Trener kadry Marek Cieślak podejmuje temat narkotestów. Sprawa na czasie, bo przecież nie tak dawno mieliśmy wpadkę Aleksandra Łoktajewa, w którego organizmie wykryto marihuanę. Cieślak uważa jednak, że to kluby, a nie GKSŻ czy PZM, powinny robić narkotesty.

- Dla własnego bezpieczeństwa i żeby uniknąć takiej sytuacji jaka miała miejsce w Falubazie z Łoktajewem - uważa trener kadry. - GKSŻ ani PZM nie mogą się bawić w żadne sprawdzanie żużlowców. Gdybyśmy poszli tą drogą to za chwilę by się okazało, że GKSŻ musiałoby się zająć moim kontem. Jednak co innego klub. Tam, dla świętego spokoju i dla czystości imienia można pewne sprawy wykonać. W każdym klubie są osoby odpowiedzialne za konkretną działkę, jest też lekarz. To jest baza, żeby wykonać dwa, trzy testy rocznie. Narkotyków nie da się tak łatwo wymazać z organizmu, więc to powinno być bardzo skuteczne - zauważa Cieślak.

W dalszej części felietonu doświadczony szkoleniowiec pisze o tym, że narkotyki nie są dla żużla wielkim problemem, ale zaznacza, że narkotesty powinno się robić profilaktycznie. Zastanawia się też jak to wprowadzić, żeby żużlowcy nie protestowali. - To nie jest tak, że w żużlu mamy jakiś wielki problem z narkotykami - zaznacza Cieślak. - Mówię to z pełną odpowiedzialnością. Są oczywiście pojedyncze przypadki, ale w każdym stadzie znajdą się jakieś czarne owce. W żużlu też więc jest tak, że niektórzy biorą, ale skala tego nie jest duża. To nie jest tak, że co drugi czy co piąty. Jednak te kontrole powinny być robione choćby po to, żeby dalej było tak jak jest teraz. 

- Jak to zrobić? Najprościej wynająć dobrego prawnika i zapisać w kontraktach zawodniczych możliwość przeprowadzenia takiej kontroli w trakcie sezonu. Klub powinien zapewnić zawodnika, że to będzie robione po cichu a wyniki będą wyłącznie na użytek klubowy. W końcu jest swoboda obywatelska a klub nie ma uprawnień do badania zawodników pod tym kątem. Każdy żużlowiec mógłby spytać: a dlaczego wy mi każecie sikać do menzurki? Kim jesteście? Pokażcie papier, że wam wolno? Żeby uniknąć takich pytań trzeba by to dobrze przygotować. Utajnienie wyników narkotestów musiałoby być punktem wyjścia. Na pewno też takie badania musiałyby być profesjonalnie zrobione. W każdym większym mieście jest jakaś placówka do walki z narkomanią i tam są profesjonaliści, których można do takich badań wynająć. Pewnie zawodnicy będę protestować przeciwko wpisaniu do kontraktu kontroli na obecność narkotyków, ale taki zapis łatwo uzasadnić. Klub wydaje ogromne pieniądze i zabezpiecza się na wypadek utraty siły sportowej i dobrego imienia.

- Oczywiście, tak jak pisałem wcześniej, takie badanie musiałoby być robione wyłącznie na użytek wewnątrz-klubowy. Działacze mając w ręku pozytywny wynik testu jakiegoś delikwenta nie mogłyby podać jego nazwiska opinii publicznej. Mogłyby natomiast załatwić sprawę po cichu. Odsunąć od składu, przyłożyć finansową karę, o której wiedziałby tylko klub i zawodnik. Trochę możliwości jest. Generalnie chodzi o to, żeby reagować, żeby była jakaś prewencja. Jak czytam, że co trzeci medal olimpijski był zdobyty na dopingu to mam ochotę zrobić wszystko, żeby w żużlu nie było takiego problemu. Takie narkotesty mogłyby być znakomitym straszakiem. Żużlowcy mając nad sobą taki bat dziesięć razy by się zastanowili zanim zrobiliby coś głupiego. Obowiązkowe badania pozwoliłyby więc chronić zawodników przed mroczną stroną ich duszy. Ze względu na możliwość wpadki i karę baliby się narkotyków jak diabeł święconej wody - kończy doświadczony trener.