W sobotniej Speedway Grand Prix Słowenii Maciej Janowski mógł być nieco niepocieszony. Po wywalczeniu 9 punktów nie udało mu się w Krško wystąpić w półfinałach. Dzień później natomiast był on w o niebo lepszym nastroju, ponieważ jego Betard Sparta Wrocław wywalczyła awans do finału PGE Ekstraligi.

Rzadko w rundach cyklu SGP zdarza się, żeby zawodnik, który wygrał bieg, nie przegrał żadnego i zapisał na swoim koncie 9 punktów, nie wszedł do pierwszej ósemki turnieju. Tak było jednak tym razem w przypadku Polaka. - Szczerze mówiąc sam byłem zaskoczony. Cieszę się jednak, że mimo tego upadku w pierwszym biegu, kiedy rozwaliłem doszczętnie swój najlepszy motocykl, który był fajnie spasowany, co było widać. Wygrałem ten pierwszy start, ale później zanotowałem poważny upadek. Cieszę się, że wyszedłem z tego upadku cało i to jest dla mnie najważniejsze. Przy tym uzbierałem jeszcze 9 punktów, więc wydaje mi się, że z perspektywy tego, co się stało, mogę być bardzo zadowolony - mówił o sobotnim występie Janowski.

Do groźnego upadku doszło na wyjściu z pierwszego wirażu w inauguracyjnym wyścigu Magica. Wówczas zapoznał się on z nawierzchnią słoweńskiego toru, a uszkodzeniu uległa jego lewa ręka. Z powtórki wykluczony został Tomas Hjelm Jonasson, choć trudno było wskazać winowajcę tego zdarzenia. - Różnie można to wyjaśniać. Ja jechałem z przodu i nie spodziewałem się w ogóle tego uderzenia. Mój motocykl zahamował i wyrzuciło mnie z niego. Taki jest żużel, każdy zawodnik próbuje na każdy centymetr wcisnąć swoje koło. Jak było widać Nicki wypychał Jonassona, ja znowu nie chciałem oddać tego krawężnika, z którego porobiły się koleiny i to było najszybsze wyjście. Spotkaliśmy się, pech chciał, że podnóżek Jonassona wpadł w moje tylne koło i zadziałało to jak katapulta - opisał całe zdarzenie.

W tej chwili reprezentant Polski zajmuje miejsce w czołowej ósemce serii z przewagą 6 oczek nad Michaelem Japsenem Jesnenem. Z tyłu jednak "czai" się Peter Kildemand, który ma w tej chwili 13 punktów straty do Janowskiego. Dwie z trzech ostatnich rund odbędą się na torach czasowych (Sztokholm i Melbourne). Po słabym początku na takich obiektach w Horsens było już całkiem dobrze i miło byłoby powtórzyć taki występ właśnie w Szwecji. - Ja nie patrzę na to, co dzieje się z tyłu. Będę cały czas próbował przywozić jak najwięcej punktów i skupię się na sobie. Zobaczymy, czy będzie szansa obronić to i zostać w tej ósemce. Bardzo bym chciał, bo bardzo mi na tym Grand Prix zależy. Szczerze mówiąc to nawet przy tych słabszych pierwszych turniejach na torach jednodniowych nie obawiałem się ich. Nie czuję jakiejś dodatkowej presji, związanej z nimi - przyznał.

Zmagania zakończą się w Australii, dlatego dobrze będzie połączyć to z wakacjami. Pojawiły się również pogłoski o możliwości występu w tym kraju Jarosława Hampela. Wówczas problem ze startem w tym turnieju miałby Kildemand, który zastępuje właśnie Małego, jako pierwszy rezerwowy. - Wyjazd do Australii połączymy raczej z jakimiś miesięcznymi wakacjami w tym miejscu. Nawet jeżeli nie udałoby się utrzymać, to nie będę się smucił. Nad powrotem Jarka jeszcze tak nie rozmyślałem. Zobaczymy, co ma być to będzie. Ja wcale nie czuję się gorszym zawodnikiem od Petera i mam nadzieję, że to udowodnię - stwierdził.

Pomimo kontuzji zawodnik ten wywalczył 7 punktów z bonusem, podczas półfinałowego spotkania PGE Ekstraligi na torze w Tarnowie. Zdobycz ta była bardzo pomocna, ponieważ to wrocławianie wygrali dwumecz i powalczą o złoto Drużynowych Mistrzostw Polski. Każdy wynik będzie już sukcesem, jednak mistrzostwo z pewnością byłoby wielką, bardzo cenną zdobyczą. - Starałem się walczyć, jak tylko mogłem, na ile pozwalało mi zdrowie. Udało się, jak się okazało na końcu, każdy punkt był bardzo cenny, więc bardzo się cieszę, że jesteśmy w finale. Wrocław już jest zwycięski przez to, że dostał się do finału i ja się bardzo cieszę, że po tak długiej przerwie będzie jakikolwiek medal. Wiadomo, że złoto dla zawodnika byłoby czymś wymarzonym, ale srebro to też będzie ogromne osiągnięcie, przy tym wszystkim, co widzieliśmy przez cały sezon i przy tym, jak nasza drużyna była stawiana przed sezonem przez różnych „ekspertów”. Ja bardzo się cieszę, że sprawiliśmy takiego psikusa i jesteśmy w tym finale - podkreślił szczęśliwy wychowanek klubu z Wrocławia.

Do ostrej walki na torze i poza nim doszło przy okazji biegu nr 11. Wówczas to Magic tasował się przy bandzie z Leonem Madsenem, ostatecznie będąc górą w tym wyścigu na samej mecie. - Trudno oczekiwać czegoś innego, skoro jedzie się tak ze mną. Ja wiem, jak reagowali kibice, ale taki jest żużel. Ja też nie pozwolę sobie, żeby ktoś woził mnie przez trzy okrążenia po płotach i wtedy prawie trzy razy nie „wysiadłem” z motocykla. Wiadomo, że przydałoby się troszeczkę chłodnej głowy, ale reagujemy bardzo emocjonalnie w takich sytuacjach. Wtedy już staramy się „dopaść” przeciwnika za wszelką cenę - zakończył Maciej Janowski.