Sezon 2012 bez wątpienia należał do Leona Madsena. Duńczyk znakomicie prezentował się na frontach ligowych w efekcie, zespoły w których startował triumfowały w Polsce, Szwecji i Danii. Drzazgą w oku, pozostaje jedynie brak awansu do cyklu Grand Prix. Jak zapewnia jednak Madsen w  przyszłym sezonie będę jeszcze mocniejszy i zapewni sobie miejsce wśród najlepszych żużlowców.

Leon, miniony sezon był dla Ciebie wyjątkowy, wywalczyłeś złote medale w rozgrywkach ligi polskiej, szwedzkiej i duńskiej. To musi być wyjątkowe uczucie kiedy na każdym z tych frontów zespół, w którym startujesz okazuje się najlepszym.
- Tak, to był dla mnie wyjątkowy sezon. Wspólnie z kolegami z drużyn, w których startowałem udało nam się wywalczyć złote medale. Jestem szczęśliwy, że mogłem być częścią tych wszystkich zespołów.  Wspólne świętowanie na zakończenie rozgrywek ma swój niepowtarzalny smak. Teraz cieszę się tą chwilą i mam nadzieję, że będzie mi dane startować w barwach „Jaskółek” w kolejnym roku. W zakresie indywidualnych osiągnięć zabrakło tej kropki nad „i” w postaci zapewnienia sobie awansu do cyklu Grand Prix.

Powiedz skąd tak olbrzymi progres w twojej jeździe w porównaniu do sezonu 2011?
- Przede wszystkim miałem zapewnione miejsce w składzie i nie musiałem się martwić o to czy wystąpię w kolejnym meczu. Ponadto, przed sezonem wykonałem tytaniczną pracę jeśli chodzi o przygotowanie kondycyjne, sprzętowe itd. Można powiedzieć, że zrobiłem spory krok naprzód w mojej karierze i teraz zastanawiam się co zrobić, aby przed kolejnym sezonem przygotować się jeszcze lepiej.

Kiedy pytałem Cię o sukcesy jakie odniosłeś w sezonie 2012 byłem pewien, że nie omieszkasz wspomnieć o niepowodzeniu w postaci braku awansu do cyklu Grand Prix. Wiem, że dla Ciebie to jedna z najważniejszych kwestii. Co zatem, będzie kluczowym elementem aby w przyszłym sezonie zapewnić sobie miejsce wśród najlepszych?
- Pomijając już fakt, że nie udało mi się zapewnić sobie awansu do Grand Prix podczas zawodów w Gorcian, to byłem bardzo blisko otrzymania „dzikiej karty” od organizatora tych rozgrywek. Wiem, że znalazłem się w grupie kandydatów, którzy byli brani pod uwagę przy ustalaniu przepustek do przyszłorocznego cyklu. W przyszłym roku finał Grand Prix Challenge odbędzie się na torze w Poole, który znam doskonale, bo w przeszłości startowałem w barwach tego klubu. To powinno być dla mnie takim małym handicapem. Liczę, że tym razem uda mi się zakwalifikować do grupy najlepszych żużlowców świata. Z drugiej strony, zdaję sobie sprawę, że jeśli powtórzę taki sezon w moim wykonaniu, to moje szanse na otrzymanie „dzikiej karty” wzrosną jeszcze bardziej. Muszę się skupić na tym aby przyszły sezon był jeszcze lepszy od tego minionego.

Martin Vaculik, czyli twój bliski kolega z Tarnowa i Vetlandy otrzymał kredyt zaufania od kierownictwa BSI i dzięki „dzikiej karcie” w przyszłym sezonie będzie pełnoprawnym uczestnikiem cyklu Grand Prix. Czy jesteś odrobinę zazdrosny?
- Mogę być w pełni szczery z Tobą. Jasne, że jestem odrobinę zazdrosny, gdyż mogłem znajdować się w tym samym miejscu, co On teraz. Martin zasłużył na taką nagrodę, spisywał się naprawdę dobrze w tym sezonie i co ważne świetnie prezentował się podczas zawodów cyklu Grand Prix. Czy ja mógłbym jechać na podobnym poziomie? Oczywiście! Uważam, że jeżeli dostałbym podobną szansę startu z najlepszymi prezentowałbym zbliżony poziom. To, że jestem odrobinę zazdrosny o sukces Martina nie zmienia faktu, że bardzo się cieszę z jego sukcesu. Ściskam kciuki aby udało mu się odnieść sukces i mam nadzieję, że w kolejnym roku będziemy już rywalizować wspólnie podczas zawodów Grand Prix.

Twój idol, Tony Rickardsson kierował się mottem, „jeśli chcesz odnieść sukces w tym sporcie, musisz jeść żużel i srać żużlem. Oddychać żużlem i śnić o żużlu. Poświęcić mu się w całości” Czy zgadzasz się z jego słowami?
- Tak, to stuprocentowa prawda. Musisz wyłączyć ze swojego życia wszystkie te elementy, które nie wiążą się ze speedwayem. Ponadto, trzeba mieć jeszcze odrobinę sportowego szczęścia. Weźmy pod uwagę choćby ten nieszczęsny Finał Grand Prix Challenge. W jednym z wyścigów znajdowałem się na prowadzeniu, ale nagle któryś z zawodników upadł i sędzia nakazał powtórkę. Niestety przy drugim podejściu nie poszło mi już tak dobrze i przyjechałem trzeci. To z pozoru błahe zdarzenie sprawiło, że ze zwycięzcy turnieju stałem się piątym zawodnikiem bez szans na awans. Dlatego w pełni się zgadzam ze słowami Rickardssona, nie można nawet na chwilę stracić koncentracji. Chociaż należy pamiętać również o tym, aby w przerwie zimowej „naładować akumulatory” pozytywną energią, gdyż w przeciwnym razie można by oszaleć od tego wszystkiego. Dlatego teraz wybieram się na wakacje do Dubaju, a później na Florydę by tam wspólnie z moją rodziną obchodzić święta Bożego Narodzenia i Nowy Rok. Po powrocie ze Stanów wracam do ciężkiej pracy i mogę zapewnić, że w przyszłym sezonie będę jeszcze mocniejszy.

Być może kluczem do sukcesu jest to, aby zatrudnić „w swoim narożniku” osobę, która zna tajniki tego sportu np. byłego żużlowca. W Danii jest mnóstwo znakomitych zawodników, którzy zakończyli już swoją karierę, a mają cały bagaż doświadczeń.
- W tym momencie zbudowałem wokół siebie bardzo dobry team i świetnie się rozumiemy. Moim tunerem jest Finn Rune Jensen, który jest byłem zawodnikiem. Wydaje mi się, że na chwilę obecną nie potrzebuję nikogo więcej „w swoim narożniku”. Byli zawodnicy nie zawsze się sprawdzają w roli mentora. W końcu żużel wygląda teraz nieco inaczej niż wówczas, kiedy Oni startowali. Uważam, że wspólnie ze moim teamem znamy receptę na osiągnięcie sukcesu i wywalczenie awansu do Grand Prix.

Kiedy we trójkę, wspólnie z Bosse Wirebrandem rozmawialiśmy w Gorzowie, wspomniał że dzikiej karty nie może Ci zaoferować, ale kontrakt z Vetlandą jak najbardziej.
- Teraz nic nie dostałem (śmiech – dop. red.) Prawda jest taka, Bosse chciał abym pozostał w Vetlandzie, ale ze względu na zmianę regulaminu nie miał takiej możliwości. W swoim wystąpieniu dla prasy powiedział jasno, że była to jedna z najtrudniejszych decyzji jaką musiał podjąć. Ponadto, wcale nie jest wykluczone, że któregoś dnia wrócę na stare śmieci i znów będę zdobywał punkty dla tego klubu. Teraz jednak skupiam się wyłącznie na Hammarby. Moim celem jest to, aby ten zespół spisał się jak najlepiej w sezonie 2013.

Chyba trochę szkoda opuszczać tak znakomity zespół?
- Prawda jest taka, że Vetlanda nie zdołała mnie dopasować do zespołu ze względu na przepisy nowego regulaminu. No cóż, to jest siła wyższa. Jestem tego typu zawodnikiem, który nie lubi zmian. Wolałbym pozostać w tym samym klubie przez kilka następnych sezonów. Mam nadzieję, że tak właśnie będzie w przypadku Tarnowa.

No właśnie! Wiele wskazuje na to, że w Polsce czeka Cię podobny problem. Według przecieków regulaminowych limit punktowy KSM będzie na poziomie 41, co oznacza, że któryś z czołowych zawodników Jaskółek musi opuścić Tarnów.
- Na dzień dzisiejszy wszystko się sprowadza do faktu, że Tarnów opuści ktoś z dwójki Madsen, Hancock. Teraz wszystko w rękach Marka (Cieślaka – dop. red.). Co mogę więcej powiedzieć? Jestem młodym perspektywicznym zawodnikiem i przede mną jeszcze cała kariera. Jasne, że chciałbym pozostać w Tarnowie, ale to nie zależy wyłącznie ode mnie. Zobaczymy co przyniesie przyszłość.

Obok zmian klubowych w Szwecji, zmieniłeś również barwy klubowe w Danii.
- W przyszłym sezonie będę występowała w barwach Slangerup. To jeden z najbardziej utytułowanych klubów w lidze duńskiej. Na przestrzeni lat odnieśli kilka znaczących sukcesów. Miniony sezon nie był dla nich udany, zakończyli rozgrywki na szarym końcu, jednak kierownictwo klubu zamierza odwrócić kartę i w przyszłym roku włączyć się do walki o najwyższe cele, dlatego zaoferowano mi umowę. Z pewnością będzie to ciekawy sezon. Mamy młody perspektywiczny zespół.

Przed sezonem 2012 wspominałeś o ciekawych przygotowaniach kondycyjnych postaci… treningów rowerowych! Czy tym razem zamierzasz przyjąć podobny program przygotowań?
- Tak dokładnie. Zamierzam przygotowywać się do nowego sezonu w podobny sposób. Mój przyjaciel świetnie sprawdza się w roli trenera, wie dokładnie co zrobić abym był w odpowiedniej formie. Treningi rowerowe to naprawdę znakomita forma przygotowania. Kiedy sezon ruszy na dobre niezbędnym elementem jest dobra kondycja. Odpowiedni refleks na starcie to nie wszystko, trzeba jeszcze mieć na tyle siły aby przejechać płynnie cztery okrążenia

A propos dobrego startu! W meczu rewanżowym meczu finałowym ze Stalą Gorzów imponowałeś znakomitymi wyjściami spod taśmy.
- Zawsze staram się poprawić jakiś element w mojej jeździe, tak aby być jeszcze lepszym zawodnikiem. Moim atutem, jest to, że świetnie radzę sobie z presją i tak też było podczas meczu z Gorzowem. Starałem się skupić na odpowiednim wyjściu spod taśmy i to się znakomicie udawało. Cieszę się, że udało mi się wywalczyć.

Na koniec powiedz kilka słów dla kibiców „Jaskółek”.
- Tak jak już kilkakrotnie powiedziałem, kibice w Tarnowie są po prostu niesamowici. Ten sukces który osiągnęliśmy w postaci złotego medalu jest naszym wspólnym osiągnięciem. Jasne, że to do nas należało zdobywanie punktów na torze, ale oni wspierali nas najmocniej jak tylko potrafili, a bez tego trudno byłoby wywalczyć złote medale. Dlatego korzystając z okazji raz jeszcze dziękuję im za wspaniały sezon.