Lukas Dryml to jedna z gwiazd czeskiego speedwaya. Kilka lat temu wydawało się, że zwojuje światowe tory. Niestety, przykra kontuzja pokrzyżowała plany "Bubiego". W ubiegłym sezonie Lukas startował w cyklu GP, niestety nie zdołał obronić miejsca wśród najlepszych. Przybył jednak na inauguracyjne zawody do Pragi.

Inauguracja tegorocznego cyklu Grand Prix, a Lukas Dryml paraduje po parkingu. Czy tęsknisz za startami wśród najlepszych?
- Nie to nie tak. Do Pragi mam niedaleko i zdecydowałem się tutaj przyjechać, by przywitać się ze starymi znajomymi. Startowałem w cyklu Grand Prix przez cztery lata, także znam wszystkich zawodników, którzy tutaj jeżdżą. Zawsze miło jest porozmawiać, wymienić informacje na temat motocykli. Stąd moja obecność tutaj

Będziesz jednak walczył o przepustkę do przyszłorocznego cyklu.
- Tak, wystartuję w kwalifikacjach do Grand Prix. Pierwsza eliminacja już niedługo w czeskim Divisovie.

Można więc powiedzieć, że to swego rodzaju handicap. Zaczynasz walkę od zawodów w Czechach.
- Prawda jest taka, że startowałem tam tylko raz w życiu, gdy miałem 15 lat. Było to bardzo dawno temu, ogółem upłynęło siedemnaście lat. Mam nadzieję jednak, że kibice czescy będą mnie mocno dopingować, a ja odwdzięczę się awansem do dalszego etapu.

W tym sezonie startujesz w barwach Stali Rzeszów. Można powiedzieć, że lepsze występy przeplatasz słabszymi, tak jak podczas zawodów w Rybniku
- W Rybniku cały zespół pojechał słabiej. Wystartowałem tylko w czterech wyścigach, nie rozumiem dlaczego. Szkoda, że nie dano mi szansy sprawdzenia się w tym trzecim starcie bo jak pokazały dwa ostatnie biegi spasowałem się z tamtym torem. Tak to już jest w tym sporcie.

Jaki wynik satysfakcjonowałby Stal Rzeszów w tym sezonie.
- Tak do końca nie znam jeszcze systemu jaki obowiązuje w I lidze. Na pewno musimy awansować do fazy play off - to podstawa. Najlepiej by było gdybyśmy się znaleźli w pierwszej trójce wtedy rywalizowalibyśmy ze słabszymi zespołami. Przy odrobinie szczęścia jesteśmy w stanie ten cel osiągnąć.

31 Maja to szczególna data dla rzeszowskich kibiców, wtedy odbędzie się pierwszy mecz derbowy z Unią Tarnów, czyli Twoim byłym zespołem. Pojedynkom rzeszowsko-tarnowskim od zawsze towarzyszył dodatkowy ładunek emocjonalny. Czy myślisz, że jesteście w stanie pokonać "Jaskółki"?
- Jeszcze nie wiem czy w ogóle będę zaproszony na to spotkanie. Mam nadzieję jednak, że działacze Marmy-Hadykówka wezmą mnie pod uwagę przy ustalaniu składu na ten mecz. Na pewno będzie to ciężkie spotkanie, Unia to bardzo mocny zespół. Wygraliśmy na inaugurację z Ostrowem, możemy więc pokonać Tarnów. Szczególnie, że do tego czasu powinniśmy być już rozjeżdżeni. Ja, ze swojej strony mogę obiecać, że dam z siebie sto dwadzieścia procent. Z pewnością w meczu rewanżowym nie będziemy mieli wielkich szans na końcowy sukces, jednak w Rzeszowie jesteśmy w stanie pokonać "Jaskółki".

W barwach Stali, startuje także Twój brat Ales Dryml. Krążą plotki, że nie lubisz z nim startować w jednej parze. Czy to prawda?
- Tak. Nie lubimy sobie odbierać punktów. Wiem jednak, że Ales jest bezpiecznym zawodnikiem i nie muszę się niczego obawiać kiedy jedzie obok mnie. Znamy się bardzo dobrze i wiemy na ile możemy sobie pozwolić. Inaczej jest, kiedy startuje ze mną młody zawodnik. Wtedy musze uważać, bo nie potrafię zaufać mu na tyle, żeby walczyć na sto procent. Tak było w ostatnim meczu, czasem to wyglądało tak jakbyśmy rywalizowali między sobą o punkty. Nie wiem czy trener zmieni numery startowe na kolejny mecz, ale wydaje mi się, że z Alesem w parze zdobyłbym dwa punkty więcej.

Przez moment wydawało się, ze działacze Stali są na najlepszej drodze do tego by sfinalizować kontrakt z Nicki Pedersenem. Czy chciałbyś startować z Duńczykiem?
- Istotnie, było bardzo głośno na ten temat. Prasa sporo pisała o tym. Nie rozmawiałem z Nickim na ten temat. Wydaje mi się jednak, ze Mistrzowi Świata nie przystoi jazda w I lidze. Nie miał by tutaj przeciwników. On chce być najlepszy, a droga do tego wiedzie przez rywalizację z czołówką światową.

W latach 2002-2003 byłeś jedną z gwiazd cyklu Grand Prix. Wróżono Ci wielką karierę, jednak po upadku w jednym z turniejów wszystko się posypało i nigdy nie wróciłeś już do tak znakomitej formy.
- Nie zgodzę się z Tobą. Zobacz na ostatni turniej Grand Prix z zeszłego sezonu, wygrałem z Nicki Pedersenem, który później był Mistrzem Świata. Podobnie było w pierwszych zawodach w słoweńskim Krsko gdzie zwyciężałem z najlepszymi. Nie można mówić, że jestem gorszy niż wtedy, po prostu czasem jest lepszy okres, czasem gorsze.

Pozwolisz, że się z Tobą nie zgodzę. Wówczas prezentowałeś taką dyspozycję w niemal każdych zawodach. Po dwóch turniejach ex-quo z Tony Rickardssonem, liderowaliście w klasyfikacji Grand Prix. Teraz, owszem miewasz dobre występy, ale są to pojedyncze turnieje.
- Może masz racje. Kontuzja, zawsze odbija się na wynikach. Czasem potrzeba 2-3 lata nim dojdzie się do formy, jaką prezentowało się wcześniej... (chwila zamyślenia)... To jest speedway, to jest żużel, to jest... życie.

Nie jesteś już młodym zawodnikiem. Co jeszcze chciałbyś osiągnąć w tym sporcie? Jaki wynik satysfakcjonowałby Cię?
- Żeby być zdrowym, jeździć jak najdłużej, zdobywać dużo punktów i mieć przyjemność z tego co się robi.

Dziękuję za rozmowę
-Dziękuję.