Na występie półfinale swoją przygodę z Principality Stadium zakończył w ubiegłą sobotę Maciej Janowski. Reprezentant Polski w Cardiff spisywał się już znacznie lepiej niż w poprzednim turnieju w Pradze, do upragnionego awansu do finału zabrakło naprawdę niewiele, a zawody zakończył on z dorobkiem 11 punktów.

Poprawił on tym samym również ubiegłoroczny występ – jeszcze na Millennium Stadium, w którym udało mu się wywalczyć zaledwie 3 oczka. Tym razem było jednak zdecydowanie lepiej. – Zdobyłem parę cennych punktów i wydaje mi się, że nie dałem wielkiej plamy. Wiadomo, że będąc w półfinale chciałoby się wejść do tego finału i tam jeszcze powalczyć, ale popełniłem błąd ze startu. Źle została wybrana koleina i tak naprawdę ten bieg półfinałowy skończył się dla mnie na pierwszym wirażu. Później mogłem chyba też troszeczkę bardziej zaryzykować i puścić się mocno na zewnętrzną. Na nieszczęście, gdy wjeżdżałem w to odsypane, to motocykl był bardziej ustawiony z myślą wygrania startu i po tym równaniu chciałem zostać przy krawężniku. Niestety, była to kolejna nauka i jak to niejeden zawodnik już powiedział – uczymy się przez całe życie – mówił Janowski po Speedway Grand Prix Wielkiej Brytanii.

Przed półfinałami nasz rozmówca, wraz z Piotrem Pawlickim wybrali dwa pola przy krawężniku. Taka decyzja jest najczęstszą, dokonywaną po serii zasadniczej. Tym razem jednak dwa pierwsze pola nie przyniosły dobrego skutku, a mogło to być spowodowane nieco wyszukanym równaniem, faworyzującym te ostatnie. Z nich właśnie świetnie wyszli Tai Woffinden i Greg Hancock, mknąc prosto do finału. – Było widać, że ta nawierzchnia wcześniej była ściągana do wewnątrz i ubijana, w przypadku tego półfinału była po prostu ubita po zewnętrznej i gdzieś tam jeszcze delikatnie „ryśnięta”. Ten krawężnik nie zachowywał się zatem tak, jak wcześniej po tych równaniach. To było takie dosyć sprytne, my tego nie zauważyliśmy i na tym daliśmy się „wrobić”. Ja zupełnie przegrałem start, wybrałem złą koleinę i w momencie kiedy puściłem sprzęgło, na pierwszym metrze wyskoczyłem. Później ta koleina była płytka, twarda i jednak to koło, nie miało już o co się zaprzeć. Tai nas założył i ciężko było cokolwiek zrobić – stwierdził.

Sytuacja w klasyfikacji generalnej po 5 rundach zrobiła się ciasna jak nigdy. Na 3. miejscu z 54 punktami znajduje się Jason Doyle, który wyprzedza siódmego Chrisa Holdera o zaledwie 4 oczka. Nasz rozmówca plasuje się na 5. Lokacie, a cała „grupa pościgowa”  z pewnością nie rezygnuje jeszcze z myśli o dołączeniu do Tai’a Woffindena i Grega Hancocka, przodujących w tabeli. – Każdy punkt jest szalenie istotny. Szkoda, że w tej Pradze tak słabo poszło, bo zdobyłem tam tylko 5 punktów. Ta czołówka tak trochę już zaczyna uciekać. Wierzę w to, że te silniki po zmianie będą pracowały coraz lepiej i uda nam się może jeszcze trochę ją podgonić. Ja jestem dobrej myśli. Teraz mamy trochę czasu do następnej rundy. Mam w planach potestować trochę sprzęt, bo jak to było widać po ostatnich ligowych „zdobyczach”, nie za bardzo to jedzie. Zobaczymy, czeka nas pracowity okres – zapewnił.

Jak się okazuje, dobra dyspozycja Janowskiego na sztucznych torach, takich jak w Horsens i Cardiff, nie jest dziełem przypadku. Zawodnik ma na takie nawierzchnie odpowiednio przygotowaną jednostkę napędową. Niestety nieco inaczej jest w przypadku pozostałych obiektów, przez co nadal jego występy układają się w kształt sinusoidy. – Na te sztuczne tory mam przygotowany jeden silnik, którego używam tylko na takich nawierzchniach, krótkich. On tak naprawdę nie jest wykorzystywany w Europie, na dłuższych torach. Ten silnik leży gdzieś tam pod szafą i czeka na krótkie, sztuczne nawierzchnie. Na dłuższe tory mamy inne jednostki, z którymi jest mały problem i to widać. Zobaczymy, pracujemy z teamem ciężko i to nie jest tak, że nam jest dobrze z takim stanem rzeczy. Też nam bardzo zależy i tak łatwo się nie poddamy, jeszcze walczymy – przyznał stanowczo.

Cardiff po 16 latach nadal nie zostało odczarowane przez polskich zawodników. Hymn Polski nie został zagrany po zawodach, jednak z całą pewnością można powiedzieć, że trójka naszych przedstawicieli w cyklu Speedway Grand Prix, spisała się w stolicy Walii bardzo dobrze. Może zatem Principality Stadium zostanie odczarowane w kolejnym sezonie. – Jak widać, w młodości siła i chłopaki w sobotę też pokazali się świetnie. Piotr zaliczył bardzo dobre zawody, Bartek też – w tym półfinale był bardzo mocny i waleczny. Wydaje mi się, że jest potencjał w tej naszej „kadrze w Grand Prix”. Pozostaje tylko podziękować tym wszystkim kibicom, którzy zjawili się na zawodach, bo było naprawdę wiele flag biało-czerwonych, które dodawały nam kopniaka. Dziękuję im zatem za ten wspaniały doping.

Kolejna runda zmagań o medale IMŚ odbędzie się dopiero 13 sierpnia w szwedzkiej Målilli. Wcześniej, bo już 23 lipca Polska zmierzy się z Danią, Rosją oraz Czechami w półfinale Drużynowego Pucharu Świata w Vojens. Po zawodach w Cardiff, podstawowa „czwórka” Marka Cieślaka nie była jeszcze znana, choć oczywiście w poniedziałek znalazł się z niej również Magic, jako kapitan. Jak zwykle pojawiło się jednak pytanie, czy lepiej awansować do finału od razu, czy może przez baraż, mając wcześniej do czynienia z nawierzchnią finałową. – Wydaje mi się, że do każdych zawodów podchodzimy tak, żeby je wygrywać. Nikt tutaj nie będzie myślał o barażu. To już rola Marka Cieślaka, który musi wybrać tą „czwórkę” na Vojens. Ja będę gotowy. Czekam z całym zapleczem, jeżeli trener zadzwoni i powie, że jadę, to spakujemy busa i udamy się do Vojens – podsumował rozmowę z naszym portalem, Maciej Janowski.