Po kilku latach przerwy i tułaczkach po klubach, Marcel Kajzer wraca do swojego rodzinnego klubu - Kolejarza Rawag Rawicz. Zawodnik nie ukrywa, że jest zadowolony z przenosin do swojego miasta, w którym odnosił największe sukcesy w karierze.

Marcel Kajzer licencję żużlową uzyskał w 2006 roku. Bardzo szybko wywalczył sobie miejsce w ligowym składzie, dwa lata później przyczynił się do awansu Kolejarza Rawicz do pierwszej ligi. Na swoim koncie ma także występy w młodzieżowej reprezentacji Polski. Juniorska kariera 24-latka rozwijała się perfekcyjnie, lecz w pewnym momencie "zablokował się". Zawodnik nie ukrywa, że jazda w Gnieźnie nieco zatrzymała jego rozwój - Trochę inaczej wyobrazałem sobie jazdę w Gnieźnie. Wyszło jak wyszło, wszyscy widzieli. Niestety, nie było to odpowiednie miejsce dla mnie w odpowiednim czasie. Ciężko było ze sponsorami na obcym terenie, ale dziękuję za okazaną pomoc Andrzejowi Huryszowi - przyznaje zawodnik w rozmowie z portalem eSpeedway.pl.

W latach 2006-2008 Kajzer wystąpił w 38 meczach w barwach Kolejarza Rawicz i wywalczył w nich 191 punktów. Wiele udanych występów zaliczył na domowym owalu. Czy teraz rawicki owal może stanowić dla niego zagadkę, czy raczej nic się nie zmieniło przez te kilka sezonów? - Nic się nie zmieniło, oprócz tłumików. Myślę, że nie powinno mi to jednak sprawiać problemów i powinienem dobrze reprezentować ten klub.

Zawodnik przyznał niedawno w rozmowie z jednym z leszczyńskich portali, że powrót do domowego Rawicza spowodował zwiększenie wsparcia ze strony sponsorów. Później nie ukrywał, że ma problemy z zakupem sprzętu. Czy ci sponsorzy, którzy oferowali pomoc, ostatecznie się wycofali? - Zapowiadało się perfekcyjnie, jednak na razie pomoc otrzymam od pana Zygmunta Mikołajczaka, który zawsze całym sercem pomagał mi jak tylko mógł. Pomoc oferuje także firma Tadlen, produkująca opryskiwacze, więc silniki będę miał przygotowane tak, jak powinienem. Także i mój przyjaciel Damian mi trochę pomoże i wszystkim za wsparcie bardzo dziękuję!

Do drużyny "Niedźwiadków" w zimie dołączył m.in. Wojciech Lisiecki, Łukasz Bojarski, Eduard Krcmar, pozostali natomiast m.in. Ryan Fisher i Eric Andersson. Jak wychowanek ocenia skład Kolejarza i szanse w Polskiej 2. Lidze Żużlowej? - Patrzę na nasz skład i z polskich zawodników jestem najstarszy. Fajnie jest mieć taką młodą drużynę, wszyscy doskonale się znamy i myślę, że nam to tylko może wyjść na dobre. Będziemy nad tym intensywnie pracować, myślę, że możemy tylko co niektórych zaskoczyć i pokazać, że potrafimy się fajnie ścigać i wygrywać z bardziej doświadczonymi zawodnikami.

Marcel Kajzer (kask czerwony) jest zadowolony, że ma możliwość ponownych startów w macierzystym zespole

Czy żużlowiec wierzy, że uda się jego zespołowi w tym roku wywalczyć awans do zaplecza Ekstraligi? - Jeżeli wystarczy sprzętu całej mojej drużynie, to wszystko jest możliwe. To jest tylko sport.

Marcel Kajzer ma na swoim koncie starty w barwach sześciu klubów: z Rawicza, Ostrowa, Gniezna, Częstochowy, Krakowa i Rybnika. Czym spowodowane są tak częste zmiany przynależności klubowej? - W Rawiczu się wychowałem, do Gniezna trafiłem jak Rawicz spadł do drugiej ligi. Chciałem kontynuować jazdę na zapleczu Ekstraligi, jednak zbyt wielu okazji nie miałem. Ostrów to powrót do drugoligowego zespołu i dobrze wspominam okres spędzony w tym klubie, mimo, że borykałem się z kontuzją, sezon nie był taki najgorszy. Ostatni sezon w gronie juniorów to kontrakt w ekstraligowym Włókniarzu, a tam dużo nauki. Patrząc na ekstraligę, jest to miejsce dla każdego zaczynającego zawodnika, a dowodem na to jest np. Maciek Janowski czy Patryk Dudek. Zupełnie inne realia niż w niższych ligach, są pieniądze, opieka trenerska i sztab mechaników klubowych. Po zakończeniu juniorki wróciłem do drugiej ligi, aby się odbudować, ale nie wszystko poszło po mojej myśli i to był strzał w kolano. Ciężko było znaleźć nowy klub, bez jazdy i wyników w meczach, ale w Rybniku powstał nowy klub, którym kierują moi przyjaciele. Bardzo dażę ich sympatią, dali mi szansę jazdy w kilku meczach i bardzo im za to dziękuję. Brawo za wykonanie dobrej roboty dla klubu z trenerem na czele.

W Ekstralidze 21-letni wówczas zawodnik wystąpił w dziewięciu meczach Włókniarza, zdobywając 20 punktów z trzema bonusami. Co zawodnikowi dały starty w najlepszej lidze świata? - Nauczyły mnie wiele. Dziś widzę różnice np. w sprzęcie i poziomach poszczególnych lig. Cieszy mnie to, że zdobyłem sporo doświadczenia.

W zimie rawiczanin wziął udział w Opolskiej Gali Żużla na lodzie oraz Mistrzostwach Torunia w żużlu na lodzie. Czy jazda na lodzie to dobre przetarcie przed sezonem? - Każdy kontakt z motocyklem jest potrzebny, jednak na sztucznym lodzie nie potrafię tak jechać, jak na normalnym, na którym trenowałem w Rydzynie. Prowadziłem długo i w finale przekombinowałem, plasując się ostatecznie na trzeciej pozycji. Ogólnie lód to fajna zabawa i forma treningu.

Na koniec zawodnik chciał coś przekazać od siebie - Chciałbym udowodnić wszystkim co we mnie zwątpili, że sie mylili. Drzemie we mnie wielki potencjał, jednak nie miałem zawsze do końca możliwości pokazania tego. Na żużlu sukces odgrywa dużo szczegółów, przede wszystkim sprzęt, logistyka, psychika i odpowiednia opieka. Dziękuję za rozmowę i pozdrawiam wszystkich kibiców. Do zobaczenia na stadionach!

Marcel nie ukrywa, że starty w Ekstralidze dały mu bardzo wiele