W ubiegłym tygodniu, decyzję o zakończeniu wieloletniej kariery podjął 41-letni Australijczyk, Mark Lemon. W sezonie 2014 był on jednocześnie m.in. zawodnikiem ekipy z Redcar Bears oraz pełnił funkcję menadżera reprezentacji Australii, w rozgrywkach Drużynowego Pucharu Świata i DMŚJ.

Decyzja ta dojrzewała w doświadczonym zawodniku dosyć długo, lecz teraz ma on pewność, że nadszedł już właściwy czas, aby "zawiesić kevlar na kołku". Nie odejdzie on całkowicie z żużla, z pewnością zakończy jednak ściganie. Być może pojawi się jeszcze w turnieju Testimonialowym, bądź ewentualnie w zawodach charytatywnych. - To początek nowego rozdziału. Ten rok był ciężki. Jeśli mam być szczery, moja dyspozycja nie jest już taka, jakbym chciał. Ciało nie jest już taki, jakie było w młodszych latach i przychodził taki czas, gdy wysiadałem z vana, a było coraz bardziej ciężko. W tym roku miałem wiele na głowie, a gdy pragnienie jazdy nasz opuszcza, nie osiągamy wyników, które byśmy chcieli. Nie wstaje się z łóżka, nie robi ćwiczeń, przygotowań i wszystkiego, co tylko się da, aby wyjść i wygrywać wyścigi. Jeśli spojrzymy na moją pracę, to myłem swoje motocykle, przygotowywałem swoje silniki, jeździłem wszędzie, ścigałem się, a na końcu tego wszystkiego prowadziłem kadrę Australii. Od czasu przejęcia zespołu od Boycie'go (Craige'a Boyce'a, poprzedniego menadżera ekipy z Antypodów - przyp. red.) to znacznie się rozwinęło. Dodatkowa presja i poświęcenie nie pozwoliły mi rywalizować w takim stopniu, w jakim bym tego chciał - przyznał opiekun kadry Australii.

Fakty i liczby z zakończonego sezonu są nieubłagalne. Zawodnik opuścił swój pierwotny klub Glasgow Tigers pod koniec maja, startując mniej niż w kilkunastu spotkaniach, ponieważ zmagał się z problemami na torze w Szkocji, a jego średnia w spotkaniach wyjazdowych była wyższa niż ta z meczów domowych. Wydawać by się mogło, że prawie miesięczna przerwa od występów na Wyspach i odpoczynek, mogły przynieść korzyści, widoczne zwłaszcza w pierwszych występach dla klubu z Middlesbroug - Redcar Bears. Jego średnia ponownie się podniosła, jednak sezon zakończył z wynikiem blisko punkt gorszym, niż w roku 2013, kiedy to pokonywał długie trasy w drodze do dalekiego Plymouth. Lemon szczerze przyznaje, że nie jest zawodnikiem, który po prostu wskakuje na motor, wyjeżdża i wygrywa wyścigi z szerokim uśmiechem na twarzy. Jest kimś, kto musiał pracować ciężko na wszystko, co osiągnął w swojej długiej karierze i kimś, kto zawsze potrzebował być w środku wydarzeń, począwszy od momentu, kiedy siadał za kółkiem samochodu, do pojawienia się na torze. Jednak upływ czasu i kontuzje zebrały swoje żniwo, czego jest świadom.

- Ciało straciło lepszą kondycję i nie było już tego pragnienia, aby się ścigać. To dojrzewało we mnie powoli. Wciąż chciałem wyjść i wygrać każdy wyścig, jednak gdy spojrzymy do tyłu, nie osiągałem tego, co sobie zamierzyłem. Cały czas się tym bawiłem, cieszył mnie taki styl życia i speedway był dla mnie czymś wielkim. Kilka rzeczy po prostu pomogło mi podjąć tą decyzję. Coraz gorszy tryb życia prowadziłem i zmierzałem w złym kierunku. Jako zawodnik musisz prowadzić biznes, bilansować księgi, a w dzisiejszych czasach ci, którzy ścigają się w Premier League muszą mieć sprzęt na poziomie zawodników z Grand Prix. To staje się nieco za drogie, gdy jesteś młody i ambitny, to świetnie, jednak ja jestem już na złym końcu mojej kariery, aby pakować w to pieniądze. Czas zakończyć, w ten sposób mogę odejść szczęśliwy, z tym co udało mi się zrobić. Dodatkowo przyszłość mnie fascynuje - dodaje 41-letni "Kangur".

Przyszłość Lemona jest zagadką. Wypełni on pewne zadania dla długoterminowego sponsora, pomagając przy budowie nowego domu opieki w Potterries. Nie planuje on póki co opuszczać stanowiska menadżera kadry seniorów i juniorów Australii, a jednym z jego marzeń pozostaje zdobycie złotych medali w rozgrywkach Drużynowego Pucharu Świata. - Jeśli mam być szczery z pewnością są inni zawodnicy, którzy doszli do tego momentu swojej kariery i mówiliśmy o nich w ciągu ostatnich lat. Przez ostatnie półtorej roku sam przygotowywałem swoje silniki i sprawiało mi to radość. Jest to dla mnie jakaś opcja, jednak nie wiem jeszcze, czy ona by mi się opłaciła i czy miałbym klientów, czy też nie. Biorę chwilę przerwy, lecę do Australii i następnie postanowię, co zrobię dalej - podsumowuje Mark Lemon.