Srebrny medal Indywidualnych Mistrzostw Świata to największy do tej pory sukces Krzysztofa Kasprzaka. Reprezentant Polski przypieczętował wywalczenie drugiego miejsca w klasyfikacji cyklu Speedway Grand Prix, zwyciężając ostatni tegoroczny turniej, który w sobotę odbył się na torze w Toruniu.

Po zwycięstwie wspomniał upadek, do którego w maju doszło w Landshut. Pogratulował również pozostałym tegorocznym medalistom. – To był dla mnie ciężki sezon. Po upadku w Landshut nie wiedziałem, czy uda mi się utrzymać miejsce w pierwszej ósemce cyklu. Jednak od Cardiff występowałem w każdym z finałów, było to sześć turniejów z rzędu i przyniosło mi to spore zdobycze punktowe. Greg jest bardzo dobrym zawodnikiem. Wiedziałem, że dzisiaj raczej z łatwością zdobędzie tytuł. Sam chciałem się skoncentrować i utrzymać srebro. Zadanie zostało wykonane. Gdy byłem młody oglądałem Grand Prix w telewizji. Jeździli wówczas Jason Crump, Tomasz Gollob, Greg Hancock, Tony Rickardsson, a ja marzyłem, aby kiedyś stanąć na podium tego cyklu. Dziś marzenie się spełniło. Dziękuję bardzo wszystkim zawodnikom oraz gratuluję Gregowi i Nickiemu – mówił po zawodach szczęśliwy srebrny medalista Indywidualnych Mistrzostw Świata.

Tegoroczny sezon jest z pewnością najlepszym dla Kasprzaka. Do sukcesu, który przypieczętował w Toruniu dorzucił jeszcze kilka ważnych zdobyczy. Przed sobotnim turniejem zawodnik miał 12 punktów straty do prowadzącego Grega Hancocka i jak przyznał, przeskoczenie go traktowałby w kategorii cudu. – Jest to największy sukces w karierze, w najlepszym sezonie. W Mistrzostwach Świata zdobyłem dwa srebra – drużynowo i indywidualnie. W Mistrzostwach Polski wygrane wszystko – indywidualnie i drużynowo, więc był to na pewno mój najlepszy sezon w karierze. Mówiłem, że jakbym został po tych zawodach Mistrzem Świata, to byłby jakiś cud, a cuda rzadko się zdarzają. Greg jest to tak dobry zawodnik, a na pewno nie życzyłem mu żadnego upadku, bo wiadomo, lepiej żeby wszystko odbyło  się  fair, w ferworze walki. Wygrał zawodnik lepszy, doświadczony, gdy on zaczynał jeździć w Grand Prix, to ja miałem około dziesięciu lat (uśmiech).

W finałowym wyścigu doszło do spięcia z Nickim Pedersenem. Po kontakcie między zawodnikami na tor upadł Kasper, a sędzia wykluczył Duńczyka, który długo z tą decyzją nie mógł się pogodzić. – Nie będę komentował tej sytuacji. On robi to od dziesięciu lat i nikt nie umie tego zahamować. To już tutaj władze Grand Prix muszą z nim porozmawiać – uciął krótko temat.

W sobotę w pierwszych wyścigach reprezentant Polski nie mógł odnieść biegowego zwycięstwa. Po dwóch zmianach motocykli ostatecznie osiągnął on zamierzony efekt. – Na początku nie było takiej szybkości. Na początku jechałem na motocyklu pewnym, na którym przed rokiem wygrałem tutaj trzy biegi, później przesiadłem się na motocykl z Gorzowa, taki mój najlepszy i on też nie pasował. Męczyłem się trochę, aby zdobyć dwa punkty. Później zagrzaliśmy trzeci i mówiłem, że „jak nie teraz, to kiedy?”. Ten już zaskoczył bardzo dobrze – przyznał zawodnik.

Z pewnością spory wpływ na dalszą część sezonu Kaspera miał upadek, do którego doszło 10 maja w Landshut, podczas zawodów Speedway Best Pairs Cup. Z uszkodzonymi więzadłami nie był on w stanie startować w fińskim Tampere. Jak jednak dodaje, wielu zawodników miało w tym roku kontuzje. – W piątek rozmawiałem z jednym z moich sponsorów i mówiłem, że co się stało, to się nie odstanie. W tym sezonie wielu chłopaków było w szpitalu i traciło punkty, nie tylko ja. Na pewno ta kontuzja wybiła mnie z rytmu, wolałbym już nie przeżywać tego, co przeżyłem w Finlandii po treningu, bo nie mogłem wejść w łuk z gazem. W hotelu płakałem jak dziecko i mówiłem do chłopaków z teamu, że będzie problem z ósemką, a dzisiaj jestem wicemistrzem świata i dziękuję im wszystkim za pomoc – powiedział.

Drugie miejsce w Indywidualnych Mistrzostwach Świata daje motywację do dalszej pracy i do zdobycia upragnionego złotego medalu w przyszłości. – Na pewno w Grand Prix liczy się bardziej ta pierwsza trójka. Na nich patrzą, są to medaliści. Najwięcej mówi się o tym zwycięzcy, ale myślę, że jeszcze trochę kariery przede mną i może kiedyś będę Mistrzem Świata – kontynuował.

Przed finałowymi zawodami w Toruniu na drugie miejsca szanse miało jeszcze czterech zawodników. Kasprzakowi udało się jednak obronić tą pozycję i ostatecznie założyć na szyi srebrny krążek IMŚ. – Tak jak już mówiłem, cieszę się bardzo z tego medalu, bo nawet brązowy brałbym w ciemno przed zawodami. Matej Zagar mnie gonił, Woffinden był bardzo szybki  i Nicki przebił się z piątego miejsca. Była nas piątka, a medale były trzy. Wiadomo, że może coś się stać, mogą nie  przypasować motocykle. Wiem, że jestem dobrym zawodnikiem, ale sprzęt jest bardzo ważny w żużlu, zwłaszcza z tymi tłumikami. Dobrze, że tak wszystko zagrało i dziękuję całej rodzinie, Bogu i sponsorom – podkreślił szczęśliwy wicemistrz świata.

Przed dwoma laty zawodnik powiedział, że chciałby w ciągu pięciu lat zostać najlepszym żużlowcem globu. Wówczas wielu nie brało tych słów na poważnie, dlatego teraz Kasper również dla nich złożył dedykację. – Miałem dużo szczęścia i los mi tak pomógł, ale też pracuję ciężko, więc nie tylko od szczęścia to zależało. Gdy to wtedy powiedziałem, to połowa Polski się śmiała, a dzisiaj dedykuję wszystkim srebrny medal – zakończył triumfujący w Toruniu Krzysztof Kasprzak.