Kiedy drugiego września 1973 roku na stadionie Śląskim w Chorzowie, przy obecności stu tysięcy widzów, czyli największej widowni w historii żużla na świecie, jaka zasiadła na trybunach podczas pojedynczej imprezy żużlowej, Jerzy Szczakiel zdobywał tytuł mistrza Świata, wydawało się, że jego następcę poznamy już niedługo. Nie poznaliśmy. Polska czeka na złoty medal w tej kategorii od 37 lat, na próżno.

Jak na ironią losu w cyklu Drużynowego Puchar Świata Polakom idzie zgoła odmiennie, jak w Grand Prix, gdzie naszym jedyny reprezentantem tak naprawdę jest Tomasz Gollob, do którego z doskoku ktoś dołącza. W tym roku jest to Jarosław Hampel, co do którego wielu ma nadzieję, że gdy Tomasz zakończy karierę on będzie dostarczał nam wielu radości w cyklu. Głównym pytaniem wciąż pozostaje czy Polak zdobędzie wreszcie upragnione złoto?

W sezonie 2010 ku zaskoczeniu wielu znawców żużla okazja ku temu by zawodnik z Orłem na piersi stanął na najwyższym stopniu podium jest największa, jak się okazuje, w całej historii cyklu. Zawsze w zdobyciu złota Tomaszowi Gollobowi przeszkadzał jeden z suwerenów cyklu. Czy był nim Tony Rickardsson, Jason Crump czy Nicki Pedersen, zawsze jeden zawodnik dominował w cyklu na tyle, że praktycznie nie szło z nim wygrać. W tym roku jest inaczej. Crumpie i Nicki gubią punkty na potęgę a Tomasz Gollob przeżywa już swoją trzecią czy czwartą młodość i jedzie, jak natchniony. A być może zaskoczy wszystkich ten trzeci?

Jarosław Hampel, bo o nim trzeba też wspomnieć, nie powinien być marginalizowany w wyścigu o koronę. Zawodnik Unii Leszno znajduje się w bardzo dobrej dyspozycji sprzętowej, kondycyjnej a przede wszystkim psychicznej. Ma już doświadczenie w Grand Prix i wszedł właśnie w optymalny dla żużlowca wiek między 28-mym a 32-im rokiem życia - Wszystko może się zdarzyć i ja również mogę być jednym z najlepszych w tym roku. Każdy kto startuje w cyklu ma na to szanse - mówi Hampel. - Polski żużel potrzebuje dobrych wyników indywidualnych. Mamy znakomite osiągnięcia w Pucharze Świata i to jest kapitalne, ale ten tytuł indywidualny jednak podrażnia nasze ambicje - dodaje.

Mały zachowuje jednak dystans do wszelkich kalkulacji i nie chce popełnić jednego z największych błędów sportowców i zacząć obsesyjnie myśleć o osiągnięciu jakiegoś wyniku, który w konsekwencji nakręci spiralę błędów i stanie się dosłownie odwrotnie - Nie chcę za dużo zajmować się tą sprawą. To przecież bardzo długa droga tak naprawdę. Jesteśmy dopiero na początku sezonu Grand Prix - wyjaśnia. - Jedyne o czym myślę, to następne zawody na stadionie Parken - kontynuuje Hampel. - Nie oznacza to, że się poddaje czy w siebie nie wierzę. Przed sezonem mówiłem, że jestem gotowy do rywalizacji z najlepszymi na świecie i zdanie to podtrzymuje - kończy.