Krzysztof Kasprzak wygrał w tym sezonie dwa turnieje Grand Prix i traci do trzeciego w klasyfikacji Nickiego Pedersena 10 punktów. Eksperci twierdzą, że mistrz Polski ma ogromną szansę na brązowy medal. - Taktyka jest taka, jaka była, czyli zbieram punkty, na klasyfikację nie patrzę. Dopiero po finałowym turnieju zobaczę, co przyniósł los - powiedział "Kasper".

Po zwycięstwie w Grand Prix Łotwy zmieniła się taktyka na ten sezon? Czy może pan otwarcie przyznać, że walczy o medal?
- Taktyka jest taka, jaka była, czyli zbieram punkty, na klasyfikację nie patrzę. Dopiero po finałowym turnieju zobaczę, co przyniósł los. Co zmienią moje deklaracje, że chcę być drugi, trzeci albo czwarty. Takie stawianie sytuacji to wrzucanie sobie na barki niepotrzebnego ciężaru. Lepsze jest podejście, żeby jak najmniej gadać i po cichu robić swoje. A to, czy w głowie siedzi myśl o medalu, zostawiam sobie.

Ostatnie kontuzje Pedersena i Taia Woffindena to uśmiech losu czy i bez tego poradziłby pan sobie z przeciwnikami?
- Nikomu źle nie życzę, więc to nie jest uśmiech losu. Wiem, co mówię, bo sam straciłem przez kontuzję dwa turnieje. W Tampere w ogóle nie mogłem pojechać, a w Malilli był trudny tor, a ja świeżo po kontuzji i nie dałem rady zdobyć nawet punktu.

Woffinden ma tego samego tunera co pan. Czy jest pan przekonany, że kiedy walka o medale wkroczy w decydującą fazę, Peter Johns nie będzie faworyzował Brytyjczyka?
- Johns jest tunerem, który wszystkim robi równy sprzęt. Woffinden, Darcy Ward czy Chris Holder, którzy także są klientami Johnsa, to są moi koledzy. Oni absolutnie nie dają mi odczuć, że jestem w stajni Petera intruzem. Czuję się dobrze traktowany przez nich i przez mechanika, także jeśli idzie o serwis. Z Johnsem współpracujemy od kilku lat, więc wypracowaliśmy bardzo dobre porozumienie. Nadal też jednak korzystam z silników mojego taty Zenona.

Czy to pana życiowy sezon? Skąd taka nagła metamorfoza w porównaniu z poprzednimi latami?
- Rok mam rzeczywiście bardzo dobry, bo wyniki to potwierdzają. Nie jest to jednak nagły wystrzał i niesamowita przemiana. Po prostu praca, którą wykonuję od wielu lat, wreszcie dała efekty. Dokładałem co sezon kolejną cegiełką i wreszcie mam kumulację. Nic jednak nie stało się nagle. Całe życie poświęciłem żużlowej karierze, bliskie mi osoby także wszystko położyły na szali. Cała rodzina się zaangażowała i dlatego jest tak dobrze. Zresztą mamie, tacie, sponsorom, całemu mojemu teamowi i doktorowi Marianowi Misiakowi chciałbym gorąco za wszystko podziękować, bo bez nich nie byłbym taki dobry.

Przy okazji sobotniego Grand Prix w Gorzowie, przewodniczący stowarzyszenia zawodników Krzysztof Cegielski chce rozmawiać z Armando Castagną o powrocie starych tłumików. Wielu żużlowców narzeka na nowy typ tego urządzenia. Mówią, że jest niebezpieczne i utrudnia wyprzedzanie.
- Tłumiki to jest tragedia dla kibiców, silników i zawodników. Kilka lat już się z nimi męczymy, wielu zawodników odniosło kontuzje i ciągle nie ma pewnej decyzji o zmianie. A ryzyko jazdy na motocyklach z obecnie stosowanymi tłumikami jest naprawdę spore, bo motocykle są mniej sterowne. To utrudnia ściganie.

Czy Krzysztof Kasprzak zdobędzie medal w tegorocznym cyklu Grand Prix?