Trener kadry Marek Cieślak, na portalu polskizuzel.pl, pisze ciekawie o sprawach reklamy. Zauważa, że najlepszym słupem reklamowym w żużlu jest ciągle Tomasz Gollob. - Moim zdaniem zawodnicy muszą się nauczyć, że są produktem reklamowym i ważne jest nie tylko to co noszą, ale i też to co mówią i robią - mówi trener kadry.

- Sportowcy coraz częściej stają się twarzami różnych firm a każda z nich, bez względu na to czy wydaje pieniądze na kosz, siatkę, rzut młotem czy żużel, zatrudnia odpowiednią firmę badającą jaki jest zwrot poniesionych kosztów. Ocenia i sumuje wywiady, zdjęcia i telewizyjne migawki z udziałem danego zawodnika.

- Będąc w Tarnowie sam musiałem sporządzać raporty dotyczące mojej osoby. Przy okazji dużo o tych sprawach rozmawiałem i sporo się dowiedziałem. Choćby tego, że sekunda w Eurosporcie jest 36 razy droższa od sekundy w nc+. Załóżmy, że sekunda w nc+ kosztuje złotówkę to sekunda w Eurosporcie kosztuje 36 złotych. To są konkretne pieniądze, a żużlowcy muszą wiedzieć, że liczone jest wszystko – każdy wywiad, każda wypowiedź w prasie i wypowiedź w trakcie czy po meczu. Firmy pracujące dla sponsorów sprawdzają czy zawodnik miał reklamę, czy jej nie miał. Już nie może być tak, że zawodnik przekraczając bramę parku maszyn nie ma czapki czy kurtki z logo sponsora. Musi to mieć, bo jest oglądany przez wszystkich. Generalnie żużlowcy muszą się nauczyć, że reklama to pieniądze nie tylko dla nich, ale że ktoś to ocenia, liczy, przelicza i z tego wychodzi wartość produktu. I zapewniam, że wszyscy to robią. Dlatego trzeba uważać, żeby ochraniacz na kręgosłup nie zasłaniał chociażby reklamy Enei.

- Moim zdaniem zawodnicy muszą się nauczyć, że są produktem reklamowym i ważne jest nie tylko to co noszą, ale i też to co mówią i robią. Ich zachowanie, ich słowa muszą być na poziomie, bo ten który umieścił nazwę swojej firmy na ich stroju jest później oceniany i postrzegany przez pryzmat tego czy innego sportowca. Jeśli ten gada farmazony to automatycznie przekłada się to na niekorzyść danej firmy. Dlatego skończyła się samowolka i czasy, kiedy można było mieć w du to jak przychodzimy ubrani na stadion. Zawodnik jako produkt reklamowy musi się stosować do reguł a one są ostre i są też bardzo rygorystycznie przestrzegane. To co w umowie jest święte. Mam kolegę, mniejsza o nazwisko, który umieścił logo pewnej firmy na nodze i na ręce. Obejrzałem jego umowę i mówię, że ma wszystko na odwrót, bo to co jest na ręce powinno być na nodze, a to co na nodze ma być na ręce. On mi mówi, że to nie ma znaczenia, bo miała być nazwa firmy w dwóch miejscach i jest. Skończyło się tak, że ten sponsor ściągnął mu wszystkie pieniądze z konta i jeszcze zażądał odszkodowania, które też dostał. To było parę ładnych lat temu a ja mówię to ku przestrodze, żeby każdy był świadomy tego, że jak zrobi coś niezgodnie z umową to może wiele stracić.

- Jeśli chodzi o to jak ja wywiązywałem się z umowy z Grupą Azoty to muszę powiedzieć, że spółka była zadowolona z moich usług. Moje raporty były bogate. Nic dziwnego, bo sporo serca w to wszystko włożyłem i bardzo utożsamiam się z Grupą Azoty. W kurtce z logo nawet na zakupy do marketu chodzę. Zresztą najlepszym dowodem na to, że dałem z siebie wszystko jest fakt, że oni przedłużyli ze mną na 3 lata umowę wizerunkową.

- Powiem coś jeszcze. Zawodnicy powinni się uczyć od Tomka Golloba jak pokazać sponsora. On nie raz brał dwie czapki, żeby każdemu odpłacić. I teraz jest tak, że centymetr reklamy na Tomku jest o wiele droższy niż centymetr na stroju innych zawodników.