieś tam stawia się trenerowi ultimatum nie powinno robić na nim wielkiego wrażenia. To nie jest młody szkoleniowiec, który dopiero zaczyna karierę. On już jest spełniony, zarówno gdy idzie o sukcesy w lidze i w reprezentacji, więc pewnie spokojnie podchodzi do wszystkich spekulacji związanych z jego nazwiskiem.
 
A gdyby Polski Związek Motorowy chciał zmienić trenera, to czy jest godny następca?
- Oczywiście, że jest. Mógłby to być przedstawiciel starszego pokolenia, jak Stanisław Chomski, Zenon Plech czy Czesław Czernicki. Dwaj pierwsi już prowadzili kadrę w okresie, kiedy polski żużel się odradzał. Warunki, w których pracowali były jednak o wiele gorsze niż obecnie. Myślę, że każdy z nich spokojnie poradziłby sobie teraz w pracy z reprezentacją. Z młodszego pokolenia szansę mógłby dostać ktoś z tria Rafał Dobrucki, Piotr Baron, Piotr Paluch. Oni mają z pewnością, choćby z racji wieku, lepszy kontrakt z zawodnikami, doskonale ich znają, więc mogliby sporo wyciągnąć. Kolejnym, który świetnie poradziłby sobie w tej roli jest Jacek Gajewski. Jednak my tak sobie dywagujemy, a ja potrzeby zmian nie widzę. Cieślak powinien zostać. Zresztą biorąc pod uwagę jego sukcesu powinniśmy, chociażby z wdzięczności za te wszystkie medale i za to co osiągnął, zostawić decyzję w jego rękach. To on powinien sam wybrać moment, w którym podziękuje i przekaże pałeczkę komuś innemu. Robienie jakiegoś sądu nad Cieślakiem, prowadzenie debaty czy jest potrzebny, czy nie, jest zwyczajnie nie na miejscu. Nie szukajmy dziury w całym. Niech trener sam powie czego chce.

Selekcja była dobra?
- Tak. Trener nie zrobił żadnych niespodzianek jeśli chodzi o skład. Wybrał tych, którzy jechali najrówniej w całym sezonie. Młodsi zawiedli, nie prezentują takiego poziomu jak przed rokiem, więc padło na starszych. Oni, choć im również zdarzały się wpadki, jeżdżą najrówniej. Chociaż w ostatnim czasie wyjątkowo dobry jest Piotr Pawlicki. Wydaje się, że on mógłby coś wnieść do tej kadry. Wygrywa ważne turnieje, jest szybki i skuteczny. Gdyby trzeba było coś na szybko zmienić, to chyba właśnie Piotrek powinien być kandydatem numer 1 do zastąpienia jednego z czwórki kadrowiczów. W trybie awaryjnym niekoniecznie stawiałbym na Krzysztofa Buczkowskiego.

 Pan mówi, że selekcja była dobra, ale słychać głosy, że Hampel ma dość żużla, że Kasprzak jedzie z jedną kontuzjowaną nogą, że Protasiewicz po nominacji zaczął zaliczać wpadki. Wreszcie patrząc na Kołodzieja w rundzie SEC w Togliatti można się było złapać za głowę, bo jeździł takimi ścieżkami, gdzie nie było prędkości.
- Problem nie tkwi w jeździe. Janusz nie potrafił dopasować sprzętu i dlatego nie umiał się utrzymać przy krawężniku. Poza tym Kołodziej częściej jest skuteczny niż nieskuteczny. Nie martwiłbym się też o Protasiewicza, który ma szybki sprzęt i doskonale zna bydgoskie ścieżki. Myślę, że na tę chwilę, to najsilniejszy punkt zespołu. Co do pozostałych, to Krzysiek mimo "urwanej" nogi jeździ dobrze, a Jarek, choć niektórzy twierdzą, że słaby, to jednak nadal jest liderem swojej drużyny w najsilniejszej lidze świata. W Szwecji, poza ostatnim meczem, też jest kluczowym zawodnikiem. To, że w Grand Prix mu ostatnio nie wyszło, to nic nie znaczy.

Marek Cieślak to jeden z najlepszych trenerów